سینماسینما، حمیدرضا گرشاسبی
فرار با سرباز و سربازی عجین است. سربازی دورهای است که اغلب از آن بیزارند، چراکه در آنها نوعی از احساس عاطل و باطلی را بیدار میکند. آنها مخالفت سرسختی دارند با این باور که: «سربازی آدم را مرد میکند.» سربازی از منظری دیگر دوره کم آوردن و خودزنی هم هست. افسرده شدن و زدن به سیم آخر. زدن به سیم خاردار و رد شدن از زیر آن، برای رسیدن به دمی آسایش. رسیدن به عشقی ناکام. سرباز یوسفی از پادگان فرار میکند تا به عشقش بگوید هنوز او را دوست دارد و دلتنگش است. میخواهد عشقی بهخاکسترنشسته را دوباره زنده کند. از این زاویه، فیلم «گزارش فرار یوسفی» فیلمی است درباره سربازی یا به تعبیری اجباری.
بسیاری هستند که در ایران زندگی میکنند، اما به اشکال مختلف عدم رضایتشان از زندگی در این کشور را ابراز میدارند و آن را مخفی نمیکنند و هر دم در پی این هستند که روزنهای برایشان باز شود تا بتوانند بگریزند و در جایی دیگر زندگی کنند. به عمل انتقال از یک کشور به کشور دیگر برای زندگیِ بهتر کردن مهاجرت میگوییم. مهاجرت ریشه در ناخشنودی از زندگیِ کنونی دارد و شخص با این عمل برای خودش آیندهای دیگرگونه را متصور میشود. فیلم «گزارش فرار یوسفی» فیلمی درباره مهاجرت است. دو شخصیت اصلی فیلم دغدغه رفتن دارند.
بشر در ذات خود موجودی عاشق است. او خود را در متن زندگی موجودی گمشده فرض میکند، یا اینکه خود را موجودی ناکامل میداند که باید به دیگری الصاق و کامل شود. از همین روست که عاشق میشود. عشق میتواند برای او کمال را به ارمغان آورد. او باید در کنار دیگری قرار بگیرد تا آرامش پیدا کند. اما آرامش با عشق، به واقع ایجاد میشود؟ خیلی اوقات عشق به جای اینکه آرامش بیافریند، خود سرچشمه نزاع و بیقراری و آشفتگی است. وقتی رابطه دو آدم از فیلتر بلوغ نگذشته باشد، وقتی آن دو به عشقی بالغانه دست نیافته باشند، عشق نهتنها امیدبخش و آرامشزا نیست، که خود تبدیل میشود به عاملی برای ناراحتی و اضمحلال، پریشانحالی و افسردگی. فیلم «گزارش فرار یوسفی» فیلمی است درباره عشقهای ناپخته و بیبلوغ. برای همین است که ما کمتر آن دو را به حالِ خوش میبینیم. اغلب از هم رنجیدهاند.
فرزندان در قالب خانواده کاملا به والدین وابستهاند؛ هم به لحاظ عاطفی و هم به لحاظ دنیایی. فرزندان دوست دارند پدر و مادرشان را دوست داشته باشند و از آنها بهرههایی مادی و معنوی ببرند. مهم است که فرزند از خانه و خانواده گریزان نباشد. مهم است که والدین برای فرزندان برنامه داشته باشند و آنها را در مسیرهای زندگی یاری و راهنمایی دهند. فرزندان دوست دارند پدر و مادر خود را در کنار هم ببینند. فیلم «گزارش فرار یوسفی» فیلمی درباره فرار دختری از خانواده است، چراکه نمیتواند طلاق والدینش را تاب بیاورد.
برای ساختن یک فیلم میتوان از دور و اطرافیان خود استفاده کرد. داستان را در فضاهای محدود تعریف کرد و به هر کدام از عوامل چند نقشِ کاری را سپرد. فیلمبردار و کارگردان و نویسنده و تهیهکننده هم در قالب یک نفر محدود میشوند. به این شکل فیلم در ژانر «دورهمی» قرار میگیرد. فیلم «گزارش فرار یوسفی» فیلمی است در ژانر دورهمی که این روزها در سینمای ایران زیاد دیده میشود.
برای روایت یک داستان ساده و کماتفاق کشته شدن یک سرباز به دست یک سرباز دیگر میتوان از زاویههای متفاوت به آن نگاه کرد تا مثلا داستان پرتعلیق و پیچیده شود. اما این راهش نیست. فیلم «گزارش فرار یوسفی» فیلمی است که میخواهد متفاوت باشد، اما در باطن اینطور نیست
.
منبع: ماهنامه هنروتجربه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- فیکشن بودن را فریاد بزن/ نگاهی به فیلم «گزارش فرار یوسفی»
- گزارشی از دغدغههای یک نسل/ نگاهی به فیلم «گزارش فرار یوسفی»
- آفتاب تنها حقیقتشان بود/ نگاهی به فیلم «گزارش فرار یوسفی»
- گزارش تازه بعد از هفت سال!/ نگاهی به فیلم «گزارش فرار یوسفی»
- گفتوگو با حسین توقیری، کارگردان «گزارش فرار یوسفی» / ساخت فیلم تجربی با امید و دست خالی
- مستندنما و داستانپرداز / نگاهی به فیلم “گزارش فرار یوسفی”
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





