مصطفی رزاق کریمی برای ابراهیم حاتمیکیا یادداشتی نوشت و با او همراهی کرد.
به گزارش سینماسینما، متن دلنوشته مصطفی رزاق کریمی برای ابراهیم حاتمیکیا، به شرح زیر است:
۱٫ ۱۹۹۰ میلادیOpern Kinoروز-داخلی سالن سینمایی اپرن کینوی اتریش
هفته نمایش فیلمهای ایرانی در اتریش است. فیلمهای زیادی از فیلمسازان مختلف ایران به نمایش درآمده یا خواهد آمد. این سانس قرار است فیلم مهاجر به نمایش درآید. فیلمی از یک فیلمساز جوان …فیلمی درباره دفاع مقدس …
دیدهبان جوان، نگران است. من هم نگرانیهایی دارم. او را دلداری داده و دعوت میکنم تا در کنار مردم به تماشای فیلمش بنشیند. من هم بیرون میروم تا فضای حاشیهای را جمع کنم. فیلم با خوبی و خوشی نمایشش به پایان میرسد و استقبال تماشاگران از مهاجر هم فیلمساز جوان و جسور و معتقد را سر شوق میآورد هم من را که با پایان نمایش خیالم آسوده شده بود. اولین آشنایی ما در این سالن و این نمایش شکل گرفت.
۲- شب- خارجی- درکنار درهای در حاشیه شهر براتیسلاوا ۱۹۹۳ میلادی
شب سردی بود. حدود ۱۵ درجه زیر صفر … کاروانها و ماشینها همه کنار هم منظم ایستاده بودند و درهایشان قفل بود. من در محوطه قدم میزدم و برنامههای فردا را برای خودم مرور میکردم. صدای مدیر تولید اسلواک از طریق بیسیم به گوشم رسید: “آقای کریمی، ابراهیم کجاست؟”
بیاختیار دلشوره گرفتم … نگران که نکند اتفاقی رخ داده است. دقایقی دنبال ابراهیم گشتم. بار دیگر بیسیم من صدا کرد. مدیر تولید گفت پیدایش کردم. رفتم و رسیدم . مدیر تولید گفت ابراهیم بین دو کاروان دارد با خودش حرف میزند.
پارچهای ساده روی زمین سنگلاخ پهن بود و او در حال خواندن نماز .. به مدیر تولید گفتم نگران نباش. او مشغول عبادت و خواندن نماز است دور از هیاهو … دیگر از اعتراض و جدیت و نگاههای عمیقش خبری نبود. بین آن دو کاروان دلی رئوف بود و قلبی مهربان و بندهای عاشق که با خدایش راز و نیاز میکرد. آن شب و تمام شبهای تولید خاکستر سبز و در هر فرصت و گفتگویی ابراهیم فقط از جنگ میگفت و هشت سال دفاع مقدس … از رشادتها و قهرمانان جنگ …. او به راستی شیفته آن قهرمانان بود.
۳- شب- داخلی- کتابخانه شخصی من ۲۰۱۸ میلادی
مراسم اختتامیه سی و ششمین جشنواره فیلم فجر در حال برگزاری است. خیلی حوصله حضور در چنین مراسمی را ندارم. در کتابخانه مشغول تماشای مراسم از طریق تلویزیون هستم. مجری نام حاتمیکیا را میخواند تا جایزه بهترین کارگردان جشنواره را به او اهدا کنند.
دیدهبان روی صحنه میآید. از خیلیها تشکر میکند و بعد لب به شکایت و گله بازمیکند.
دیدهبان میآشوبد. شبیه این شوریدناش را بارها دیدهام … حین تولید “خاکستر سبز” و حتی سالهای بعد از آن … دیدهبان خیلی ناراحت است و بغضی پنهان دارد. گله میکند. شکایت عدهای را به خدا میبرد. خیلیها از شنیدن کلمات و جملات دیدهبان متعجب میشوند اما برای من خلاصه آقای دیدهبان همین سه سکانس است.
تلفیقی از اعتقاد و عشق و جسارت و اعتراض دیدهبان مثل همه فیلمسازان دنیا فیلم موفق و ناموفق دارد اما هیچگاه در فیلمهایش دو عنصر جسارت و اعتراض را نادیده نگرفته است. او هم دچار سانسور شده .. او هم فیلم توقیفی دارد .. او هم اکران بد داشته او هم دستمزد پایین گرفته اما …
اما دیدهبان برای من دیدهبان است. او هنوز از فراز برجک مراقب است. میبیند … و البته اعتراض میکند .. تصویر میکند … ابراهیم برای من هنوز مطرحترین دیدهبان سینمای ارزشی است. برادرم … دوستم … من گلایه و اعتراض و جسارتت را به جان میخرم. و هنوز میستایم دیدهبانیات را …
منبع: ایلنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- با موافقت شورای پروانه فیلمسازی؛ پروانه ساخت سینمایی برای ۷ فیلمنامه صادر شد
- با موافقت شورای پروانه فیلمسازی؛ پروانه ساخت سینمایی برای ۷ فیلمنامه صادر شد
- «ارتفاع پست»؛ پرواز اضطراب و امید بر فراز خاکِ ایران
- «موسی کلیمالله»؛ دومین فیلم پرفروش اکران نوروزی
- «موسی کلیم الله» بیگ پروداکشن ناامیدکننده
- مستند مرکز گسترش در اکران نوروزی یک پلتفرم/ از کیارستمی تا رزاقکریمی
- با معرفی هیات انتخاب و داوری؛ آثار راهیافته به بخش مستند بلند جشنواره چهل و یکم فیلم فجر اعلام شد
- تاخیر یک هفتهای در اکران «شب طلایی» حاتمیکیا
- سید محمود رضوی تهیهکننده سریال «حضرت موسی(ع)» شد
- سیمافیلم در اطلاعیهای اعلام کرد: ساخت سریال «موسی(ع)» به کارگردانی حاتمیکیا متوقف نشده است
- امر قدسی در بطن تقدسزدایی: تنهاییِ روحِ جهان بیروح/ یادداشت احمد میراحسان بر مستند «بانو قدس ایران» (بخش دوم)
- تقدسزداییِ مقدس/ یادداشت احمد میراحسان دربارهی مستند «بانو قدس ایران» (بخش اول)
- شب حسرت ابراهیم حاتمیکیا و حضور مسعود کیمیایی در موزه سینما
- خبرهایی از پانزدهمین جشنواره بینالمللی سینماحقیقت
- مسافران وین
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





