ابوالحسن داودی کارگردان سینما در یادداشتی نوشت: «مهم نیست یک فیلم را چگونه شروع میکنیم بلکه مهم این است که چگونه آن را تمام میکنیم و به عبارتی حاصل نهایی آن چیست. آن چیزی که در زندگی آقای هاشمی اهمیت دارد»
به گزارش سینماسینما، متن یادداشت داودی به این شرح است:
«شناخت من از آیتالله هاشمی به دوران ماقبل انقلاب باز میگردد؛ دورهای که مقارن با دوره دانشجویی من بود و همنسلان من به واسطه فعالیتهای ایشان در این دوران با او آشنا شدیم. طبعاً نظر من نسبت به ایشان بر اساس همین سابقه تاریخی است که قدمتش به قدمت خود انقلاب بازمیگردد.
بر خلاف عادت مرسومی که ما ایرانیها داریم و وقتی کسی از دنیا میرود، قضاوتمان نسبت به آن شخصیت تغییر میکند، من سعی میکنم بر اساس نقطهنظری که دارم نگاه واقعبینانهای به ایشان داشته باشم. بر این اساس باید بگویم که مرحوم آیتالله هاشمی در ارتباط با عرصه فرهنگ رویکردها و دورههای مختلفی داشتند که هر کدام شکل قضاوت متفاوتی نسبت به او ایجاد میکند اما در نهایت چیزی که از نظر من خیلی اهمیت دارد و شاید با نوع حرفه من یعنی فیلمسازی تناسب دارد این است که مهم نیست یک فیلم را چگونه شروع میکنیم بلکه مهم این است که چگونه آن را تمام میکنیم و به عبارتی حاصل نهایی آن چیست. آن چیزی که در زندگی آقای هاشمی اهمیت دارد این است که سر جمع و حاصل نهایی عملکرد او آن چیزی است که این همه احساسات را در یک ملت برانگیخته است و نشان میدهد آن چه از مجموع این زندگی حاصل شده است، سرجمع خوبی دارد. این نکته موضوع خیلی مهمی است که ای کاش مورد توجه بقیه سیاستمدارها قرار بگیرد؛ یعنی حاصل سرجمعی که یک نفر بعد از مرگش باقی میگذارد، چه عکسالعملی را در یک ملت برمیانگیزد؛ آن هم برای سیاستمداری در این سطح که با کمال اطمینان میتوان گفت کمتر کسی در حد و اندازه او در این مملکت است و حالا حالاها نمیتوان برای او جایگزینی پیدا کرد.
این بدان معنا نیست که آقای هاشمی در کار سیاسی که انجام دادند مرتکب اشتباهی نشدهاند بلکه مسأله همان حاصل جمع و سیری است که ایشان طی کردند. در واقع رجعتی که آیتالله هاشمی همواره به طرف ملت داشتند، بزرگترین سرمایه و داشتهای است که تا همیشه تاریخ با او خواهد ماند. اگر بخواهیم به شکل تخصصی هم به مسأله دغدغهمندی و تعامل او با عرصه فرهنگ اشاره کنیم باید بگویم که گر چه آقای هاشمی شاید در دورههای ابتدایی انقلاب چندان توجهی به عرصه فرهنگ نداشتند و بیشتر سعی میکردند در عرصه سیاست و اقتصاد داشتههای خود را برای این مملکت خرج بکنند اما آن چه در انتها در نگاه ایشان اتفاق افتاد، اهمیت فرهنگ برای پیشرفت یک جامعه و توجه ایشان به تغییر فرهنگی بود. این موارد به انضمام اهمیت دادن به نهادهای مردمی یکی از ارزشهایی بود که در دوره آخر زندگی ایشان به شدت قابل توجه است و در تاریخ ماندگار خواهد بود.»
منبع: ایران
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- چرا خودمان را مقید به قانونی کنیم که مربوط به ۴۰ سال گذشته است؟/ درباره دو قطبی خطرناک در سینمای ایران
- به خاطر یک نقد طنزآمیز؛ شورایعالی تهیهکنندگان از محسن امیریوسفی شکایت کرد
- تکذیب خبر انتخاب ۱۰ فیلم ایرانی برای اسکار ۲۰۲۶/ داوودی: لیست منتشرشده برای اسکار شایعه است
- مراسم بزرگداشت کیومرث پوراحمد در خانه سینما
- معرفی اعضای هیات مدیره انجمن تهیهکننده-کارگردانها
- ابوالحسن داوودی: تا اطلاع ثانوی خانه سینما نیازی به مدیرعامل جدید ندارد
- محسن هاشمی: ما نخواستیم سکانسهای فیلم منصور حذف شود!/برای فروش بیشتر خبرسازی کردند
- ابوالحسن داودی رییس انجمن تهیهکننده _کارگردانان سینما شد
- انتخابات انجمن تهیه کننده _ کارگردانان سینما برگزار شد
- ابوالحسن داوودی: مسئولان رده بالا در موضوع رسولاف وارد شوند
- مسجد جامعی :در دوران ریاست جمهوری هاشمی، نسل جوانانی که به دنبال سینما و تئاتر بودند افزایش یافت
- «هزارپا» از «تگزاس» جلو زد/ نگاهی به جدول فروش در هفتهای که گذشت
- صدرنشینی مجدد «هزارپا» در سینماها/ نگاهی به جدول فروش در هفتهای که گذشت
- ماجرای ساخت «هزارپا» از زبان ابوالحسن داوودی/ میخواستم مردم دو ساعت بحرانها را فراموش کنند
- اکران خصوصی فیلم “هزارپا” / گزارش تصویری
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- موزه فضاپیمای جرج لوکاس افتتاح شد
- برای نخستین بار؛ السالولدور به اسکار نماینده میفرستد
- سینمای اجتماعی از ناگزیری تا ضرورت
- «امیرعلی»؛ جستوجوی عدالت آموزشی در قاب مستند
- «کلاغ»؛ چرا زخمها تمام نمیشوند؟
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ جایزه آیرون دلا لاگونا به «مُراقب» رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ شیرطلایی به «زن ناشناس» رسید/ یک جایزه برای بازیگر ایرانی
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ لاله مرزبان بهترین بازیگر زن بخش افقها شد
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت
- «عبور از نمیدانم» در موزه سینما





