مستند آی آدمها به نظر میرسد متمرکز بر مجموعه ای از موضوعاتی شکل گرفته که بطور ذاتی مرتبط با هم هستند.
امیررضا معتمدی/ پزشک و رئیس انجمن جلوه های ویژه بصری خانه سینما:
وقتی فیلم را دیدم به این اندیشیدم که در واقع چه فیلمی دیدم؟ مستندی در ارتباط با زنجیره امید؟ نه. مستندی در ارتباط با زنی فداکار که بانی زنجیره امید شده؟ شاید هم نه، مستندی در مورد کودکانی که قربانی فقدان سیستم بهداشت اولیه شده اند؟ باز هم نه، مستندی در ارتباط با جراحان فرانسوی که عاشقانه بچه های ایرانی را درمان می کنند و تجربیات خودشان را به پزشکان ایرانی منتقل می کنند؟ شاید باز هم نه، فقط مستندی در ارتباط با تاسیس یک بیمارستان فوق تخصصی جراحی کودکان و جذب خیرین؟
شاید درمورد همه موارد مذکور و شاید هم بطور دقیق در مورد هیچ کدام.
مستند آی آدمها به نظر میرسد متمرکز بر مجموعه ای از موضوعاتی شکل گرفته که بطور ذاتی مرتبط با هم هستند. نبود تشخیص به موقع و رسیدگی اولیه به خردسالان بیمار، نبود پزشک متخصص با تجربه جهت تشخیص صحیح و درمان کارآمد، فقدان مرکز درمانی مجهز مناسب شرایط بیماران مورد نظر، نبود خیرین و حامیان مالی مراکز درمانی مشابه، کمبود افرادی که بار این گونه مراکز را دلسوزانه به دوش بکشند. مستند «آی آدم ها» این شکل ساخته شده تا احساس مخاطب خود را هدف بگیرد و البته این کار را به درستی انجام می دهد. به واقع شبیه برخی روش های جاری در مدیریت که در فقدان تصمیمات عقلانی، احساسات مردم را به عنوان اهرم اجرایی هدف قرار داده و از این طریق به نتیجه هم می رسد. نام مستند (آی آدم ها) هم متذکرانه و تنبیهی است. گویی مخاطب هایی دارد که بی خبرند و قرار است با این فیلم باخبر شوند.
همانطور که در اول فیلم خانمی که بانی زنجیره امید معرفی می شود تعریف می کند که تجربه ای داشته از درمان بسیار ارزان و سهل الوصول مشکل اسکلتی کودکی که مدیون تشخیص به موقع یک پزشک فرانسوی بوده. اگر خوب دقت کنیم و بر همین نکته متمرکز شویم، متوجه خواهیم شد که بیشتر مشکلات مشابه در ساختار بهداشتی و درمانی کشور به علت نبودن سیستم تشخیص غربالگری اولیه ( اسکرینینگ) می باشد که در گذر زمان به مشکلات بزرگ و پرهزینه تبدیل می شوند. به واقع اگر سیستم غربالگری اولیه کارآمدی داشته باشیم، درصد بالایی از این کودکان بیمار در بدو کودکی با روش های ساده و صرفا با هزینه اندکی تفکر و مدیریت درمان می شوند در حالی که اکنون برای رسیدگی به مشکلات درمانی آنها باید مرکز تخصصی جراحی بزرگی در فقدان حضور موثر دولت با کمک خیرین برپا شود و هزینه های زیادی را متحمل شویم تا درمان موثر بر روی آنها با درصدهای متفاوتی از موفقیت صورت پذیرد.
چه کسی می تواند بگوید که داشتن مرکز فوق تخصصی جراحی کودکان، آن هم خیریه با چشم انداز درمان کودکان بیمار خانواده های کم بضاعت یا بی بضاعت کار مفیدی نیست؟ البته که بسیار هم خوب است و دستان متولیان این اقدام را باید بوسید. اما یادمان نرود مدیریت مسائل همیشه بهتر از باربری مشکلات است. داشتن سیستم غربالگری اولیه اقدامی کارآمد در جهت کاهش معنی دار مراجعین این نوع مراکز و بالطبع وقت، توان و سرمایه مادی و معنوی بیشتری برای رسیدگی به بیماران و خانواده آنها خواهد بود.
در واقع باید یادمان باشد که جامعه ای که برای معلولین خود فکری نکرده خود جامعه معلولی است. اول باید جامعه معلول درمان شود تا بتوان افراد بیمار جامعه را بطور موثرتری درمان کرد.
آنچه با دیدن این مستند دردمان می آورد فقر فرهنگی از نوع جهان سومی است که نه در خانواده های بی بضاعت که در سیستم ناکارآمد بهداشتی مستتر است. سیستمی که در کنار مراکز تخصصی و فوق تخصصی درمانی آن هم از نوع خصوصی برای برپایی مرکز جراحی تخصصی کودکان نیازمند کمک خیرین است. دیدن جامعه ای که برنامه مدیریتی جامعی برای حل معضلات بهداشتی درمانی اولیه خود نداشته تا جایی که پزشکان خارجی به کمک آمده اند. تصویری مشابه آنچه از گرسنگان آفریقا و پزشکان بدون مرز در ذهن داریم.
در پایان از کلیه دست اندرکاران زنجیره امید این انسانهای از خود گذشته مهربان و سازندگان مستند آی ادمها تشکر میکنم که اگر این هم نباشد دیگر هیچ.
ماهنامه هنر و تجربه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- در سومین دوره فستیوال انجام میشود؛ نمایش فیلمهای ایرانی در جشنواره زنان شرقی
- بزرگداشت رخشان بنیاعتماد برگزار شد
- با صدای رخشان بنیاعتماد، لیلی گلستان، جهانگیر و باران کوثری؛ نسخه صوتی داستان «تیستو سبزانگشتی» منتشر میشود
- عمارت روبرو برگزار میکند؛ سومین دوره «چشم در چشم» با رخشان بنیاعتماد
- رخشان بنیاعتماد و روبن اوستلوند در مجمع سرمایهگذاران بازار فیلم کن
- آثار کیارستمی، شیردل، گلستان، نادری، بنیاعتماد و… در ایتالیا اکران میشوند
- سینماگران حاضر در نشستهای تخصصی جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- رخشان بنی اعتماد: در بیان موضوعات و مسائل اجتماعی به تکرار رسیدهایم
- عکسی قدیمی از سه فیلمساز زن ایرانی
- توضیحات روابط عمومی پروژه «مه گرفتگی» درباره اخبار اخیر/ فیلمنامه «مه گرفتگی» را اسماعیل منصف نوشته است
- مروری بر کارنامه رخشان بنیاعتماد به بهانه سالروز تولد او/ حیف که لوئیس بونوئل اینجا نیست
- رخشان بنیاعتماد، سینماگر جهانی، زن ایرانی است
- زنان را به نام خودشان بخوانید/ گزارشی درباره نسبت زنان و سینما
- تقویت روحیه مطالبهگری
- مراسم مجازی یادبود سیامک شایقی برگزار شد/ حکایت آن لبخندهای آرام
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





