
دکتر مصطفی جلالی فخر با انتشار این عکس در اینستاگرام خود نوشت:
این عکس را دیشب عباس یاری عزیز برایم فرستاد، کنار کیانوش عیاری خوب. هر دو دچار بلای کرونای، اما امیدوار و توانا. خوشبختانه جناب عیاری دیروز از بیمارستان مرخص شد و آقای یاری هم فردا. یکی از واقعیترین و دوستداشتنیترین دو انگشتهای پیروزی را در جدال با همین بیماری میتوان دید. و این اطمینان به بهبودی، بخشی از درمان است. کسانی که جناب یاری را میشناسند، میدانند که خنده و شوخی بخشی از سبک زندگی اوست. و حتی وقتی کرونایش تشدید یافته بود و ضعف و تنگینفس هم به سراغش آمده بود، وقتی برایم شرحِ حال میگفت، آن را با خنده و مزاح همراه میکرد. و در چنین حال و هوایی، وقتی به خود و دیگران اطمینان میداد که در همآوردی با بیماریاش پیروز خواهد شد، همه مطمئن بودیم که میتواند.
پیک چهارم به مراتب سرکشتر است و خیلیها را دچار کرده، به ویژه در شکل خانوادگی. و نکتهی مهم، سرعت پیشرفت درگیری ریه است. سیتیاسکنهای هر دو بزرگوار را که در ابتدا دیدم، کمتر از پنج درصد درگیر بودند اما ظرف چند روز به حدود سی چهل درصد رسیدند. طبعا چون پروتکل ثابت جهانی برای ارزیابی و درمان مرحلهبندی کرونا وجود ندارد، قضاوت بالینی پزشکان با توجه به شرایط بیمار و امکانات درمانی، مرز باریکی از تصمیم را ایجاد کرده است. حتی میان درمان در منزل و بستری در بیمارستان هم مرز قطعی و شفافی وجود ندارد. درصدگویی درگیری ریه هم بیشتر چشمیست و تا حدود ده درصد اختلاف میان پزشکان، ممکن است و محل مناقشه نیست.
یکی دیگر از ویژگیهای تصادفی این پیک، درگیری پرشمار هنرمندان بود، در حدی که برخی آن را «پیک هنرمندان» نامیدند. چرا؟ احتمالا به دلیل تولیدات متعدد سینمایی تلویزیونی که بدون توجه به پروتکلها، بسترهای پرخطری برای ابتلا ایجاد کردند. بیماری برخی مشاهیر، رسانهای شد و عدهای دیگر توانستند روزهای سخت بیماری را در سکوت خبری سپری کنند. خوشحالم که آقایان یاری و عیاری توانستند بر این بدبیاری غلبه کنند. و کاش همه در کنار هم بتوانیم زودتر از این گردنهی سرسخت و پرخطر عبور کنیم. مطمئن باشیم که این ویروس تاجدار لاکردار، هوشمند نیست و تحت تاثیر شهرت و محبوبیت و ثروت و قدرت، کوتاه نمیآید. همه با تمام توان مراقب خود و دیگران باشیم.
پیک چهارم به مراتب سرکشتر است و خیلیها را دچار کرده، به ویژه در شکل خانوادگی. و نکتهی مهم، سرعت پیشرفت درگیری ریه است. سیتیاسکنهای هر دو بزرگوار را که در ابتدا دیدم، کمتر از پنج درصد درگیر بودند اما ظرف چند روز به حدود سی چهل درصد رسیدند. طبعا چون پروتکل ثابت جهانی برای ارزیابی و درمان مرحلهبندی کرونا وجود ندارد، قضاوت بالینی پزشکان با توجه به شرایط بیمار و امکانات درمانی، مرز باریکی از تصمیم را ایجاد کرده است. حتی میان درمان در منزل و بستری در بیمارستان هم مرز قطعی و شفافی وجود ندارد. درصدگویی درگیری ریه هم بیشتر چشمیست و تا حدود ده درصد اختلاف میان پزشکان، ممکن است و محل مناقشه نیست.
یکی دیگر از ویژگیهای تصادفی این پیک، درگیری پرشمار هنرمندان بود، در حدی که برخی آن را «پیک هنرمندان» نامیدند. چرا؟ احتمالا به دلیل تولیدات متعدد سینمایی تلویزیونی که بدون توجه به پروتکلها، بسترهای پرخطری برای ابتلا ایجاد کردند. بیماری برخی مشاهیر، رسانهای شد و عدهای دیگر توانستند روزهای سخت بیماری را در سکوت خبری سپری کنند. خوشحالم که آقایان یاری و عیاری توانستند بر این بدبیاری غلبه کنند. و کاش همه در کنار هم بتوانیم زودتر از این گردنهی سرسخت و پرخطر عبور کنیم. مطمئن باشیم که این ویروس تاجدار لاکردار، هوشمند نیست و تحت تاثیر شهرت و محبوبیت و ثروت و قدرت، کوتاه نمیآید. همه با تمام توان مراقب خود و دیگران باشیم.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «داریوش عیاری» درگذشت
- نگاهی به فیلم سینمایی «شاهنقش»؛ وقتی میز و قدرت، آلودگی میآورد…
- بزرگداشت کیانوش عیاری با نمایش «شبح کژدم»
- یادداشت «کیانوش عیاری» در سوگ ناصر تقوایی
- نسخه اصلی «خانه پدری» آنلاین اکران شد
- یک نمایش برای «خانه پدریِ» کیانوش عیاری
- از راههای رفته/ چیزهایی که نباید میگفتم!
- واکنش کیانوش عیاری به قاچاق فیلم «کاناپه»؛ از نمایش غیرقانونی اثرم ناراضی هستم
- نوبت فیلم کیانوش عیاری شد؛ انتشار نسخه قاچاق از فیلم توقیفی «کاناپه»
- مجوز ساخت سینمایی برای ۶فیلمنامه صادر شد
- در مراسم زادروز زندهیاد «داریوش مهرجویی» مطرح شد؛ مهرجویی سهم عمدهای در بخشهای مختلف تاریخ سینمای ایران دارد
- کیانوش عیاری در بیمارستان بستری شد
- تقدیم «ترانهای عاشقانه برایم بخوان» به کیانوش عیاری/ سینما دارای یک زبان مشترک است
- سرنوشت نامعلوم سریال کیانوش عیاری/ چرا تلویزیون ۸۷ متر را گردن نمیگیرد؟
- نشست «بررسی ارتباط میان کتاب و سینما»؛ کیانوش عیاری: نمیدانم اگر سینما نباشد باید چه کار کنم؟
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- معرفی برگزیدگان شانزدهمین جوایز ایسفا
- فیلم مجید مجیدی راهی اسکار ۲۰۲۷ شد
- نمایش فیلم «نفرین توقیف» در غیاب کارگردان
- بوسان؛ جایی که آسیا آینده سینمایش را میسازد
- یک جایزه برای فیلمکوتاه ایرانی؛ جشنواره بوسان ۲۰۲۶ برگزیدگانش را شناخت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- «کارگردانی تئاتر عروسکی در عصر چندرسانهای» منتشر شد
- خانه سینما برگزار میکند؛ «۷ سال سینمای ایران»
- نمایش «راشومون»؛ وقتی حقیقت عریان میشود
- بهترین سریالهای ایران بر مبنای مفهوم ابرکاراکتر
- انتشار فراخوان نخستین جشنواره سراسری تئاتر «دارا رُخ»
- معرفی نامزدهای شانزدهمین جوایز ایسفا
- روایت «نفرین توقیف» از مالیخولیای توقیف در سینمای ایران
- مراسم تجلیل از ستارگان لابراتوارها / گزارش تصویری
- کمدین معروف بازیگر تئاتر تارانتینو شد
- نگاهی به نمایش «بستور؛ سپهسالار کوچک»؛ برای ساختن هویت ملی به اساطیرمان نیاز داریم
- «ریورس»؛ روایتی از جبر و اختیار در جهان امروز
- نمایش اپرای «عشق»؛ گذشتن از پیمان، دل بستن به پیمانه
- یک فیلم ایرانی نماینده انگلیس در اسکار ۲۰۲۷
- اجرای نمایش همایون غنیزاده متوقف شد
- رونمایی از اولین پوستر «بیدار» سه روز مانده تا اکران
- بهزاد عبدی روایتی از سرنوشت امیرکبیر را روی صحنه میبرد
- فیلم کنسرت اینتراستلار / گزارش تصویری
- برگزیدگان دومین فستیوال واک معرفی شدند
- اکران مستند «کابوک» در پردیس سینمایی چارسو
- «شبهای پرتره» با عکاسی از علیرضا مشایخی آغاز میشود
- بهار قاسمی با «دُخشید» ۲ جایزه جهانی گرفت
- «به نوبت» در راه آمریکا و کلمبیا/ «آمرغ» به مسکو میرود
- تجلیل از هنرمندان لابراتوارها در خانه سینما
- حدیثِ حاضرِ غایب؛ خوانشی رِوایتشناختی از نمایش «دیوانهخانه زری بوره»





