پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

 

در هر گروه، کانال و صفحه ای که نگاه کنی می توانی رد پای شعرهای لیلا اوتادی را ببینی، شعرهای مجموعه «در بهشتی که کلاغی نیست مترسک هم نیست» حواشی زیادی در فضای مجازی به راه انداخته است.

به گزارش سینماسینما ،از نگاه بسیاری از کاربران، شعرهای منتشر شده چنان بی محتوا هستند که  گاه حتی  آن ها  را به باد تمسخر گرفته اند و درباره انتشار چنین آثاری ابراز تاسف کرده اند! کاربر طنازی نوشت: «حکایت سلبریتی های شاعر ما حکایت کلاغیه که می خواست راه رفتن کبک رو یاد بگیره راه رفتن خودش رو هم یادش رفت.» البته این تنها مجموعه شعر سلبریتی های دنیای سینما و تلویزیون نیست  که با انتقاد مواجه شده است. در ادامه به چند نمونه از آن ها اشاره می کنیم.
 امیر آقایی
کتاب شعر «بیدها در باد» را آقایی در قالب هایکو و توسط نشر حوض نقره منتشر کرد و اثر دیگرش در سال ۹۵ با عنوان «با خود و دیگری‌اش» به چاپ رسید. کتاب شعر «زمان به وقت ما همیشه ابتدای شب است» نیز در همین سال رونمایی شد. البته شعرهای او منتقدانی دارد که می‌گویند برخی نوشته‌های آقایی، با هیچ تعریفی، شعر نیستند.
مژده لواسانی
این مجری جوان توانست کتابش با نام «خون انار برگردن پاییز است» را با صدای خودش و توسط نشر نیستان منتشر کند. کتابش معجونی است از قالب‌های مختلف که بدون ربط و با ربط کنار هم آمده‌اند.
افسانه بایگان
«افسانه بایگان» در‌ سال ۱۳۸۵ دفتر شعری به چاپ رساند با عنوان «مهر مکتوب» (نشر ایشیق) که بازتاب چندانی نداشت. شعرها هم چندان چنگی به دل نمی‌زد؛ نه سر و شکلی نو داشت که با عنوان نیمایی بتوان آن را قالب گرفت، نه سنتی بود که از سفره‌های معنوی نسل گذشته سر در بیاورد.
از دیگر بازیگرانی که حضورشان در وادی ادبیات با انتقادهایی روبه رو بوده می توان به صابر ابر، بهاره رهنما، مرجان شیرمحمدی، بهنوش بختیاری ،الهام پاوه‌نژاد  و… اشاره کرد. البته بازیگرانی مثل رضا کیانیان و ترانه علیدوستی هم در عرصه داستان و ترجمه موفق بوده اند اما بیشتر بازیگران به واسطه این که معروف هستند، کتاب منتشر کرده اند. اگر بسیاری از کتاب هایی که همین سلبریتی ها نوشته اند به نقد گذاشته شود، دیگر نه اعتباری برای چاپ کتاب های بعدی آنان باقی می ماند و نه هیچ کتاب دوستی سراغ چنین کتاب هایی می رود. صابر قدیمی یکی از شاعران مطرح کشور هم در همین زمینه می گوید: «اکثر کتاب های شعر‌ سلبریتی ها، شوخی‌های ادبی هستند که تنها سلیقه و ذائقه مردم را کاهش می دهند.»