علی قمصری که نامزد دریافت جایزه جهانی «براوو» شده، در نوروز ۱۴۰۳ به همراه ارکستر سمفونیک مسکو به صحنه می‌رود.
به گزارش سینماسینما، جایزه «براوو» یکی از جوایز معتبر جهانی در عرصه هنر و فرهنگ است. این جایزه تلاش می‌کند تا جایگاه روسیه را به عنوان مرکز دنیای فرهنگی اوراسیا تقویت کند. به طور کلی در جایزه براوو سفیران کشورهای مختلف در مراسم شرکت می‌کنند و مهمانان افتخاری این جوایز می‌شوند.
جایزه «براوو» بهترین‌های سال را در بخش‌های مختلف موسیقی مانند آلبوم کلاسیک سال، سالن کنسرت/ تئاتر سال، بهترین هنرمند جدید سال، بهترین اجرای مدرن از یک اثر کلاسیک، باله سال، بهترین خواننده مرد کلاسیک، بهترین خواننده زن کلاسیک، ارکستر سال، رهبر ارکستر سال، اپرای سال و ستاره جهانی معرفی می‌کند.
همچنین این جایزه برای موسیقی پاپ هم برگزیدگانش را در بخش‌های مختلف معرفی می‌کند.
امسال و برای نخستین بار هنرمندی از موسیقی ایران – یعنی علی قمصری به این رویداد جهانی دعوت شده است تا علاوه بر نامزدیِ دریافت یکی از جوایز این رویداد، اجرایی به همراه ارکستر سمفونیک مسکو داشته باشد.
قمصری درباره حضورش در این رویداد در یادداشتی کوتاه نوشته است: «به مهر یزدان، برای یکی از معتبر و مهم‌ترین جوایز جهانی کاندید شده‌ام. اولین بار است که در این رویداد نماینده‌ای از ایران کاندید می‌شود. خلق موسیقی و نواختن برای شما بهترین هدیه خدا به من است، اما همزمانی اتفاقی این رویداد با نوروز را به فال نیک می‌گیرم و در آن حضوری موسیقایی خواهم داشت. امیدوارم که با همدلی شما و همسو کردن انرژی زیبایتان با حضورم، با دستی خالی از این رویداد باز نگردم. در تالار تاریخی بولشوی به همراه ارکستر سمفونیک مسکو ، قطعه‌ی «برگ» را خواهم نواخت و شانس خود را برای سربلند شدن امتحان خواهم کرد. باشد که هنر، فریاد رسای صلح باقی بماند و تار ایرانی، صدای رسای ایرانمان شود و هدیه‌ای در لحظه‌ی شکفتن سال جدید برای شما داشته باشم.»
این جایزه در روسیه به قدری با اهمیت است که در مهم‌ترین تالار روسیه یعنی تالار تاریخی بولشوی برگزار می‌شود. از جمله معیارهای این جایزه برای انتخاب نامزدها و برگزیدگانش می‌توان به هیئتی از داوران متخصص اشاره کرد که به شکلی کاملا حرفه‌ای، هنرمندان کشورهای مختلف و آثارشان را در نظر می‌گیرند. همچنین برای این رویداد، میزان فروش آثار، استقبال مخاطبان و حتی میزان بازدید آثار در فضای مجازی هم اهمیت دارد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
آخرین ها
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور می‌کند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی می‌کند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها می‌شود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
- بازگشت «دیوانه خانه زری بوره» بدون هیچ تغییری در کارگاه تئاتر
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- یخچال، سفره و خانواده/ «یخچال»؛ روایتی از فروپاشی تا بازگشت انسجام
- دراماتورژی چیست و چه می‌کند؟
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»
