پسری سیه چرده از خانواده های ضعیف در کشور انگلستان در سایه تلاش و ممارست خود و در اوج محرومیت و نداشتن دسترسی به امکانات روز، بعد از گذشت فقط ۱۷ سال از زندگی، پیراهن یکی از پرافتخارترین تیم های باشگاهی فوتبال جهان را می پوشد و لقب جوان ترین گل زن تیم منچستر یونایتد را از جورج بست افسانه ای پس می گیرد و امروز شماره پیراهن ۱۰ افسانه ای این تیم را بر تن کرده است. آری سخن از مارکوس رشفورد است؛ جوانی از جامعه سیاهان انگلستان که امروز نه به واسطه درخشش در زمین فوتبال و گل زنی برای منچستر و تیم ملی؛ بلکه به واسطه فعالیت های خیرخواهانه ای که در راستای مقابله با بیماری کرونا و همراهی با کودکان بی سرپرست و نیازمند در این کشور داشته، نامش دهان به دهان می چرخد. او در یک اقدام تاریخی و با وجود مخالفت های جدی سیاسیون از جمله نخست وزیر انگلیس طرحی در راستای ارائه غذای رایگان به کودکان نیازمند را آغاز کرد و امروز پیشگام یک اقدام تاریخی و منحصر به فرد شده و این اقدام او با استقبال گسترده ای از سوی افکار عمومی در سطح بین المللی مواجه شده و به همین دلیل همه از جوانمردی و گذشت این ستاره جوان، ولی افسانه ای فوتبال سخن به میان می آورند. هدف از این نوشتار توضیح و تحلیل این رفتار مارکوس رشفورد نیست؛ بلکه هدف مقایسه ای درباره رفتار سلبریتی های ما و سلبریتی های آنهاست؛ کسانی که امروز در عرصه های مختلف هنر سینما و ورزش و حتی سیاست به نان و نوایی رسیده و به جای استفاده از این محبوبیت و ظرفیت ایجادشده در مسیر کمک به مردم و هم نوعان معمولا از آن برای استفاده شخصی بهره برداری می کنند.نگاهی اجمالی به فعالیت بعضی از سلبریتی های مشهور کشورهای دیگر از کریستیانو رونالدو در زمین فوتبال گرفته تا آنجلینا جولی و برد پیت در عرصه هنر سینما یا اینکه موسس مایکروسافت، یعنی بیل گیتس در عرصه کارآفرینی همه و همه دستی در کارهای خیر داشته و حتی عده ای بخشی از زندگی خود را در این مسیر وقف کرده و فعالیت های متعددی را در راستای منفعت عمومی جامعه خود و حتی دیگر جوامع بشری انجام می دهند.راه اندازی موسسات خیریه در راستای حمایت و کمک به زنان و کودکان بی سرپرست، همکاری با موسسات جهانی خیریه، حضور در کشورهای فقیر و راه اندازی مراکز مختلف خیریه و همراهی با مردم کشورهای دیگر در مواقع بحرانی از جمله فعالیت های سلبریتی های خارجی است که این روزها نمونه هایی این چنین به شدت زیاد شده و هر روز اقدام و فعالیتی از این دست در رسانه های جمعی منتشر می شود.ماجرای چهره های مشهور یا همان سلبریتی ها در کشور ما روایت دیگری دارد. اینجا تا دل تان بخواهد، سلبریتی به وفور یافت شده و هستند افرادی که کل شهرت و اعتبار خود را به دلیل شانس یا یک اتفاق غیرمنتظره کسب کرده و از آن در مسیر اهداف شخصی و منفعت فردی استفاده می کنند و منفعت عمومی آنها فقط در حد یک حرف یا شعار در صفحات مجازی و شبکه های اجتماعی است.در کشورهای غربی سلبریتی از اموال خود برای کمک به افراد نیازمند به ویژه در روزهای کرونایی می بخشد؛ ولی اینجا سلبریتی های ما چالش زبان در آوردن، گریه برای گربه های مرده و انجام رقص برای حمایت از پرستاران در بیمارستان ها و مراکز درمانی راه اندازی می کنند.مارکوس رشفورد جوان، کمپین ملی ارائه غذای رایگان برای کودکان انگلیسی را راه اندازی کرده و صدها هزار نفر از آن بهره مند می شوند؛ ولی اینجا در کردستان و در مرزهای آن هر هفته و هر ماه یکی، دو خبر درباره زخمی یا مصدوم شدن کولبرها در رسانه های مختلف دست به دست می شود و فلان سلبریتی به گذاشتن یک تصویر یا یک اظهار تاسف بسنده می کند و البته خودش را هم مدافع مردم می داند.ذکر این نکته ضروری است که بوده اند و امروز نیز هستند سلبریتی های محدودی از جمله وریا غفوری، کاپیتان این روزهای استقلال که نه تنها در حد حرف بلکه حتی در مقام عمل نیز از شهرت و اعتبار خود برای کمک به مردم استان و حتی کشورش استفاده کرده و می کند؛ ولی در این روزهایی که مشکلات یکی پس از دیگری از راه رسیده و همگان را آزار می دهد، این یک دست صدا نداشته و در این هیاهو گم می شود.جناب آقا یا سرکار خانم سلبریتی و آقازاده مشهور، لطفا به احترام همین اعتبار و دست کم آبرویی که به دلیل محبت و علاقه و عشق مردم این سرزمین کسب کرده ای، اندکی هم به فکر مردم اطراف خود باش و با کسانی همراه شو که تو هم جزئی از آنها بوده و هستی.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بیشعوری، سلبریتیسالاری و رفتار تکانِشی
- پرندگان ناچیز به جای عقاب نشستهاند
- سلبریتیکراسی و سلبریتی حکومتی
- معیار انتخاب بازیگر در سینما (بخش اول)
- آیا سلبریتی ها مالیات می دهند؟/استدلال های بی اساس برای فرار از مالیات
- آیا از مرگ سلبریتی ها ناراحت می شویم؟
- «سلبریتی نداشته باشی کارت تمام است»/آفات و مزایای تئاترهای چند صد هزار تومانی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
آخرین ها
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «کارنامهی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
- ایدفا۲۰۲۶؛ ایرانیها تریلر رسمی مهمترین جشنواره مستند جهان را ساختند
- «پاتریک استوارت» درگذشت
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد





