پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

 نرگس عاشوری در ایران نوشت :

پرفروش ترین بازیگر سینمای ایران است و حضورش تضمینی برای فروش هر فیلم. ظرف سه سال گذشته- و بهار امسال- فیلم هایش در مجموع بیش از ۶۴ میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومان عایدی برای سینما داشته است؛ یعنی با یک حساب سرانگشتی هر فیلمش به طور متوسط حدود چهارونیم میلیارد تومان فروخته. مثلاً فیلمی مانند «نهنگ عنبر ۲» که با فروش بیش از ۲۱ میلیارد تومان رکورددار فروش تاریخ سینمای ایران است؛ هرچند در این میان هستند فیلم هایی مانند «آبنبات چوبی» که با یک میلیارد و ۳۵۰ میلیون تومان کم ترین سهم را داشته اند. رضا عطاران این روزها فیلم «هزار پا» را روی پرده اکران دارد که در روزهای پایانی جام جهانی رکورد اولین روز فروش گیشه را در سینمای ایران جابه جا کرد و همچنین توانست با فروشی بیش از دو میلیارد و پانصد میلیون تومان در شش روز اول، رکورد فروش هفتگی سینمای ایران را از آن خود کند. حضور او برای سینمای ایران غنیمت است چرا که در شرایط متفاوت گیشه می توان روی اقبال مخاطب به او حساب کرد. او امسال طنز تلخ «مصادره» را در اکران نوروزی سینما داشت که تا اینجای کار با فروش نزدیک به ۱۶ میلیارد تومان صدرنشین جدول فروش سینمای سال ۹۷ است. مهران احمدی در این فیلم با شخصیت پردازی مناسب استفاده درستی از توانایی های عطاران داشته است. با او که علاوه بر کارگردانی این فیلم، در مقام بازیگر و دستیار و برنامه ریز نیز بارها با این کمدین محبوب تجربه همکاری داشته، درباره امتیازات و دلیل محبوبیت رضا عطاران به گفت و گو نشستیم و از او پرسیدیم که این بازیگر چه رویکردی باید داشته باشد تا اقبال مردم را از دست ندهد. ماحصل این گپ و گفت را البته با حذف پرسش ها در ادامه می خوانید.

ویژگی های منحصر به فرد
هر تهیه کننده و سرمایه گذاری دوست دارد که فیلمش بفروشد و من هم از این قاعده مستثنی نیستم. کسی که سراغ رضا می رود مسلماً نیم نگاهی هم به گیشه دارد اما بجز این ویژگی او بازیگر بسیار درجه یکی است و قابلیت ها و توانایی های منحصر به فردی دارد که از هر هزار، یک نفر شاید این ویژگی های منحصر به فرد را داشته باشد. رضا در «مصادره» پروسه ۴۰ ساله را بازی کرد و من حتی دوران پیری اسماعیل یارجانلو را بیشتر از دوران جوانی اش دوست داشتم، به خاطر هنر بازیگری رضا که بدون تغییری در صدا و نمودهای ظاهری فقط با یک اتفاق و پدیده کاملاً درونی ۷۰ سالگی این شخصیت را اینقدر برای مخاطب باورپذیر کرد.

انعطاف پذیری در نقش
مهم ترین ویژگی رضا این است که خودش را اندازه قالب فیلم می کند مانند مظروفی که خودش را شبیه ظرف می کند و این از عهده هر کسی برنمی آید. این انعطاف در او وجود دارد که با کارگردان، فرم و ساختار فیلم خودش را هماهنگ کند.

چشم های صادق رضا
خیلی صادقانه با نقش مواجه می شود و رفتار دروغین و غیرصادقانه از او نمی بینی. شاخص ترین مولفه این فاکتور چشم های رضاست که در مواجهه با لحظات، رویدادها و اتفاقات مختلف بسیار صادق است و این صداقت باعث ایجاد سادگی خاصی می شود. اصولاً سخت ترین کار در بازیگر این است که صادق باشی و رو راست بازی کنی. در لحظاتی که اوج کمدی و تراژدی است رضا هیچ وقت سعی نمی کند که آن لحظه را به همان اندازه بزرگ بازی کند. ساده بازی می کند و می بینی چه راحت آن حس و اتمسفر را در لحظه به مخاطب منتقل می کند.

کافی است از او بخواهی
او نه تنها یک کمدین بزرگ بلکه بازیگر خوبی است که درکش از موقعیت و لحظات فیلمنامه بالاست و بسیار باهوش عمل می کند. کافی است از او بخواهی آن وقت می بینی که چه شگفتی جلوی دوربین اتفاق می افتد. با وجود این رضا هم باید در یک مجموعه خوب قرار بگیرد وگرنه هر کاری هم بکند نمی تواند گیشه فیلم را نجات دهد. از این دست کارها اگر چه کم اما نمونه هایی از آن در کارنامه کاری عطاران وجود دارد که در هیچ کدام مقصر نیست.

رموز نه چندان آسان
بزرگتر از همه اینها، ویژگی انسانی رضاست که بسیار درجه یک، شریف و مورد اعتماد است. این رمز موفقیت اوست که البته رموز خیلی آسانی نیست؛ اینکه هم بازیگر خوبی باشی و هم انسان خوب. رضا غنیمتی است برای سینمای ایران و امیدوارم که سال های سال بدرخشد.

تا اینجا هم خوب دوام آورده
سینما جای ترسناکی است و همه این را می دانیم. بزرگترین کمدین ها و هنرپیشه ها هم روزی خداحافظی می کنند و دورانشان تمام می شود. تنها آرزویم این است که این دوران، دوران طولانی تر برای رضا باشد. تا اینجا هم بسیار خوب دوام آورده است. امیدوارم سال های سال رضا را داشته باشیم، برای سینما طنازی کند و این درخشش در او همچنان رو به افزایش باشد.