محمدرضا شرف الدین از وضعیت تولید فیلم با موضوعات سیاسی-اجتماعی در سینمای ایران انتقاد کرد و رویکرد صرفا طنز به این مسایل را آفتی دانست که توسط عده ای سودجو به سینما تحمیل شده است.
به گزارش سینماسینما، محمدرضا شرف الدین تهیه کننده سینمای ایران با اشاره به وضعیت تولید فیلم های سیاسی-اجتماعی گفت: متاسفانه این روزها بسیاری از موضوع های بسیار جدی اجتماعی به طنز گرفته و سخیف شمرده می شوند، گویا بیننده باید از یک معضل شدید اجتماعی لذت ببرد.
وی ادامه داد: موضوع هایی چون اختلاس و آقازاده ها جزو مصائب سیاسی-اجتماعی جامعه به شمار می روند که توسط چند سودجو در سینمای ایران دستمایه فیلم های طنز شده اند؛ افرادی که خود نیز تبدیل به اختلاسگر شده اند و با تولید چنین آثاری دست به اختلاس فرهنگی می زنند.
تهیه کننده فیلم «سه و نیم» توضیح داد: چنین آثار سخیفی با موضوع طنزهای سیاسی-اجتماعی هر روز بیشتر از قبل روی پرده سینماها می رود و این امر از قبح چنین اتفاقاتی که در جامعه رخ می دهد، می کاهد. این افراد همدست کسانی هستند که تاریخ، اقتصاد و شان فرهنگی کشور ما را به تاراج می برند و تنها می خواهند جیب خود را پرکنند.
شرف الدین گفت: در کشورهای پیشرفته زمانی که مساله جدی رخ می دهد، فیلم های خوب و جدی در مورد آن ساخته می شود و گاهی نیز یک اثر طنز در مورد آن ساخته می شود که توجه به چنین تولیداتی به این معنا نیست که طبع سیاسی مردم را تغییر دهند تا مردم تنها به این اتفاقات بد بخندند.
وی ادامه داد: البته آدم های متعهدی نیز در سینما حضور دارند که نگران چنین شرایطی هستند اما یا اعتراض نمی کنند و یا در صورت اعتراض راهی به جایی نمی برند.
این هنرمند با اشاره به اینکه درست است که سینمای طنز گاهی به خوبی مفهوم برخی از اتفاق های سیاسی و اجتماعی را به مخاطب انتقال می دهد، توضیح داد: ولی این به آن معنا نیست که به غیر از شکل طنز، زبان دیگری برای گفتن نداشته باشیم. مگر می شود که در هر شرایطی مردم را قلقلک داد!
وی بیان کرد: از سوی دیگر متاسفانه عده ای از فیلمسازانی که به دنبال ساخت فیلم های سیاسی هستند دنبال سیاه نمایی می روند، در حالی که با توجه به شرایط و امکانات و موضوع هایی که در جامعه امروز وجود دارد می توان فیلمی بدون وابستگی سیاسی به داخل و خارج ساخت و مورد استقبال هم قرار گرفت.
رییس اسبق انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس تاکید کرد: متاسفانه بخشی از سینما جایی برای افراد بی سواد و کم تجربه شده است، این درحالی است که معمولا پشت تولید فیلم های سیاسی اجتماعی که در خارج از کشور ساخته می شود تیم های فکری و مشاوره ای قوی وجود دارد که می توانند آثاری از این دست را تولید کنند.
منبع: مهر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
آخرین ها
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
- بازگشت «دیوانه خانه زری بوره» بدون هیچ تغییری در کارگاه تئاتر
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- یخچال، سفره و خانواده/ «یخچال»؛ روایتی از فروپاشی تا بازگشت انسجام
- دراماتورژی چیست و چه میکند؟
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»





