بازیگر قدیمی سینمای ایران درگیر حواشی سیاسی حضور در مراسم احمدینژاد شده است. ماجرایی که دربارهاش به شوخی میگوید: «اصلا بگویید آقای روحانی دعوت کند و آنجا هم بروم داستان تمام شود!»
به گزارش سینماسینما، روزنامه شهروند نوشت: «انتشار عکس دو بازیگر معروف که در افطاری محمود احمدینژاد شرکت کرده بودند، در فضای مجازی با واکنشهای گستردهای روبهرو شد.
ماجرا از اینجا آغاز شد که وبسایت رسمی محمود احمدینژاد خبر داد که ابوالفضل پورعرب و رضا رویگری به همراه همسرش در مراسم افطاری رئیسجمهوری پیشین شرکت کرده بودند. این خبر خیلی زود در فضای مجازی ترند شد و کاربران با ذکر مثالهایی چون علیرضا افتخاری، احمد نجفی و محمدرضا شریفینیا تبعات نزدیکی هنرمندان با نهادهای قدرت را یادآوری کردند.
در شرایطیکه موبایل ابوالفضل پورعرب در دسترس نبود، رضا رویگری تنها کسی بود که میتوانست درباره دلایل حضور در مراسمی که شائبههای سیاسی فراوانی به وجود آورده بود، توضیح دهد. او اما هر نوع غرض و شائبه سیاسی را منکر شد.
عکسی از شما در مراسم آقای احمدینژاد منتشر شده.
مراسم افطاری آقای احمدینژاد.
بله؛ نگران نبودید رفتنتون باعث بشه داستان درست بشه براتون؟
چطور یعنی؟
به هر حال میدونین که قبل از شما هم عدهای از هنرمندان که با ایشون رابطه خوبی داشتن، از سوی مردم با واکنش مواجه شدن.
بابا جان افطاری دعوت بودم، من هم رفتم.
ولی گفته میشود که بازیگرای دیگری هم دعوت بودند که نرفته بودند. شما وقتی جایی دعوت میشوید به این جور ملاحظات فکر نمیکنید؟
من توی زندگیم هیچوقت بر اساس یک سری ملاحظات، زندگی و رفتارهایم را تنظیم نکردهام. در این مورد هم وقتی یک نفر احترام میگذارد و دعوت میکند، حس کردم اگر نروم بیاحترامی است. ببین چه داستانی درست شده! تازه من از آن بازیگرانی هستم که خیلی کم دعوتها را قبول میکنم. بابا اصلاً میگفتید آقای روحانی دعوت میکرد، اونجا هم میرفتم داستان تمام میشد.
یعنی میخواهید بگویید که موضوع برایتان سیاسی نبوده؟
اصلاً. چرا باید نگاهم سیاسی باشد؟ آنهم در این مورد خاص؟ آقا یک افطاری بوده که مرا هم دعوت کرده بودند، مثل هزار افطاری دیگر که آدم را دعوت میکنند و من هم رفتهام. فرض کنید بهنوش بختیاری مرا به یک افطاری دعوت کرده باشد و من هم رفته باشم. فرقش با این مورد چیه؟ ایرادش چیه؟ یک کلام: من از سیاست و سیاستزدگی بدم میآید. اصلاً متنفرم از این رفتارها آقا!
شاید شما از سیاست بدتان بیاید اما سیاست از هنرمندان بدش نمیآید. قبل از شما رفت و آمدهای سیاسی برای هنرمندانی چون علیرضا افتخاری و محمدرضا شریفینیا تبعاتی بههمراه داشته.
شما خودتان دارید میگوئید رفت و آمد. مال من اما فقط یک افطاری ساده بوده. برای صدمین بار تکرار میکنم مرا به افطاری دعوت کردهاند و من هم رفتهام.
اما در فضای مجازی، حضورتان در مراسم افطاری ایشان را حمایت از ایشان عنوان کردهاند.
نه عزیز من. خیلیها بودند، من هم یکیشان. این رو هم در نظر داشته باشین که اگر قرار بود با ملاحظات خاصی رفته باشم، من یا هر کس دیگری، اونوقت این ملاحظات رو زمانی به کار میگیره که طرف تو قدرت باشه نه الان که دولت دست کسی دیگر است. ایشون تنها کسی بودن که وقتی مریض بودم، پا شدن اومدن به ملاقات من. بدون این که من گفته باشم یا خواهش کرده باشم، پا شدن پرسوجو کردن آدرس منو گیر آوردن اومدن ملاقاتم. وقتی چنین آدمی زنگ میزند و به افطاری دعوتم میکند، من چی بگم؟ چه جوابی بدم؟
بگذریم؛ آقای رویگری حالتان که انشاءالله بهتر شده، درست است؟
اگه بذارن خوب میشم.
کیا؟
همین حاشیهها و حرفوحدیثها آدم را اذیت میکند دیگر. خب آخه یعنی چه؟ همه پامیشن جاهایی میرن که شما حتی اطلاع هم ندارین. اونوقت رفتن من به یک افطاری باید داستان بشه؟ اونم منی که هیچجا نمیرم و در این مورد خاص هم وقتی دیدم احترام گذاشتن و پا شدن اومدن دعوت کردن، اونم به اسم افطاری که برام عزیزه، گفتم برم.
خب همین هم تعجببرانگیز بوده دیگر. چون کمتر شما را در چنین مراسمی دیدهاند.
داستانش را گفتم دیگر.
در عکسهای منتشر شده به حضور شما و آقای پورعرب اشاره شده بود. فقط شما دو نفر در افطاری ایشان حضور داشتید؟
نه خیلیها بودند که در عکسها حضور نداشتند. خیلیها هم قبل از من رفته بودند. بله خیلی از هنرمندان بودند اما من دوست ندارم به افراد خاصی اشاره کنم. اصلاً فراموشش کن. فقط این رو بنویس که این یک افطاری بوده. مثل هر افطاری دیگر.»
منبع: شهروند
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بدرقه رضا رویگری به خانه ابدی/ هنرمندی که قلبش برای مردم میتپید
- رضا رویگری: بهترین حضور من در سینما «بوتیک» است
- در افتتاحیه جشنواره فیلم فجر چه گذشت؟
- ابوالفضل پورعرب: همه زورشان به هنرمندان رسیده که از آنها مطالبه کنند؟
- چوب دستِ هریپاتر یا عصای موسی/ نگاهی به فیلم «شادروان»
- رئیس سازمان سینمایی: مشکلات رضا رویگری به زودی مرتفع میشود
- در اهمیت راهاندازیِ خانه سالمندانِ مخصوص هنرمندان
- بازیگر سینما از آسایشگاه کهریزک ویدیو داد/ رضا رویگری: حلالم کنید
- تقدیر از رضا رویگری در موزه سینما/ بهترین کار سینماییام را «بوتیک» میدانم
- ابوالفضل پورعرب: پای همه فیلمهایم هستم
- مهتاب نصیرپور: بعضی افراد معتقدند بازیگر باید سرش را پایین بیندازد و فقط به کار خودش فکر کند
- خاطرات ابوالفضل پورعرب ثبت شد/ ضبط تاریخ شفاهی
- رضا رویگری: فیلمنامههای ضعیف مهمترین معضل سینمای ایران است
- «غیبت موجه» در مرحله صداگذاری ساخت موسیقی
- گلهمندی رضا رویگری از پرداخت نشدن دستمزدهایش/ طلبهایم را نمیتوانم بگیرم
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- سیروس ابراهیمزاده؛ رده بازیگران حرفهای
- درباره بازی محسن قصابیان در «کلاغ»/ جایی که بازیگر محو میشود
- از ماک تا خاموشی؛ پرترهای از فرسودگی صنعت ایران
- با دریافت جایزه بخش پلتفرم جشنواره تورنتو؛ فیلم هندی، نامزد اسکار ۲۰۲۷ شد
- وطن مادر است؛ نمایشگاه عکاسان جوان زن ایرانی در اسپانیا
- نماینده اسپانیا در اسکار ۲۰۲۷، مهمترین جایزه جشنواره تورنتو را گرفت
- سیروس ابراهیمزاده درگذشت
- موزه فضاپیمای جرج لوکاس افتتاح شد
- برای نخستین بار؛ السالولدور به اسکار نماینده میفرستد
- سینمای اجتماعی از ناگزیری تا ضرورت
- «امیرعلی»؛ جستوجوی عدالت آموزشی در قاب مستند
- «کلاغ»؛ چرا زخمها تمام نمیشوند؟
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵





