واقعا در شهرداری تهران خبری شده که ما بیخبریم؟ چه شد که ناگهان محافظه کاران دوران احمدی نژاد، بخش سینمایی شهرداری را در دست گرفتند؟
هاشم میرزاخانی که برای مدیریت تصویر شهر حکم گرفته و حالا هم با حکم جدید، دبیری جشنواره شهر هم به او سپرده شده، سوابق اجراییش از زمان جواد شمقدری شروع میشود که بدون هیچ سابقه موثری، به ریاست هیات مدیره و مدیرعامل انجمن سینمای جوانان ایران رسید. باید فعالان فیلم کوتاه بگویند که دوره مدیریت ایشان در تاریخ انجمن چه جایگاهی دارد. بعد هم با حکم شمقدری قائممقام جشنواره بیست و نهم فجر شد در دوران حضیض آن. ایشان یک حکم دیگر هم دارد؛ مشاور ویژه رییس سازمان سینمایی یعنی جواد شمقدری. تقریبا تمامی احکام ریز و درشت کارنامه ایشان را جواد شمقدری صادر کرده است و مربوط به چهارساله مدیریت شمقدری از سال ۸۸ تا ۹۲ است. تازه ایشان همان موقع هم از مدیران درجه اول شمقدری نبود. بعد از سال ۹۲ خبری از ایشان در دست نبود تا سال ۹۶ که با حکم رییس موسسه اوج به مدیرعاملی انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس رسید.
حالا ایشان بر اساس کدام معیار، پس از مدتها غیبت ناگهان از مدیریت تصویر شهر-که از مهمترین مناصب شهرداری است- سر درمیآورد، الله اعلم. آنهم در شهرداری احتمالا اصلاحگرای حال حاضر و با حکم رییس سازمان فرهنگی حال حاضر. آیا قرار بوده، پایگاهی برای طیف منزوی شده احمدی نژادی فراهم شود که قدرتِ از دست رفته را بازیابی کنند؟ آیا قرار بوده حیاط خلوتی برای نیروهای احمدی نژادی تعبیه شود که به سلامتی همگی دوباره دور هم جمع شوند و دوباره فعالیتهای مشعشعشان را با دسترسی به بودجههای کلان شهرداری از سر بگیرند؟
یعنی درمیان اصلاح طلبان و اعتدالیون یک آدم کارآمد نبود که باید از یک مدیر دوران احمدی نژاد استفاده شود که ارزیابی کارنامه مدیریتیاش در خوشبینانه ترین حالت، اصلا نتایج دندانگیری به دست نمیدهد؟ فراجناحی بودن درست، بسیار هم پسندیده. ولی از میان نیروهای متخصص و کارآمد با کارنامه مدیریتی قوی و قابل دفاع. نه هرکسی که بیکار بود یا توصیه شد برداریم در مناصب مهم بنشانیم و اسمش را بگذاریم عملکرد فراجناحی.
در حکم آقای اوحدی برای میرزاخانی آمده است: “نظر به مراتب تعهد، تخصص و تجارب ارزنده جنابعالی….”.
درخواستم از آقای سعید اوحدی این است که درباره کلماتِ این جمله بطور روشن و شفاف برای افکار عمومی توضیح ارائه کنند. شاید ایشان چیزهایی میدانند که ما نمیدانیم.
منبع: روزنامه اعتماد ۱۷ دیماه ۹۷
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- «آرش» در «بیضاییخوانی»
- فیلم کوتاه «شامیر» نامزد بهترین فیلمبرداری جشنواره امریکایی شد
- ماجرای نافرجام یک کنسرت خیابانی/ شهرداری تهران آرزوی همایون را دفن کرد
- یک اتفاق تاریخی که نیفتاد؛ لغو کنسرت شجریان در میدان آزادی/ زاکانی از برگزاری در ورزشگاه آزادی خبر داد
- جایزهای فراتر از پناهی و فیلمش
- طبقه فرودست، اخلاق و مسالهی انتخاب
- یک یادداشت در هفت پرده
- آنها که «علت مرگ: نامعلوم» را توقیف کردند باید پاسخگو باشند!
- چند کلمه دربارهی فساد و فحشا و ابتذال و «کیک محبوب من»
- به بهانه تغییر رییس سازمان سینمایی/ باید مدیران را پاسخگو کنیم
- جشنواره اسپانیایی به «دوربین فرانسوی» جایزه طلایی داد
- «شامیر» به سیبری میرود
- بررسی مشکلات فیلمنامهنویسی درگفتوگوی کیوان کثیریان با شادمهر راستین و مهران کاشانی/ سانسور مشکل اساسی سینمای ایران
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- موزه فضاپیمای جرج لوکاس افتتاح شد
- برای نخستین بار؛ السالولدور به اسکار نماینده میفرستد
- سینمای اجتماعی از ناگزیری تا ضرورت
- «امیرعلی»؛ جستوجوی عدالت آموزشی در قاب مستند
- «کلاغ»؛ چرا زخمها تمام نمیشوند؟
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ جایزه آیرون دلا لاگونا به «مُراقب» رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ شیرطلایی به «زن ناشناس» رسید/ یک جایزه برای بازیگر ایرانی
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ لاله مرزبان بهترین بازیگر زن بخش افقها شد
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت
- «عبور از نمیدانم» در موزه سینما






