سینماسینما، ایلیا محمدینیا؛
«زال و رودابه» در جلب مخاطب ناتوان است
نیت خوبی را پشت تولید انیمیشن بلند «زال و رودابه» به کارگردانی محمد علی سجادی می توان دید اما صرف داشتن نیت خوب لزوما باعث تولید اثر ارزشمند و قابل قبول نمی شود.
«زال و رودابه» در خوشبینانهترین حالت به منظور آشنایی مخاطبان با یکی از چندیدن و چند داستان شاهنامه فردوسی تولید شده است اما مساله این است که این اتفاق کمی دیرافتاده است.اگر ۵۰ تا ۶۰ سال پیش همین زال و رودابه را به مخاطبان نشان می دادند احتمالا کلی جذب مخاطب داشت و مورد توجه قرار می گرفت. اما تکلیف سجادی با مخاطب فیلمش روشن نیست. قشر نوجوان امروزی آنقدر انیمیشن های باکیفیت خارجی دیده که تکنیک ابتدایی زال و رودابه او را جذب نخواهد کرد. قشر بزرگسال هم حوصله چنین آثاری را ندارد نه اینکه شاهنامه دوست نداشته باشد بلکه کاه درک برخی اشعار غامض فردوسی ازسواد و دانش و حوصله مخاطب امروزی خارج است.
کاش سجادی حال که به عرصه انیمیشن پا گذاشته به جای شعر از متن برگردان به نثرش استفاده می کرد تا امکان بیشتری برای جذب مخاطب می یافت.
«پیشمرگ» ایده درخور ساختار تکراری
«پیشمرگ» به کارگردانی علی غفاری از منظر کارگردانی گامی به جلو برای این کارگردان محسوب نمی شود. او پیشتر با فیلم «استرداد» نشان داد قصه گویی را بلد و البته در ایجاد تعلیق و هیجان در فیلم موفق عمل می کند. با این همه فیلم «پیشمرگ» درادامه فیلمسازی او گامی به جلو محسوب نمی شود در نهایت می تواند در جا زدن باشد.
پیشمرگ ایده خوبی دارد که بنابر گفته کارگردان بر اساس یک داستان واقعی ساخته شده است. اما اثری که می توانست و پتانسیل آن را داشت که تبدیل به فیلمی حماسی شود تبدیل به اثری خنثی شده است .
–– هشدار: این بخش از یادداشت ممکن است داستان فیلم را لو دهد-
فیلم «ماریا» سکانسی که جا ماند/ ایده جذابی که به هدر میرود
فیلم «ماریا» ایده تازه ای دارداینکه بخشی از نقش آفرینی دختری در غالب یک روسپی در یک فیلم کوتاه در فضای بی در و پیکر مجازی به عنوان یک فیلم واقعی از یک دختر دست به دست می چرخد انگیزه و پتانسیل بسیار خوبی برای یک اثر سینمایی دارد اما عملا فیلم از یک اثر اجتماعی تبدیل به اثری پلیسی جنایی،حادثه ای و… می شود.
فیلم در حد و اندازه یک اثر تجربی می تواند تعریف شود اما مساله این است که چنین اثری که از یک سوم پایانی بی منطق روایی در داستان پیش می رود چگونه سر از جشنواره فیلم فجر و بخش مسابقه در می آورد.
کافیست به یکی از سکانس های پایانی فیلم با دقت بیشتری نگاه کنید؛ فرهاد می خواهد در قامت پلیس جنایی راز جنایت را برملا کند دو پسر بچه را در ماشین گروگان می گیرد. خانواده دو پسر خردسال فرهاد را به زیر کشیده کتک می زنند پدر بزرگ ماریابا پا در میانی او را نجات داده می گوید برود. صحنه کات می خورد به سکانس بعدی که فرهاد خانه پدربزرگ و اتاقی که ماریا آنجا حبس بود می رود و…
به نظر می رسد یک پلان یا یک سکانس که پیوند دو سکانس بالا باشد وجود نداشته یا در فیلمبرداری گرفته نشده و یا تدوین جا افتاده است.
در نتیجه فیلم به شکل غیر منطقی ادامه یافته و تمام می شود.
به همین سادگی…
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- علیرضا تابش دبیر چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر شد
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- یادداشتی بر نمایشگاه نقاشیهای انتزاعی حسین اسماعیلی؛ «سوی بیکرانگی» حاصل جوششی خلاقانه است
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- اعلام اسامی فیلمهای راهیافته به جشنواره فجر
- درنگی بر جشنواره فیلم فجر/ قاب شکسته سینما
- اگر میدانستم مخالفت میکردم/ واکنش علی نصیریان به پوستر جشنواره فیلم فجر
- رونمایی از پوستر جشنواره فیلم فجر ۴۴ با تصویری از «شیر سنگی»
- نمایش «بانو»ی داریوش مهرجویی در بنیاد حریری
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





