
محمد تاجالدین در روزنامه جهان صنعت نوشت : فعالیت صنفی در همه جای دنیا تعریف مشخصی دارد. مجموعه باید از اعضایش در برابر تضییع حقوقشان دفاع کند. باید چارچوبهای رفتار صنفی را تدوین و اعضا را برای رسیدن به هدفی مشترک، هماهنگ کند.
خانه سینما سالهاست فعال است. در اواخر دولت احمدینژاد چند وقتی تعطیل شد اما با شروع دولت روحانی و وزارت علی جنتی دوباره باز شد. اما خانه سینما هیچگاه نتوانسته آنطور که باید و شاید از حقوق سینماگران دفاع کند. نکته قابل اهمیت این است که هیچگاه فردی خارج از چرخه سینما در این نهاد صنفی دخالت نداشته و همیشه خود سینماگران کلیدش را در اختیار داشتهاند. پس دیگر ابزار دخالت خارجی و فشار این و آن در کمکاری خانه سینما در دفاع از سینماگران محلی از اعراب ندارد.
در این سالها هر بار نام این نهاد صنفی مطرح شده یا در مورد تغییر هیات رییسه بوده یا تشییع هنرمندی که در سالهای آخر عمرش از زمین و زمان گله و شکایت داشته است.
ناصر ملکمطیعی از بین ما رفت؛ سینماگری که سالها در مقابل دوربین ایفای نقش کرد و بازیهایش بین مردم ماندگار است. از زمانی که خبر فوت این هنرمند پخش شد بسیاری از سینماگران در شبکههای اجتماعی داغ مصیبت سر دادند و با عکسهای داشمهدی سینمای ایران خاطرهبازی کردند. در میان آنها از اعضای خانه سینما هم بودند. اما آیا وظیفه اعضای خانه سینما فقط فرستادن پیام تسلیت است؟ چرا در سالهای گذشته هیچ قدمی برای رفع ممنوعالکاری ملکمطیعی و ملکمطیعیها برداشته نشده است؟
مگر نه اینکه خانه سینما باید حافظ منافع سینماگران باشد. چرا هیچگاه در برابر سانسور نهادهای موازی فرهنگی ایستادگی نکرده است؟ چرا هیچ وقت نتوانسته در مقابل گردنکشی حوزه هنری برای تحریم یک دو جین فیلم سینمایی قد علم کند و حرکتی منسجم انجام دهد؟ چرا در مقابل برنامه مشخص اکران و حقخوری فیلمهای مستقل سکوت کرده است؟ چطور است که هیچگاه در برابر تبلیغات یکسویه صداوسیما برای برخی فیلمها و سانسور فیلمهای دیگر حرکتی انجام نداده است؟
زمانی که این خانه قفل شده بود بسیاری از سینماگران معتقد بودند با شروع دوباره فعالیت خانه سینما وضعیت دگرگون خواهد شد اما از زمان فعالیت دوباره این خانه، دستاورد صنفیشان چه بوده؟ چه دورنمایی از بهبود شرایط بازیگران دارند؟ بیمه هنرمندان گوشهنشین و مهجور به کجا رسیده است؟ لیست بالای ممنوعالکارهای سینما دست کیست و قرار است چه اتفاقی برایش بیفتد؟ چرا فیلمهای توقیفی هنوز در پستو پنهان شدهاند؟
و سوالی که باید از دیگر مسوولان هم بپرسیم این است که چرا هنوز نام بردن از بهروز وثوقی و فردین تابو است؟ چرا تکلیف کسانی که مردم دوستشان دارند مشخص نمیشود؟ ملکمطیعی هم رفت مانند بسیاری دیگر از هنرمندان. حالا چند روزی در اینستاگرام مراسم ترحیم برپا میشود و دوباره فراموش خواهد شد. تا نفر بعدی و داغی که بر دل مرم مینشیند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- خانه سینما برگزار میکند؛ «۷ سال سینمای ایران»
- تجلیل از هنرمندان لابراتوارها در خانه سینما
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت
- بیانیه خانه سینما درباره مصوبه اخیر مجلس؛ جرم انگاریِ بدیهیترین حقوق هنرمندان!
- دفاع امیریوسفی از سینمای زیرزمینی/ پاسخ نایب رییس خانه سینما به مدیرعامل
- نگرانی مدیر عامل خانه سینما/ اسعدیان: باید سینمای زیرزمینی را روی زمین بیاوریم تا قابل کنترل باشد
- نامه خانه سینما به پزشکیان منتشر شد/ پاسخ سخنگوی دولت
- نامزدهای نهمین دوره جایزه کتاب سال سینمایی اعلام شدند
- سی صنف خانه سینما از بیانیهٔ کانون کارگردانان حمایت کردند
- اعلام زمان بدرقه بیضایی/ بیانیه خانه سینما درباره درخواست مژده شمسایی
- خانه سینما به رییس قوه قضاییه نامه نوشت؛ درخواست تشکیل کمیته حقیقتیاب در ماجرای بازداشت بازیگران
- در نشست خانه سینما مطرح شد؛ بازداشت هنرمندان، حذف پروانه ساخت و پویش آب
- حمایت خانه سینما از مطالبه اصناف برای حذف پروانه ساخت
- بدرقه پیکر ناصر تقوایی با نوای موسیقی جنوب/ سکوت کنیم و صدای صداقت و شرافت را بشنویم
- زنجیره بیانیهها درباره اسکار ادامه دارد؛ حمایت۸۰ سینماگر دیگر از تصمیم خانهسینما
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
آخرین ها
- روایت اسکورسیزی از سرنوشت یکی از پروژههایش؛ چرا «کلئوپاترا» با بازی آنجلینا جولی ساخته نشد؟
- برندگان جوایز آسیا پاسیفیک ۲۰۲۶ معرفی شدند
- محمدرسول صادقی مدیرعامل هنروتجربه شد
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- برای محسن راستانی/ حیرت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «کارنامهی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
- ایدفا۲۰۲۶؛ ایرانیها تریلر رسمی مهمترین جشنواره مستند جهان را ساختند
- «پاتریک استوارت» درگذشت
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو





