فیلم مستند «بال‌های آوازخوان» به نویسندگی و کارگردانی هیمن خالدی، موفق به دریافت جایزه بهترین مستند آسیایی سی‌امین جشنواره بوسان کره جنوبی شد.
این فیلم تنها اثر ایرانی بود که در این دوره از جشنواره توانست جایزه بخش اصلی را دریافت کند. این مستند به‌زودی در جشنواره زوریخ و جشنواره بین المللی فیلم لندن هم حضور دارد.
«بال‌های آوازخوان» نخستین تجربه کارگردانی مستند بلند هیمن خالدی است و با روایتی موازی و درهم‌تنیده از زندگی سه زوج، مواجهه آن‌ها با مسئله مهاجرت را به تصویر می‌کشد. لوکیشن فیلم، روستای دره‌تفی در مریوان کردستان است؛ جایی که انسان‌ها و لک‌لک‌ها در همزیستی‌ای کم‌نظیر زندگی می‌کنند.
در مرکز روایت، زنی سالخورده قرار دارد که هم‌زمان از شوهر صدساله‌اش و لک‌لکی زخمی مراقبت می‌کند، در حالی‌که دخترش در حال آماده شدن برای مهاجرت به اروپا و پیوستن به همسرش است. بال‌های آوازخوان تلاشی‌ست برای بازنمایی مهاجرت بدون قضاوت و ارائه نگاهی نو به زندگی روستایی؛ نه از منظر فقر یا نوستالژی، بلکه از زاویه‌ای همدلانه و انسانی.
مراحل پژوهش، تولید و پس‌تولید این مستند طی چهار سال به انجام رسیده است.
تهیه‌کنندگان این فیلم اینا تدژوا , زینا برویان
و سرگل مرادی هستند و اثر به‌صورت مشترک توسط ، گرجستان ، بلژیک و ایران تولید شده است.
عوامل اصلی فیلم: مشاور هنری و تدوین: لقمان سخنور، فیلم‌بردار: وریا عبدیانی، صدابردار: مهدی یگانه،
صدا بردار بخش دوم : ارسطو مفاخری، دستیار کارگردان و برنامه‌ریز: صادق امیدبخش، طراحی صحنه: حمیده رسولی، مدیر تولید: ساکو ابراهیمی ٫ صداگذاری: بهمن اردلان، موسیقی: ستار اورکی، طراحی پوستر: شعیب مکتبداری، مشاور رسانه‌ای: گلاویژ نادری
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
آخرین ها
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
- بازگشت «دیوانه خانه زری بوره» بدون هیچ تغییری در کارگاه تئاتر
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- یخچال، سفره و خانواده/ «یخچال»؛ روایتی از فروپاشی تا بازگشت انسجام
- دراماتورژی چیست و چه می‌کند؟
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»
- نمایش کمدی «قبض روح» / گزارش تصویری
- پوستر «من میترسم» رونمایی شد
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- در ۷ ماه؛ فروش گیشه سینماها به ۱۰۰۰میلیارد تومان رسید
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
