پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

محمد تاجیک : برنامه هفت شب گذشته میزبان سید رضا میرکریمی بود ودربرنامه دیشب رسول صدر عاملی و بهروز افخمی به گفت وگو با میرکریمی پرداختند.

به گزارش سینما سینما ،رسول صدر عاملی در ابتدای برنامه هفت عنوان کرد که  : فیلم دختر سید رضا میر کریمی را بسیار دوست داشته است.در بخش دیگری از این برنامه نیز بهروز افخمی که با پایان فیلم مشکل داشت خطاب به میر کریمی گفت  : آنقدر بهت فشار می آوریم که پایان فیلمت را عوض کنی!

میرکریمی نیز دراین برنامه با اشاره به نیاز مبرم به برف دراین فیلم گفت :بالاخره در تصویربرداری «دختر» برف گیرمان نیامد و مجبور شدیم بسازیم.

دراین برنامه علاوه بر فیلم دختر به موضوعات دیگری نیز پرداخته شد و رسول  صدرعاملی در اظهاراتی گفت : اگر قرار است فیلمساز حقوق بگیر دولت نباشد، باید به دنبال سرمایه گذار بیافتد و حداقل چیز برای سرمایه گذار این است که به او تضمین بدهیم که سرمایه ات باز می گردد. لذا تضمین اکران و پخش فیلم حق اوست.

میرکریمی نیز گفت : چقدر این عدم تضمین به ممیزی بازمی گردد؟ من فکر می کنم نبود یا ضعف قانون در این زمینه سهم کمی در این رابطه دارد. بیشتر به تنبلی خودمان بازمی گردد. ما امروز فیلمنامه خوب نداریم. جوانی با ۵ صفحه فیلمنامه از من می خواهد مشاورش شوم. این فرمول تنبل وار به موفقیت رسیدن، به سرعت و کم هزینه مشهور شدن همه را معتاد کرده است.

/میرکریمی خواستار اکران فیلمهای خارجی شد/
رضا میر کریمی  همچنین در بخش دیگری از برنامه هفت  خواستار اکران فیلمهای خارجی در سینماهای ایران شد.او این اقدام را باعث افزایش تنوع  در فیلمها و افزایش حق انتخاب مخاطب عنوان کرد.

همچنین در بخش دیگری از برنامه هفت ،با حضور جواد طوسی ،کامیار محسنین و مسعود فراستی به نقد وبررسی فیلم دختر ساخته رضا میرکریمی پرداخته شد .

/«دختر» رضا میرکریمی یک بازگشت خوب به دوران اوج رضا میرکریمی/

کامیار محسنین در نقد فیلم دختر گفت : «دختر» رضا میرکریمی یک بازگشت خوب به دوران اوج رضا میرکریمی بود. آن چیزی که باعث می شد سینمای رضا میرکریمی وجه ممیزی برای خود پیدا کند، لانگ شات هایی بود که در این فیلم نیز شاهد بودیم. موضوع اساسی این است که در «خیلی دور خیلی نزدیک» به سراغ ارتباط پدر و پسر رفتیم. در این فیلم دوباره به سراغ پدر رفتیم اما این بار شخصیت پدر متفاوت تر شده است. رفتارهای دیگران را با پدر می بنیم و سرکوب های او را و اینکه می خواهد همه از او تبعیت کنند، در این میان یک نفر می خواهد این استبداد را کنار بزند. در این موقعیت پدر در یک موقعیت جدید قرار می گیرد و مجبور به دیالوگ می شود. یک موقعیت دراماتیک خلق می شود.
فکر می کنم یکی از تمهیدات خوبی که اتخاد شده گره خوردن سرنوشت دختر و عمه در فیلم است. بنابراین یک موقعیت موازی ایجاد می شود که ما می توانیم شخصیت پدر را راحت تر حلاجی کنیم. اما ای کاش در انتهای فیلم همه چیز به دیالوگ های پدر وابسته می شد.
یکی دیگر از وجوه مثبت فیلم، نماهای بصری خوب فیلم است که در جشنواره کم دیده ایم. ترکیب بندی های خوب تصویر که سبب می شود چیزی فراتر از شنیدن دیالوگ ها نصیب مخاطب شود.

/روایت مسعود فراستی بر فیلم دختر میرکریمی/

مسعود فراستی نیز درباره دختر گفت :«دختر» به مراتب از ۳-۴ فیلم قبلی میرکریمی بهتر است اما اصلا فیلم خوبی نیست. ۲۰ دقیقه فیلم است. این ۲۰ دقیقه را مدیون اصلانی و میرکریمی هستیم. اما این مدت برای یک فیلم صد و خورده ای کم است. به نظر من دوربین از کارگردانی عقب تر است. از اینکه دوربین رودست نیست آفرین دارد. به نظر می رسد میرکریمی بیخیال تکان های دوربین شده است. اما دوربین خنثی و حتی کمی عقیم شده است. هیچگاه یک دوربین قوی فعال که کارگردان با آن بازی می کند، نداریم. دوربین قبل و بعد از بحران یکدست عمل می کند. بازی ها و کارگردانی جلوتر از دوربین است. گاهی نماهای به شدت زیبا اما زیادی داریم. منطق و کارکرد ندارد. فیلم را اسکوپ گرفته است. اما برای چه؟‌ برای ۵ دقیقه ماشین سواری از اهواز به تهران که چشم انداز خاصی هم نداریم. چشم اندازی که با شخصیت ما کار کند!

/شوخی فراستی با میرکریمی/

فراستی درادامه گفت :من به نظرم مشکل فیلم در درنیامدن دختر است. بازی دختر ابتدا خوب است اما هرچه جلوتر می رویم جز مظلومیت و کمی بغض از او چیزی نمی ماند. رابطه او با عمه هم خیلی درنیامده است.فیلم اساسا فیلم «پدر» است. یک شوخی هم با میرکریمی کنیم که فیلم حتی می توانست فیلم «عمه» هم باشد اما فیلم «دختر» نیست.فیلم قصه ندارد. تنها ۲۰ دقیقه قصه دارد اما ۱ ساعت و ۱۰ دقیقه قصه ندارد. اگر میرکریمی رو به قصه می آورد تاحدودی مشکلش حل می شد.
مهمتر از همه این بد است برای یک فیلمساز که ما را در حین فیلمش به یاد فیلم دیگری بیاندازد. پایان فیلم «دختر» ما را به یاد «جدایی نادر از سیمین» می اندازد که مشخص نمی کند که بالاخره بعد از این همه رفاقت با پدر، می رود یا می ماند و این فاجعه است.

/روایت طوسی از دختر/
جواد طوسی نیز گفت : فیلم آخر میرکریمی به خودش و دغدغه هایش متعهد است. اهمیتی که برای خانواده قائل است. با این تفاوت که به دغدغه های امروز نزدیک تر است. اما ایرادی که بر فیلم «یه حبه قند» وارد بود که بیشتر آئین های خانوادگی را می دیدیم و نمیتوانست به درام نزدیک شود اینجا توانسته تاحدودی به درام نزدیک شود و در کارنامه رضا میرکریمی نقطه قوتی شود.
نکته دیگر اینکه این شکاف نسلی را که می خواهد نشان دهد، اتفاق افتاده است و در عین حال پایه های اخلاقی و سنتی خانواده همچنان در فیلم جاری است. یعنی «دختر» بدون ادا و تفرعن از مناسبات جامعه ما دور نیست. تنهایی آدم ها را هم که نشانه های فیلم میرکریمی است در فیلم همچنان می بینیم.
@Haft_tv3