پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

منوچهر محمدی گفت وگویی با نرگس عاشوری در روزنامه ایران کرده و در بخشهایی از آن ، از دلایل عجیب برای توقیف فیلمهای بانو ، بازمانده و نرگس سخن گفته است.

به گزارش سینما سینما ،منوچهر محمدی گفته  :در یک دوره کوتاه حدفاصل سال ۷۶ تا انتهای ۷۷، مدیر کل نظارت و ارزشیابی بودم. طبق آمار، همان سه، چهار روز اول حدود سی واندی فیلم در شکل های مختلف توقیف شده بودند که برخی ها را اسم می برم؛ اولی فیلم «بانو»ی داریوش مهرجویی بود که ۷ سال توقیف بود. من به عنوان مدیر کل نظارت و ارزشیابی به تنهایی در سالن نشستم و فیلم را دیدم. باور بفرمایید هرچه نگاه کردم که کجای این فیلم باعث توقیف ۷ ساله شده، متوجه نشدم. گفتم لابد من نفهمیدم، بگذار یک بار دیگر فیلم را با دقت بیشتر ببینم. این بار با حساسیت تمام فیلم را دیدم، یعنی پیگیرانه جاهایی از صحنه را نگاه می کردم که نکند علامتی یا چیزی باشد که من متوجه نشده ام، باز هم هر چقدر گشتم چیزی پیدا نکردم. فردای آن روز با مدیر کل قبلی تماس گرفتم تا از او که عامل توقیف فیلم بود دلیلش را جویا شوم. گفت در پرونده فیلم موجود است. به پرونده که مراجعه کردم با یک سری گزارش های مشکوک و بولتن های ضمیمه شده مواجه شدم که مبنا و اساس تصمیم گیری مدیران بوده است. فیلم دیگری که پیگیر علت توقیف آن شدم، «نرگس» رخشان بنی اعتماد بود که با وجود نمایش در جشنواره و کسب چندین جایزه و همچنین اکران عمومی، در دریافت پروانه نمایش خانگی با توقیف مواجه شده بود. برایم عجیب بود فیلمی که حتی اکران عمومی هم شده چطور در عرضه شبکه نمایش خانگی توقیف شده است. حدود ۱۰ تا ۱۱ فیلم دچار همین سرنوشت بودند. این بار از مدیر کل مربوطه پیشین خواهش کردم تشریف بیاورد و حضوری از ایشان دلایل توقیف را جویا شوم. برای خودم واقعا شبیه آزمون جامعه شناسی و روانشناختی بود. گفتم ببخشید شاید من خنگم و نمی فهمم می شود بگویید چرا مثلا «نرگس» در شبکه نمایش خانگی توقیف شده است، گفت تو واقعا نفهمیدی! گفتم نه به خدا، من دوست دارم از نظرات شما بهره مند شوم. گفت شما می دانید در ویدیو می شود تصویر را فیکس فریم کرد؛ یعنی یک جای فیلم را فیکس کرد و نگه داشت. گفتم خب خاصیت این تکنولوژی همین است. گفت اگر یک جوانی احتمالا یک بخشی از این فیلم را فیکس کرد و با چهره بازیگر زن تلذذ جنسی داشت، شما شرعا مسئول هستید! ببینید این دیگر یک تفکر بیمارگونه است. مدیر و بالادستی او باید می فهمید که این آدم بیمار است یا نگاه بیمار دارد یا تحت فشار جریانات بیمارگونه است. یک مثال عجیب تر بزنم؛ از فیلم «بازمانده» مرحوم سیف الله داد که از بالاترین تا پایین ترین رده نه تنها در ایران بلکه دنیای عرب هم اذعان دارند، قوی ترین فیلم در حوزه فلسطین و مقاومت و… است. این فیلم به مدت یک سال توقیف بود. ما سال ۷۴ فیلم را ساختیم و سال ۷۵ به طور کامل توقیف شد. فکر می کنید علت توقیف چه بود؟ بنده و مرحوم آقای داد به ارشاد که مراجعه کردیم، گفتند فیلم بی حجاب است. گفتیم کجایش بی حجاب است؟ گفتند ارتش اسرائیل حجاب ندارد! واقعا یک لحظه مثل اینکه برق سه فاز به ما وصل کرده باشند، از این میزان شعور و درک متحیر شدیم. در حالی که ما برای بازیگران ارتش اسرائیل حتی این مراعات را کرده بودیم که از جامعه مهاجران مسیحی ساکن در سوریه که بلوند و چشم آبی هستند استفاده کنیم تا ارتش اسرائیل باورپذیر باشد، می گفتند چرا اینها بی حجاب هستند. گفتم خب اگر من سر اینها حجاب کنم که دیگر چرا باید جلوی مسلمانان و فلسطینی ها اسلحه بکشند. این برداشت ‎ها دیگر من در آوردی است.