رییس سازمان سینمایی با ارائه توضیحاتی درباره سازوکار خود برای مدیریت سینمای ایران گفت: «تلاش کردهایم که یک هدف واحد و تفاهم صد در صدی را برای خود ایجاد کنیم و بدون داشتن مفاهمه و هم درکی نسبت به مسیری که باید برویم به مشکل خواهیم خورد.»
به گزارش سینماسینما، محمدمهدی حیدریان رییس سازمان سینمایی عصر دوشنبه ۱۳ شهریور با حضور در کافه خبر خبرآنلاین که به صورت زنده پخش شد، درباره ساز و کاری که برای مدیریت سینما در نظر دارد توضیح داد.
حیدریان در ابتدای گفت و گو درباره فاصله سینمای ایران با جهان گفت: «در حالیکه دنیا با سرعت نور از گذشته فاصله می گیرد سینما این توانایی را داشته که از درون خود زایش داشته باشد. در طول عمر صد و چند ساله خودش سینما دچار تحولاتی شده که اساسا باز تعریف شده است و توانسته خودش را با شرایط جدید همراه کند، این قابلیت ویژه و کم نظیری است که در تمامی نگاه ها و تعاریفی که از سینما داریم مشهود است. اما در سینمای ما این اتفاق کمتر رخ داده و دچار تکرار شدهایم و گاهی هم بازگشت رو به عقب داشتهایم که از نظام تصویر جهان عقب افتادهایم.»
او درباره وظیفه خانواده سینما در دنیای امروز برای پیشرفت سینمای ایران توضیح داد: «آنچه وظیفه اصلی خانواده سینما است این است که اقتضای امروز سینمای جهان چیست و حیات طبیعی که باید سینمای ما پیدا کند چگونه ایجاد می شود؟ اگر بخش هایی هست که با استفاده از آن ها می توانیم به حیات طبیعی برسیم آنها را تقویت کنیم. دست ما به دلیل پیشنهمان و محتوای تمدنی که در اختیار داریم پر است و باید در میدان مسابقه حیات طبیعی در رقابت قرار بگیریم، اگر سخت است باید از این گذرگاه عبور کنیم و مطمئن هستم می توانیم با استفاده از زبان هنری به بیان مسائل بپردازیم.»
حیدریان افزود: «ما به تجربه پیشکسوتان سینما، نیرو و خلاقیت جوانان این حوزه نیاز داریم و باید این تعادل را برقرار کنیم و این کار را خواهیم کرد و نشستهای مختلفی را با اعضای سینمای خواهیم داشت.»
رییس سازمان سینمایی ادامه داد: «در این چند ماهه گذشته تلاش کردهایم که یک هدف واحد و تفاهم صد در صدی را برای خود ایجاد کنیم و بدون داشتن مفاهمه و هم درکی نسبت به مسیری که باید برویم به مشکل خواهیم خورد.»
حیدریان درباره میزان تنوع سینمای ایران و جایگاهی که در بازار جهانی دارد بیان کرد: «ما برای اخذ سهم از بازار دنیا نیاز به تنوع در تولید داریم، الان مخاطبین سینما در کشور بسیار محدود هستند و این خطر بزرگی است که سینمای ما را تهدید می کند به دلیل آنکه ما تنوع در موضوعات فیلمهایمان نداریم و خودمان را از یک مخاطب ۵۰ میلیونی محروم کرده ایم و به پنج شش میلیون بسنده کرده ایم.»
او ادامه داد: «ما با کپی سازی راه به جایی نخواهیم برد و باید ببینیم خودمان چه داریم و کجا هستیم؟ و اولین قدم این کار این است که ما باید فرهنگ خود را بشناسیم و که با امروزی شدن خودمان را ارائه کنیم، آن وقت دیده می شویم و پسندیده می شویم و می توانیم صاحب سهم شویم.»
حیدریان در مورد اینکه بستر فیلمسازی درباره معضلات جامعه فراهم است یا نه توضیح داد: «ما حتما سینما را برای این می خواهیم که یک هدفی را پشت آن ارائه کنیم و مسئله ای را بیان کنیم.»
او ادامه داد: «من سینما برای سینما را نمی فهمم، خیلی برای سیما احترام قائل هستم، در سال های گذشته دیده ایم که سینما چطور توانسته بر وضعیت دنیا تاثیر گذار باشد و دگرگونی هایی را ایجاد کند. این کار از هر هنری برنمی آید. از این بابت سینما مهم است و به میزانی که مهم است می تواند خطرناک هم باشد. یک انگلیسی و فرانسوی به من می گفتند که ما مورد تهاجم غرب هستیم و فرار مغزها داریم و غربیها دارند بر روی فرهنگ ما تاثیر می گذارند و تمام هنر سینمای ما به هالیوود اختصاص داده شده است؛ پس سینما می تواند فرهنگ ما را مورد تهاجم قرار دهد و این اتفاق در داخل هم می تواند رخ دهد.»
حیدریان همچنین گفت: «در افق هایی که ما برای سینما در نظر گرفته ایم و چاره ای جز حرکت به سوی آن ها نداریم و نمی توانیم تصویر غلطی از جامعه را نشان دهیم، مردم آن را قبول می کنند؟ اگر سینما مشکلات عمیقی که در جامعه ما وجود دارد را نشان دهد و دلیل آن هم مطرح کند ما دیگر حرفی نداریم، فیلمساز باید توجیه کند که چرا مشکلاتی که مردم خود با آن در ارتباط هستند را در سوژه فیلم قرار میدهد، مثلا کارگردان بگوید به نحوی مشکلات را نشان می دهم که بتوانم جامعه را آسیبشناسی کنم. بالاخره مسائل واقعی را باید در حد جامعه مطرح کنیم. سینما وظیفه اش بیان معضلات وارائه راه حل است، سینمای صرفا سرگرمی که وجود دارد ماموریت و اصالت سینما نیست.»
منبع: خبرآنلاین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بنیاد ایرانشناسی برگزار میکند؛ نشست تخصصی روایت وطن در سینمای ایران
- افق سینمای ایران باید افق استانداردهای جهانی باشد
- با حکم وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی؛ رائد فریدزاده رئیس سازمان سینمایی شد
- امروز، روز ملی سینما نیست!
- با حکم محمد خزاعی؛ تهیهکننده سینما و داور عصر جدید، مدیرعامل موزه سینما شد
- چاقوکشی برای رسیدن به حق!/ درباره لزوم فاصلهگذاری بین هنرمند و انسان خوب
- سینمای ایران از نفس افتاده است
- از تاریکی گفتن موجب روشنایی نمیشود/ سینمای ایران نیازمند فیلمهایی است با تم امید و جسارت
- یکی پاسخگو باشد/ درباره «لایههای دروغ»
- با حکم وزیر ارشاد، محمد خزاعی رئیس سازمان سینمایی شد
- رییس سازمان سینمایی می تواند با پیشنهاد صنوف سینمایی انتخاب شود
- مرتضی شایسته: آییننامه شورای صنفی اکران برای سال ۱۴۰۰ تصویب شد
- چرا سیاهنمایی کارِ سینمای ایران نیست
- سینمای ایران به هوای تازه نیاز دارد
- استقبال تماشاگران و منتقدین از یلدا در جشنواره ساندنس
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «صد سال به این سالها»؛ یک تایملپس سینمایی از زندگی «ایران»
- توضیحات گروه اجرایی «تهران پاریس تهران / پل» درباره حاشیهها
- دادستانی تهران علیه عوامل یک تئاتر اعلام جرم کرد
- «عاشقان تنها میخوابند» در جشنواره سن سباستیان درخشید
- «چهار صندوق»؛ وقتی قدرت، سازندگانش را به بند میکشاند
- ایتالیا با «مارپیچ» وارد رقابت اسکار ۲۰۲۷ شد
- «نقطه ضعف» در موزه سینما
- برپایی مراسم چهلم ایرج در زادگاهش / گزارش تصویری
- بدنمندی زن در سینما
- «داستانهای موازی» برندهی بهترین فیلمنامه از فستیوال جادهی ابریشم چین
- به کارگردانی دیوید آیر؛ «قلب هیولا» با بازی برد پیت اکران میشود
- «داستانهای موازی»؛ تغییر پارادایم در زبان سینمایی اصغر فرهادی
- در حسرت حرمت و شان بازیگری
- «داستانهای موازی»؛ چشمچرانیِ وراثتی
- جشنواره رم از سوزان ساراندون تجلیل میکند
- «بی/نا بینا» از ۱۳ مهر در عمارت هما روی صحنه میرود
- «بچه عودلاجان»؛ پدر به روایت فرزندان
- سیروس ابراهیمزاده؛ رده بازیگران حرفهای
- درباره بازی محسن قصابیان در «کلاغ»/ جایی که بازیگر محو میشود
- از ماک تا خاموشی؛ پرترهای از فرسودگی صنعت ایران
- با دریافت جایزه بخش پلتفرم جشنواره تورنتو؛ فیلم هندی، نامزد اسکار ۲۰۲۷ شد
- وطن مادر است؛ نمایشگاه عکاسان جوان زن ایرانی در اسپانیا
- نماینده اسپانیا در اسکار ۲۰۲۷، مهمترین جایزه جشنواره تورنتو را گرفت
- سیروس ابراهیمزاده درگذشت
- موزه فضاپیمای جرج لوکاس افتتاح شد
- برای نخستین بار؛ السالولدور به اسکار نماینده میفرستد
- سینمای اجتماعی از ناگزیری تا ضرورت
- «امیرعلی»؛ جستوجوی عدالت آموزشی در قاب مستند
- «کلاغ»؛ چرا زخمها تمام نمیشوند؟
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود





