دومین جشنواره جهانی فیلمهای انسان دوستانه به نام «آسا» در کشور آلمان برگزار می‌شود.
به گزارش سینماسینما، مجید مصاحبی طراح و دبیر این جشنواره در گفت و گو با سینماسینما به ابعاد این جشنواره و رخدادهای آن می‌پردازد. در ادامه این گفت و گو را می‌خوانید:
جشنواره آسا در دومین دوره خود قرار است با چه محوریتی برگزار شود؟
دومین دوره جشنواره فیلمهای انسان دوستانه آسا با همکاری شهر وایمار آلمان از ۲۸ سپتامبر(۶مهر) الی ۲اکتبر(۱۰مهر) برگزار می‌شود.
محوریت جشنواره شما درباره مسائل انسان دوستانه است. این یک مبحث کلی است. اگر بخواهید آن را کمی شرح دهید از چه مولفه‌هایی نام می‌برید؟
فراخوان جشنواره فیلم آسا با موضوعات دنیای بدون مرز، ریشه کنی فقر و گرسنگی، آسیب های ناشی از پناهندگی، قربانیان فراموش شده، انسان و محیط زیست، زنان در تقابل جوامع سنتی و مدرنیته، آسیب های ناشی از جنگ، فقر آب، کودکان و فجایع جهانی منتشر شده و تاکنون فیلمهای مختلفی از سینمای ایران و سایر نقاط دنیا به دیبر خانه جشنواره رسیده است و بزودی اسامی هیات داوران و فیلمهای راه یافته اعلام می شود.
در جشنواره «آسا» چه نوع آثاری امکان حضور دارند؟
این جشنواره در رشته فیلمهای کوتاه داستانی، مستند وانیمیشن بصورت رقابتی برگزار می شود اما چند فیلم بلند سینمایی نیز در بخش جنبی و ویژه به نمایش در خواهد آمد.
هدف اصلی شما از برگزاری این جشنواره چیست؟
هدف این جشنواره انتقال پیام صلح و دوستی از کشور ایران برای جهانیان و همچنین نگاهی متفاوت در برگزاری جشنواره های تخصصی فیلم خواهد بود.
تا امروز چند فیلم در جشنواره ثبت نام کردند و قرار است چند فیلم در این جشنواره به رقابت بپردازند؟
مهلت ارسال آثار امروز به پایان رسید و در مجموع ۲۷۰۰ فیلم از ۱۲۶ کشور به دبیرخانه ی جشنواره ارسال شد، همچنین تا پایان ماه جولای میلادی(تیرماه) فیلمهای رسیده به بخش مسابقه و اکران از طریق وب سایت رسمی جشنواره اعلام خواهد شد.
بنابراین گزارش، اولین دوره جشنواره فیلمهای آسا پیش از این در ایران و سوییس، با همکاری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، دفتر فعالیت های انسان دوستانه ی سازمان ملل متحد، دفتر عمران ملل متحد و صلیب سرخ جهانی برگزار شده بود.
برای کسب اطلاعات بیشتر به وب سایت جشنواره www.asafest.com مراجعه فرمایید.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
آخرین ها
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها می‌شود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
- بازگشت «دیوانه خانه زری بوره» بدون هیچ تغییری در کارگاه تئاتر
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- یخچال، سفره و خانواده/ «یخچال»؛ روایتی از فروپاشی تا بازگشت انسجام
- دراماتورژی چیست و چه میکند؟
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»
