
دکتر مصطفی جلالی فخر با انتشار این عکس در اینستاگرام خود نوشت:
این عکس را دیشب عباس یاری عزیز برایم فرستاد، کنار کیانوش عیاری خوب. هر دو دچار بلای کرونای، اما امیدوار و توانا. خوشبختانه جناب عیاری دیروز از بیمارستان مرخص شد و آقای یاری هم فردا. یکی از واقعیترین و دوستداشتنیترین دو انگشتهای پیروزی را در جدال با همین بیماری میتوان دید. و این اطمینان به بهبودی، بخشی از درمان است. کسانی که جناب یاری را میشناسند، میدانند که خنده و شوخی بخشی از سبک زندگی اوست. و حتی وقتی کرونایش تشدید یافته بود و ضعف و تنگینفس هم به سراغش آمده بود، وقتی برایم شرحِ حال میگفت، آن را با خنده و مزاح همراه میکرد. و در چنین حال و هوایی، وقتی به خود و دیگران اطمینان میداد که در همآوردی با بیماریاش پیروز خواهد شد، همه مطمئن بودیم که میتواند.
پیک چهارم به مراتب سرکشتر است و خیلیها را دچار کرده، به ویژه در شکل خانوادگی. و نکتهی مهم، سرعت پیشرفت درگیری ریه است. سیتیاسکنهای هر دو بزرگوار را که در ابتدا دیدم، کمتر از پنج درصد درگیر بودند اما ظرف چند روز به حدود سی چهل درصد رسیدند. طبعا چون پروتکل ثابت جهانی برای ارزیابی و درمان مرحلهبندی کرونا وجود ندارد، قضاوت بالینی پزشکان با توجه به شرایط بیمار و امکانات درمانی، مرز باریکی از تصمیم را ایجاد کرده است. حتی میان درمان در منزل و بستری در بیمارستان هم مرز قطعی و شفافی وجود ندارد. درصدگویی درگیری ریه هم بیشتر چشمیست و تا حدود ده درصد اختلاف میان پزشکان، ممکن است و محل مناقشه نیست.
یکی دیگر از ویژگیهای تصادفی این پیک، درگیری پرشمار هنرمندان بود، در حدی که برخی آن را «پیک هنرمندان» نامیدند. چرا؟ احتمالا به دلیل تولیدات متعدد سینمایی تلویزیونی که بدون توجه به پروتکلها، بسترهای پرخطری برای ابتلا ایجاد کردند. بیماری برخی مشاهیر، رسانهای شد و عدهای دیگر توانستند روزهای سخت بیماری را در سکوت خبری سپری کنند. خوشحالم که آقایان یاری و عیاری توانستند بر این بدبیاری غلبه کنند. و کاش همه در کنار هم بتوانیم زودتر از این گردنهی سرسخت و پرخطر عبور کنیم. مطمئن باشیم که این ویروس تاجدار لاکردار، هوشمند نیست و تحت تاثیر شهرت و محبوبیت و ثروت و قدرت، کوتاه نمیآید. همه با تمام توان مراقب خود و دیگران باشیم.
پیک چهارم به مراتب سرکشتر است و خیلیها را دچار کرده، به ویژه در شکل خانوادگی. و نکتهی مهم، سرعت پیشرفت درگیری ریه است. سیتیاسکنهای هر دو بزرگوار را که در ابتدا دیدم، کمتر از پنج درصد درگیر بودند اما ظرف چند روز به حدود سی چهل درصد رسیدند. طبعا چون پروتکل ثابت جهانی برای ارزیابی و درمان مرحلهبندی کرونا وجود ندارد، قضاوت بالینی پزشکان با توجه به شرایط بیمار و امکانات درمانی، مرز باریکی از تصمیم را ایجاد کرده است. حتی میان درمان در منزل و بستری در بیمارستان هم مرز قطعی و شفافی وجود ندارد. درصدگویی درگیری ریه هم بیشتر چشمیست و تا حدود ده درصد اختلاف میان پزشکان، ممکن است و محل مناقشه نیست.
یکی دیگر از ویژگیهای تصادفی این پیک، درگیری پرشمار هنرمندان بود، در حدی که برخی آن را «پیک هنرمندان» نامیدند. چرا؟ احتمالا به دلیل تولیدات متعدد سینمایی تلویزیونی که بدون توجه به پروتکلها، بسترهای پرخطری برای ابتلا ایجاد کردند. بیماری برخی مشاهیر، رسانهای شد و عدهای دیگر توانستند روزهای سخت بیماری را در سکوت خبری سپری کنند. خوشحالم که آقایان یاری و عیاری توانستند بر این بدبیاری غلبه کنند. و کاش همه در کنار هم بتوانیم زودتر از این گردنهی سرسخت و پرخطر عبور کنیم. مطمئن باشیم که این ویروس تاجدار لاکردار، هوشمند نیست و تحت تاثیر شهرت و محبوبیت و ثروت و قدرت، کوتاه نمیآید. همه با تمام توان مراقب خود و دیگران باشیم.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «داریوش عیاری» درگذشت
- نگاهی به فیلم سینمایی «شاهنقش»؛ وقتی میز و قدرت، آلودگی میآورد…
- بزرگداشت کیانوش عیاری با نمایش «شبح کژدم»
- یادداشت «کیانوش عیاری» در سوگ ناصر تقوایی
- نسخه اصلی «خانه پدری» آنلاین اکران شد
- یک نمایش برای «خانه پدریِ» کیانوش عیاری
- از راههای رفته/ چیزهایی که نباید میگفتم!
- واکنش کیانوش عیاری به قاچاق فیلم «کاناپه»؛ از نمایش غیرقانونی اثرم ناراضی هستم
- نوبت فیلم کیانوش عیاری شد؛ انتشار نسخه قاچاق از فیلم توقیفی «کاناپه»
- مجوز ساخت سینمایی برای ۶فیلمنامه صادر شد
- در مراسم زادروز زندهیاد «داریوش مهرجویی» مطرح شد؛ مهرجویی سهم عمدهای در بخشهای مختلف تاریخ سینمای ایران دارد
- کیانوش عیاری در بیمارستان بستری شد
- تقدیم «ترانهای عاشقانه برایم بخوان» به کیانوش عیاری/ سینما دارای یک زبان مشترک است
- سرنوشت نامعلوم سریال کیانوش عیاری/ چرا تلویزیون ۸۷ متر را گردن نمیگیرد؟
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «کارنامهی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
آخرین ها
- سینماگران ایرانی با ۳ فیلم در مراکش
- اهدای جایزه ویژه کوروساوا به محمد رسولاف/ برگزیدگان جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ معرفی شدند
- درباره سلیمان میناسیان/ وداع با یک نقّاشِ سینماگر
- کالبدشکافی ششلایهی فضا در فیلم «داستان توکیو»/ سکوت پرهیاهو در خانهای خالی
- پاسداشت بهرام بیضایی در تئاترشهر
- بدرقه پیکر حمید علیدوستی به خانه ابدی
- «ارباب حلقهها» به تالار وحدت میآید
- فیلمهای ابراهیم ایرجزاد و محمدرضا اردلان از اسپانیا جایزه گرفت
- درباره «سمفونی حمید»/ مردی که کارت زرد نمیگرفت
- ستایش سینمای ایران و کشف سینمای کریم لکزاده در جشنوارهای فرانسوی
- «محمود موسوینژاد» درگذشت
- «سرو، سپید، سرخ» بهترین سریال اتحادیه ABU شد
- علیرضا تابش دبیر چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر شد
- مستند «تو میتوانی همهچیز را ببینی» پدیده گیشه سینما شد
- انتشار فراخوان دومین جشنواره «آوای زندگی»
- اجرای نمایش همایون غنیزاده همچنان در کارگاه تئاتر ادامه دارد
- «نیرنگبازها» روی صحنه تماشاخانه ایرانشهر
- آلبوم موسیقی «دَم» رونمایی میشود
- انتشار نخستین قسمت از سریال هوش مصنوعی «اُدیسه»/ روزگارِ فروافتادگی
- روایت هوتن شکیبا از حسرت و خوشبختی
- بازگشت ستاره اسکندری پس از هفت سال به صحنه تئاتر
- حمید علیدوستی درگذشت
- روایت اسکورسیزی از سرنوشت یکی از پروژههایش؛ چرا «کلئوپاترا» با بازی آنجلینا جولی ساخته نشد؟
- برندگان جوایز آسیا پاسیفیک ۲۰۲۶ معرفی شدند
- محمدرسول صادقی مدیرعامل هنروتجربه شد
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- برای محسن راستانی/ حیرت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «کارنامهی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
- ایدفا۲۰۲۶؛ ایرانیها تریلر رسمی مهمترین جشنواره مستند جهان را ساختند
- «پاتریک استوارت» درگذشت





