
محمد تاجالدین در روزنامه جهان صنعت نوشت : فعالیت صنفی در همه جای دنیا تعریف مشخصی دارد. مجموعه باید از اعضایش در برابر تضییع حقوقشان دفاع کند. باید چارچوبهای رفتار صنفی را تدوین و اعضا را برای رسیدن به هدفی مشترک، هماهنگ کند.
خانه سینما سالهاست فعال است. در اواخر دولت احمدینژاد چند وقتی تعطیل شد اما با شروع دولت روحانی و وزارت علی جنتی دوباره باز شد. اما خانه سینما هیچگاه نتوانسته آنطور که باید و شاید از حقوق سینماگران دفاع کند. نکته قابل اهمیت این است که هیچگاه فردی خارج از چرخه سینما در این نهاد صنفی دخالت نداشته و همیشه خود سینماگران کلیدش را در اختیار داشتهاند. پس دیگر ابزار دخالت خارجی و فشار این و آن در کمکاری خانه سینما در دفاع از سینماگران محلی از اعراب ندارد.
در این سالها هر بار نام این نهاد صنفی مطرح شده یا در مورد تغییر هیات رییسه بوده یا تشییع هنرمندی که در سالهای آخر عمرش از زمین و زمان گله و شکایت داشته است.
ناصر ملکمطیعی از بین ما رفت؛ سینماگری که سالها در مقابل دوربین ایفای نقش کرد و بازیهایش بین مردم ماندگار است. از زمانی که خبر فوت این هنرمند پخش شد بسیاری از سینماگران در شبکههای اجتماعی داغ مصیبت سر دادند و با عکسهای داشمهدی سینمای ایران خاطرهبازی کردند. در میان آنها از اعضای خانه سینما هم بودند. اما آیا وظیفه اعضای خانه سینما فقط فرستادن پیام تسلیت است؟ چرا در سالهای گذشته هیچ قدمی برای رفع ممنوعالکاری ملکمطیعی و ملکمطیعیها برداشته نشده است؟
مگر نه اینکه خانه سینما باید حافظ منافع سینماگران باشد. چرا هیچگاه در برابر سانسور نهادهای موازی فرهنگی ایستادگی نکرده است؟ چرا هیچ وقت نتوانسته در مقابل گردنکشی حوزه هنری برای تحریم یک دو جین فیلم سینمایی قد علم کند و حرکتی منسجم انجام دهد؟ چرا در مقابل برنامه مشخص اکران و حقخوری فیلمهای مستقل سکوت کرده است؟ چطور است که هیچگاه در برابر تبلیغات یکسویه صداوسیما برای برخی فیلمها و سانسور فیلمهای دیگر حرکتی انجام نداده است؟
زمانی که این خانه قفل شده بود بسیاری از سینماگران معتقد بودند با شروع دوباره فعالیت خانه سینما وضعیت دگرگون خواهد شد اما از زمان فعالیت دوباره این خانه، دستاورد صنفیشان چه بوده؟ چه دورنمایی از بهبود شرایط بازیگران دارند؟ بیمه هنرمندان گوشهنشین و مهجور به کجا رسیده است؟ لیست بالای ممنوعالکارهای سینما دست کیست و قرار است چه اتفاقی برایش بیفتد؟ چرا فیلمهای توقیفی هنوز در پستو پنهان شدهاند؟
و سوالی که باید از دیگر مسوولان هم بپرسیم این است که چرا هنوز نام بردن از بهروز وثوقی و فردین تابو است؟ چرا تکلیف کسانی که مردم دوستشان دارند مشخص نمیشود؟ ملکمطیعی هم رفت مانند بسیاری دیگر از هنرمندان. حالا چند روزی در اینستاگرام مراسم ترحیم برپا میشود و دوباره فراموش خواهد شد. تا نفر بعدی و داغی که بر دل مرم مینشیند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- «هفت سال سینمای ایران»؛ تلاش برای بازگشت جشن خانه سینما به مدار اصلی/ آثار ۷ سال سینمای ایران چگونه داوری میشوند؟
- دومین نشست «عصر فیلمنامه» با نمایش «بلفاست» در خانه سینما
- خانه سینما برگزار میکند؛ «۷ سال سینمای ایران»
- تجلیل از هنرمندان لابراتوارها در خانه سینما
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت
- بیانیه خانه سینما درباره مصوبه اخیر مجلس؛ جرم انگاریِ بدیهیترین حقوق هنرمندان!
- دفاع امیریوسفی از سینمای زیرزمینی/ پاسخ نایب رییس خانه سینما به مدیرعامل
- نگرانی مدیر عامل خانه سینما/ اسعدیان: باید سینمای زیرزمینی را روی زمین بیاوریم تا قابل کنترل باشد
- نامه خانه سینما به پزشکیان منتشر شد/ پاسخ سخنگوی دولت
- نامزدهای نهمین دوره جایزه کتاب سال سینمایی اعلام شدند
- سی صنف خانه سینما از بیانیهٔ کانون کارگردانان حمایت کردند
- اعلام زمان بدرقه بیضایی/ بیانیه خانه سینما درباره درخواست مژده شمسایی
- خانه سینما به رییس قوه قضاییه نامه نوشت؛ درخواست تشکیل کمیته حقیقتیاب در ماجرای بازداشت بازیگران
- در نشست خانه سینما مطرح شد؛ بازداشت هنرمندان، حذف پروانه ساخت و پویش آب
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- هرم طلایی مصر به حبیب باوی ساجد میرسد
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- گرشا رضایی به «امیرکبیر» پیوست
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر





