روزنامه جام جم در مطلبی نوشت: با نرگس آبیار همصحبت شدیم تا برایمان از تجربههای زندگیاش بگوید و اینکه چگونه به جایگاهی که امروز دارد، رسیده است.
در بخشهایی از گفتوگوی نرگس آبیار میخوانیم:
به عنوان یک فیلمساز که هم تجربه ساخت چند فیلم را دارید و هم کسب جوایز زیادی از جشنواره های داخلی و خارجی، به نظرتان خانمها برای موفقیت چه مسیری را بهتر است برای داشتن زندگی خوب و موفق طی کنند؟
شرایط امروزی جامعه ما برای موفقیت زنان بهتر از گذشته است. دید خانوادهها بازتر شده و به زنان اجازه فعالیتهای اجتماعی بیشتری داده میشود. هر چند هنوز هم در شهرهای کوچک و خانوادههایی که فضای بستهتری دارند باز هم خانمها با مشکلات زیادی روبهرو هستند و اگر بخواهند فعالیتهای چشمگیرتری داشته باشند باید تلاش بیشتری کنند و ناامید نشوند. پدرم سینما را خیلی دوست داشت، اما با این حال من تصمیمی برای کارگردان شدن، نداشتم. آرزویم این بود که نویسنده شوم و با پشتکار این آرزو را دنبال کردم و زمانی که اولین فیلم کوتاهم را ساختم، بیشتر از بیست کتاب منتشر کرده بودم. خانوادهام، دُگم و بسته نبودند و پدرم آدم زیاد سختگیری نبود، اما باز هم من برای اهدافی که در سر داشتم با مشکلاتی روبهرو بودم. اکنون مشکلات به اندازه گذشته نیست اما باز هم وجود دارد. خانمی را میشناسم که بسیار توانمند و باهوش است از شهرستان به تهران آمده و در بازار کار و درآمد خوبی دارد، اما برادرانش او را مجبور کردهاند که به شهرشان برگردد و خانهداری کند. برادرانش اصلا توانمندیهای او را نمیبینند.
مشکلات زنان خیلی بیشتر از مردان است. حتی زنانی که در بیرون از خانه کار میکنند باید به صورت همزمان و موازی به همه کارهای داخل خانه هم رسیدگی کرده و آنها را انجام دهند.هر چند با کار خود به اقتصاد خانه کمک میکنند. جالب اینکه زنان همه اینها را پذیرفتهاند و تلاش میکنند فعالیتهای اجتماعی موثر و خوبی داشته باشند و در این راه موفق شوند و تواناییهای خود را نشان دهند.
به نظرتان خانمها چگونه میتوانند خود را توانمند کنند؟
به نظرم جَنم، نیرو و انگیزه درونی لازم دارد.خیلی از خانمها را میشناسم که تمایل ندارند به خودشان کمک کنند.اتفاق خوب از درون آدمها شروع میشود اینکه هدفهای بزرگی داشته باشی؛ اما متاسفانه الان بیشتر خانمها بهدنبال ظواهر هستند، مثلا از روشهای مختلف استفاده میکنند تا ظاهرشان را زیباتر کنند. این روش زندگی را سطحی میکند. شادی بد نیست، اما اینکه مدام بهدنبال خوشگذرانی باشی، نمیتوانی به زندگیات عمق ببخشی. من این روزها این جمله را زیاد میشنوم: «اینجا به من خوش نمیگذرد!» این جمله را نمیفهمم. شادی درونی را میتوان با خواندن یک کتاب، تماشای یک فیلم، چای خوردن، ظرف شستن و روزمرگیهای زندگی پیدا کرد.این را که مدام جا عوض کنی تا به خوشی دست پیدا کنی، نمیفهمم. دنیای ما به سمت سطحینگری در حرکت است و از هدفمندی و عمیق بودن دور میشود و این روند اصلا خوب نیست.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «بامداد خمار»؛ عشق، طبقه و زبان تصویر
- هفت اثر جدید در راه شبکه نمایش خانگی
- نرگس آبیار خدای زدن به دل ماجراست
- «شبی که ماه کامل شد» به هند رفت
- نگاهی به سریال «سووشون» اقتباسی از رمان سیمین دانشور/ قابهای زیبای شیراز
- «بامداد خمار»؛ از کتاب ممنوعه تا پلتفرمهای سینمای خانگی
- بنیاد ایرانشناسی برگزار میکند؛ نشست تخصصی روایت وطن در سینمای ایران
- پرداختن به آیین و فرهنگهای قشقایی در سریال تاریخی «سووشون»
- «بامداد خمار» مهرماه منتشر میشود
- یک یادداشت کوتاه برای مردی بزرگ/ آقای متوسلانی نازنین ۹۰ سالگیتان خجسته
- نرگس آبیار، رییس هیئت داوران فستیوال TRT شد
- بیانیه ساترا درباره توقف پخش سریال «سووشون»
- واکنش کارگردان به توقیف سریالش و فیلتر نماوا/ نرگس آبیار: در برابر این حذف بیرحمانه، سکوت نخواهیم کرد
- پس از انتشار اولین قسمت «سووشون»؛ نماوا فیلتر شد
- با انتشار نامهای سرگشاده؛ نرگس آبیار از شورای پروانه نمایش استعفا داد
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- برای محسن راستانی/ حیرت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «کارنامهی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
- ایدفا۲۰۲۶؛ ایرانیها تریلر رسمی مهمترین جشنواره مستند جهان را ساختند
- «پاتریک استوارت» درگذشت
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند





