نام عادل فردوسی پور بعد از گرفتن جایزه مردمی از جشن حافظ دوباره در کانون خبرها قرار گرفته است و چهره های هنری و فرهنگی را به واکنش واداشته است؛ خصوصا که اخیرا شایعه عجیبی مبنی بر احتمال پیوستن او به شبکه «ایران اینترنشنال» شنیده شد که فردوسی پور قویا آن را تکذیب کرد و به خبرآنلاین گفت: «هیچ گونه تماسی از این شبکه با من گرفته نشده و اگر هم چنین پیشنهادی مطرح می شد واضح است که آن را نمی پذیرفتم و پاسخم منفی بود».
همیشه در کلاس های گویندگی، بخشی از کلاس را به تدریس «عادل فردوسی پور» اختصاص می دهم تا به دانشجوها بگویم که برای موفق بودن در عرصه تلویزیون، صدا، فن بیان، چهره عروسکی و… در درجه دوم اهمیت قرار دارد. در آنالیز حرفه ای عادل فردوسی پور در می یابیم که او صدای عحیب و رادیوفونیکی ندارد و تازه به لحاظ فن بیان ایرادهای اساسی نیز به او وارد است. در فهرست مجریان چشم آبی و دلبر تلویزیون هم او در رده های آخر قرار می گیرد؛ اما چه می شود که او با این ویژگی ها همیشه در قلب مردم است و حتی در حذف فیزیکی نیز فراموش نمی شود. بی انصافی است که بخواهیم محبوبیت او را مدیون جنجال های اخیر و کنارگذاشته شدنش از اجرا در تلویزیون بدانیم (که البته شکی نیست فرهنگ ما همیشه قربانیان را عزیز می شمارد). ریشه محبوبیت عادل، عمیق تر و قدیمی تر است. محبوبیت او در درجه نخست ریشه در دانش عمیقش دارد. در اینکه اشتباهات اطلاعاتی ندارد، دیتای غلط نمی دهد، می خواند و می بیند و تجربه می کند و همه اینها در کلامش، نگاهش، رفتارش، نوع نشستنش و… جلوه گر می شود. از سوی دیگر او هیچگاه خودش را تافته جدابافته ای از مخاطبانش ندانسته. هیچ وقت از موضع مجیزگویانه باج دهنده حرف نزده و مردم – که بسیار باهوش تر از آن چیزی هستند که بعضی از دوستان می پندارند- این را بخوبی درک کرده اند. در همان کلاس های گویندگی همیشه تاکید می کنم که آنچه در کلام یک مجری می آید دست کم باید یکی از دو کار زیر را انجام بدهد: یا باید چیزی بر گنجینه احساسی مخاطب بیفزاید یا چیزی به گنجینه اطلاعات او اضافه کند.مجریان انگشت شماری هستند که بتوانند هر دو این کارها را با هم انجام دهند و بدون شک عادل یکی از آن انگشت شمارهاست. او توانسته از خود توامان چهره ای با سواد و چهره ای سمپاتیک ارائه کند. عادل از زاویه دیگری نیز مثال زدنی است که همیشه باید مورد توجه علاقه مندان اجرا در تلویزیون قرار گیرد. حرفه اجرا حرفه ای بدون هیچ حاشیه امنیت است. یک اشتباه شخصی، یک سوءتفاهم از طرف یک مدیر، یک حسادت حرفه ای و غیرحرفه ای، یک جمله ناخواسته و… می تواند تا مدت ها یک مجری را از صفحه تلویزیون محو کند (البته منظورم از صفحه تلویزیون است نه از قلب مردم!) در این شرایط مجری ها چگونه باید زندگی مادی – و مهم تر از آن حسی – خود را تامین کنند. مجریانی در این شرایط دوام آورده اند که مثل عادل فردوسی پور «مولتی فانکشن» باشند. عادل اگر اجرا هم نکند، ترجمه می کند، می نویسد، درس می دهد و… اینها او را تر و تازه نگه می دارد تا روز بازگشت…
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد





