سینماسینما، ایلیا محمدینیا؛
ساده انگاری شاید مهم ترین بیماری هنر انتزاعی باشد جایی که دانش اندک مخاطب ساده دل در کنار توهم هنرمند پنداری، هنر را به نقطهای سوق می دهد که گویی هنر انتزاعی چیزی جز اوهام ذهنی یک علاقه مند هنر نیست که همه چیز را در ساده ترین شکل ممکن سامان می دهد حال اینکه اگر چه در هنر انتزاعی گاه مرز میان خلق اثرهنر ی و توهم خلق اثر هنری چنان باریک است که می تواند به فاجعه ای منجر شود خاصه آنکه با حمایت مخاطب ناآگاه همراه گردد. اما هنر انتزاعی چیزی فراتر از بازیگوشی های مرسوم هنرمند نماهایی که جز هیهاهوی رسانه و بی هنری حاصلی ندارند اگر چه متاسفانه در همه زمانها بازار مکارهای برای آنها و آثار جعلیشان دایر است که این خود درد بزرگ جامعه ای است که تمیز هنر و بی هنری در آن بستگی تام به دانشی سطحی برآمده از فضای مجازی دارد و بس.
در نمایشگاه نقاشی «سوی بیکرانگی» اثر استاد حسین اسماعیلی که این روز ها در گالری دا بر پا شده است. هنر نقاشی انتزاعی در آن چکیده هنر، هنرمندی است که مرزهای واقع گرایی و تجربه های گوناگون را پشت سر گذاشته و حال در پس بیش از ۳۰ سال تجربه گران در بیان آنچه که مد نظرش هست به مدد خلاقیت ناشی از تجربه های پیشین آثاری چشم نواز را به قاب و بوم در آورده است.
در این نمایشگاه اگر چه درخت مایه اصلی این هنرمند در جانبخشی نقاشیهای اوست تا با نگاهی خلاقانه به آن صورت و شکلی را ترسیم کند که در طبیعت ما به ازای آن قابل شناسایی نیست. با این همه می توان ردی پر رنگ از آن را در خطوط عمودی و اوریب تابلو ها بازنمایی کرد. و جالب اینکه همین رد کمرنگ درختان بر آمده از تصویر ذهنی اوست و نه عکسی از طبیعت، آنچه پیش روی مخاطب است تنها به مدد قلم شگرف او به هنر انتزاعی آراسته شده است.
حسین اسماعیلی مخاطبش را در این نمایشگاه به ضیافتی از رنگ و نور و بافت های چشم نواز و شگرف دعوت می کند که در آن گاه یک تاش رنگی و گاه چند رد کمرنگ قلم، و لکه ای پررنگ از رنگ معنایی عمیق را به مخاطب صبورش هدیه می دهد.
او می داند در نقاشی انتزاعی پیام به سادگی به مخاطب اثر منتقل نمی شود اما امکان تفسیر آن همیشه برای همه فراهم است با این همه در آثار او با کمی درنگ می توان رگه هایی از آنچه که مد نظر هنرمند است را جست و جو کرد و این میسر نمی شود مگر به دانش و درنگ، امری که این روزها بازار کم رونقی دارد.
سوی بی کرانگی حاصل جوششی است که از ذهن این هنرمند می آید نه کوششی برای اثبات آنچه که توان به تصویر کشیدن را دارد.
نمایشگاه «سوی بیکرانگی» تا ۲۴ مهرماه از ساعت ۱۶ تا ۲۰ در گالری دا بر پا خواهد بود
علاقه مندان می توانند همه روزه جهت بازید از نمایشگاه به نشانی خیابان کریم خان زند بین ایرانشهر و ماهشهر پلاک ۱۵۴ واحد طبقه دوم گالری دا مراجعه کنند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- درباره نمایشگاه نقاشی «تیساپه»؛ یافتن معنای اثر از میان رنگها
- نمایش «بانو»ی داریوش مهرجویی در بنیاد حریری
- «ارس، رود خروشان» روایت فاتحان شهرهای رفته بر باد است
- «پیکار با پیکر»؛ وقتی که سخن هرودوت بهانه فیلم میشود
- «مثل یک بهمن»؛ روایت خنیاگری که صدای یک قوم اصیل شد
- به یاد آرش کوردسالی؛ فیلمساز نجیبی که جوانمرگ شد
- استیج ۱۴ میزبان آثار تانیا پاکزاد میشود
- از انیمیشنی ناتوان در جذب مخاطب تا ایدههایی هدر رفته و با ساختار تکراری
- یک کمدی شیرین و یک فیلم که فقط کام را تلخ میکند
- «موسی کلیم الله» بیگ پروداکشن ناامیدکننده
- یک کمدی کمرمق، یک داستان واقعی و فیلمی که نامش آن را لو میدهد
- یادداشتی بر «بچه مردم» و «اسفند»/ از روایت دلنشین و شیرین تلخیها تا فیلمنامه چشم اسفندیار
- نقد «صنم» و «آنتیک»/ از چرایی حضور یک فیلم در جشنواره تا اثری که محترم ماند
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- نمایش فیلم «نفرین توقیف» در غیاب کارگردان
آخرین ها
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
- بازگشت «دیوانه خانه زری بوره» بدون هیچ تغییری در کارگاه تئاتر
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- یخچال، سفره و خانواده/ «یخچال»؛ روایتی از فروپاشی تا بازگشت انسجام
- دراماتورژی چیست و چه میکند؟
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»
- نمایش کمدی «قبض روح» / گزارش تصویری
- پوستر «من میترسم» رونمایی شد
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- در ۷ ماه؛ فروش گیشه سینماها به ۱۰۰۰میلیارد تومان رسید
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- اکران خصوصی فیلم «کافه سلطان»/ گزارش تصویری
- اپرای عروسکی «عشق»/ گزارش تصویری
- درباره مستند «فراموشخانه»/ یادم تو را فراموش
- بلیت تئاتر، اقتصاد و فرهنگ
- نگاهی به اجرای «کارنامهی بندار بیدخش»؛ داستان کبوتری که نرسید و پیکی که در نکوفت
- مستند NAZA؛ وقتی انسان به عدد و خانه به هدف تبدیل میشود
- معرفی برگزیدگان شانزدهمین جوایز ایسفا
- فیلم مجید مجیدی راهی اسکار ۲۰۲۷ شد
- نمایش فیلم «نفرین توقیف» در غیاب کارگردان










