پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

حمیدرضا صدر _ یگانه بودن عباس کیارستمی قصه نیست، اغراق هم نیست.

او بی هیچ تعارف و مداهنه ای شاخص ترین فیلمساز ایران بود که سینمای این مرز و بوم را به سراسر جهان برد. از آسیا تا اروپا و از آمریکا تا اقیانوسیه. آثار او قاره ها را دور زدند و شیفتگان خود را پیدا کردند. او در روزگارانی تب زده و لبالب از خشونت از زندگی حرف زد. او فیلمسازان و قصه‌های پرشماری را در سینمای ایران به دنبال خود کشید. در فیلم های او زندگی جاری بود. آدم های آثار کیارستمی به دنبال زندگی، عشق و محبت بودند. پسرک خانه دوست کجاست برای یافتن رفیقش از دل دشواری ها می گذشت. فیلمساز زندگی و دیگر هیچ برای یافتن شخصیت های خانه دوست کجاست راهی سرزمین های زلزله زده می شد. شخصیت اول طعم گیلاس در برزخ خودکشی و زندگی سرانجام به زندگی چنگ می زد. کیارستمی در فیلم ای.بی.سی آفریقا در سرزمین لبالب از فقر و نکبت به دنبال زندگی گشت. زوج کپی برابر اصل در تب و تاب گفت و گوهای تمام نشدنی شان به دنبال محبت و عشق از دست رفته بودند.

وداع ناگهانی عباس کیارستمی همه ما را میخکوب کرد. جایگاه او در سینمای ایران ورای جوایزش در خارج از مرزهای کشورش می‌رود. قرار نبود او این قدر زود ما را ترک کند. قرار نبود این چنین شتابان دست تکان داده و از میان ما برود… جای او خالی است. جای او خالی خواهد بود. همیشه. خیلی زود ما را ترک کردی عباس کیارستمی.

کافه سینما