علی تیموری از بازیگران جوان و خوش قریحه است. گفتگو با این بازیگر را می‌خوانید:
آقای علی تیموری چه طور شد بازیگر شدید؟
من چون علاقه زیادی به این حرفه دارم بر این باور بودم که میتونم درونم پرورشش بدم و به ایفای نقش در پروژه های سینمایی و تلویزیونی بپردازم البته الگوی من تو فنون، درک بازیگری تئاتر هنرهای نمایشی بوده که خوب هنرجو را بار میاره و میپزونه و از سال ۱۳۹۰ دارم در نمایش ها مختلف و سالن های حرفه ای به اجرا در می آورم به عقیده من سخت کوش بودن در این حرفه شرط اول هستش که مانا باشی و وجودت را حس کنن تا پیشنهاد ها به سمتت بیان.
چه برداشتی از سینما و بازیگری دارید؟
به نظره من شروع بازیگری کاری دشوار است برای یک علاقه مند ،چرا که بازیگری امروزه حرفه شلوغ و شاید زیاده از حد پر ازدحامی است و رقابت در آن در بدست آوردن یک نقش،هر چند کوتاه، ولی بسیار شدید است وجود خیلی عظیمی از بازیگران با تجربه باعث شده است که این موضوع تشدید بشود و اینکه هوش و خلاقیت ( بازیگر باید فرد باهوشی باشد تا بتواند سریعا با روند فیلم آشنا و متن فیلمنامه را حفظ کند. همچنین در بسیاری موارد که پیش می آید باید از خلاقیت خود در ایفای نقش بهتر بهره بگیرد.)
چه توصیه ای به جوانان عرصه فرهنگ هنر دارید؟
من میگم توانایی، همت، عزم و ایمان جوان امروز کمتر از جوان دهه ۶۰ نیست، اما جوان امروز در معرض تهدیدهای خطرناک فکری قرار دارد که این افکار غلط با ابزارها و وسایل ارتباطی فراوان، در سطح گسترده‌ای قابل انتشار هستند و در این زمینه باید ضمن استفاده از متخصصان، حرفه ای ها و با تجربه های صنف سینما و کسانی که در مسائل ارتباطی سیمایی تجربه دارند، از ابزار فرهنگ هنر نیز حداکثر بهره‌گیری صورت گیرد.
تا حالا در چه پروژه هایی بودید؟
در کار نمایش و تئاتر از جمله نمایش الیورتوئیست نمایش سانفرانسیسکو نمایش پدرخوانده اسکارفیس و در سینما رد خون متری شیش و نیم مصادره سرخپوست جاندار مطرب جهان با من برقص به ایفای نقش پرداخته ام.
با چه کارگردان هایی دوست دارید همکاری کنید؟
دوست دارم با آقایان اصغر فرهادی، بهرام بیضایی، داریوش مهرجویی، مسعود کیمیایی، ناصر تقوایی و ابولفضل جلیلی و در عرصه بین المللی هم دوست دارم با کارگردان هایی همچون استیون اسپیلبرگ مارتین اسکورسیزی کوئینتن تارانتینو، کریستوفر نولان، فرانسیس فورد کاپولا، جیمز کامرون، آلفرد هیچکاک (طبعا اگر زنده بود) همکاری داشته باشم.
حرف آخرتون را بفرمائید؟
اصلی ترین مسئله من درک خودم است و سپس یافتن آسانترین راه برای آنکه دیگران هم مرا درک کنند پس بهترین فیلم من لبخند من است و لبخندها خدا را ستایش می کنند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگرانی خانواده از تصمیم کیت بلانشت/ آیا برنده دو اسکار از بازیگری خداحافظی میکند؟
- در اهمیت راهاندازیِ خانه سالمندانِ مخصوص هنرمندان
- حلیمه سعیدی بازیگر سریالهای رضا عطاران درگذشت
- عاطفه تیموری: در بازیگری باید ایدهها و افکار خودم را پیاده کنم
- بازیگری، پیوندهای بیکرانگی آفرینش
- شما چه واکسنی زدهاید که بیمار نمیشوید؟!
- عکسی نوستالژیک از جمشید هاشمپور
- آرمی همر متهم به تجاوز و خشونت شد/ اظهارات تکان دهنده قربانی
- عکسی که علیرضا خمسه از دوران سربازی خود منتشر کرد
- سیزدهمین جشنواره فیلم بلغارستان میزبان ۱۳ فیلم ایرانی
- روایت نقش آفرینیهای آزیتا حاجیان در موزه سینما ثبت شد
- ویدئویی از مصاحبه با حبیب اسماعیلی برگرفته از تاریخ شفاهی موزه سینما
- پیام آنتونی هاپکینز به جوانان/ سالم زندگی کنید + ویدئو
- مجوز آلبوم حامد بهداد صادر شد
- ناصر ایزدفر، بازیگر و کارگردان پیشکسوت تئاتر درگذشت
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- «پاتریک استوارت» درگذشت
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
