غزل شاکری باحضور در برنامه «۳۵» درباره شروع کارش در حرفه بازیگری توضیح داد و از انتظاراتش از دولت آینده گفت.
به گزارش سینماسینما، آخرین ساعات شامگاه چهارشنبه ۲۷ بهمن، برنامه اینترنتی و گفتوگو محور «۳۵» با اجرای فریدون جیرانی و حضور غزل شاکری، بازیگر فیلم «سارا و آیدا» در دسترس مخاطبان قرار گرفت.
شاکری در ابتدای برنامه گفت: «فیلمهای تاثیر گذار دوران کودکیام «شهر موشها» و «اشکها و لبخندها» بودند که تمام دیالوگها و صحنههایش را حفظ هستم.»
این بازیگر درباره اولین تجربه بازیگریاش توضیح داد: «فیلم «ماهی» کامبوزیا پرتوی اولین تجربهام بود، ایشان برای فیلم «گلنار» با دفتر مادرم کار میکردند و من هم همیشه آنجا بودم، به مادرم پیشنهاد دادند که من نقش گلنار را بازی کنم که مادرم موافقت نکردند، قبل از این فیلم آقای پرتوی داشتند «ماهی» را کار میکردند و قرار شد نقش کوتاه یک دختر بچه را بازی کنم و ابتدا «ماهی» و بعد «گلنار» را بازی کردم.»
شاکری درخصوص شهرتی که نقش گلنار برایش ایجاد کرد، گفت: «شهرت گلنار خیلی من را اذیت میکرد، من مدام در مدرسه توبیخ میشدم به خاطر علاقه دخترها به شخصیت گلنار و پسرهایی که جلوی مدرسه منتظر دیدن من میایستادند و مهمانیهایی را مجبور بودم که نروم و خیلی برایم سخت بود.»
او در مورد ادامه حضورش در حرفه بازیگری پس از فیلم «گلنار»، بیان کرد: «مادرم اجازه نمیداد پیشنهادها به دستم برسد تا درسم تمام شود. پس از اینکه دیپلم گرفتم، چون هنوز نمیتوانستم آن فضای شهرت را که باید در قبالش بخشی از زندگی خصوصی خود را فدا میکردم، بپذیرم، پیشنهادها را نمیپذیرفتم. این روند ادامه داشت تا فیلم «آینههای روبرو» که طراح صحنه و لباس آن بودم و بازیگر فیلم در لحظه آخر رفت و قرار شد من نقش او را بازی کنم. برای این کار کاندید سیمرغ شدم و دیپلم افتخار گرفتم.»
شاکری درباره بازیگران مورد علاقهاش گفت: «مریل استریپ را خیلی دوست دارم، در ایران هم بازی های ماندگار خانم معتمدآریا هیچ وقت یادم نمیرود، همچنین بازی خانم نونهالی در فیلم «بوی کافور، عطر یاس» همیشه یادم هست.»
او در مورد حضورش در فیلم «سارا و آیدا» توضیح داد: «من سفر بودم و آقای میری خلاصه داستانی را برایم فرستادند و گفتند میخواهیم کاری را پس از سالها شروع کنیم، هستی؟ من هم خواندم و قبول کردم، چیزی که خیلی دوست داشتم رابطه این دو دوست بود.»
این هنرمند درخصوص تصمیمش برای ادامه حرفه بازیگری بعد از «سارا و آیدا» گفت: «بله بازی میکنم، ولی وقتی وارد کار میشوم که بدانم حضورم در آن کار موثر است و میتوانم متفاوت بازی کنم. سعی میکنم گزیده کار کنم. من کارهای مختلفی میکنم، هم مینویسم، طراحی میکنم، شعر میگویم. من مدام درحال یادگرفتن هستم و ارتباطی که بین این کارها وجود دارد به من کمک میکند تا هرکدام را بهتر انجام دهم.»
او همچنین محبوبترین ترانه سرا و آهنگسازی که در زندگیاش تاثیرگذار بوده است را چنین معرفی کرد: «آقای هوشنگ ابتهاج اولین اسمی است که به ذهنم آمد، در آهنگسازی هم استاد احمد پژمان که باعث شدند من خودم را در عرصه موسیقی پیدا کنم. خیلی از ایشان یاد گرفتم. لئونارد کوهن را خیلی دوست داشتم، یکسری کارها آنقدر ماندگار هستند که زمان ندارند و برای همه ماندگارند.»
شاکری درباره حضورش در مجموعه «شهرزاد»، توضیح داد: «من سرکار آقای رحمانیان بودم که آقای فتحی پیشنهاد دادند و من هم عاشق کار «مدار صفر درجه» ایشان بودم و باهم درباره کاراکتر آذر صحبت کردیم و من بازی کردم. یکی از ویژگیهای سریال «شهرزاد» برای من جدا از همکاری با آقای فتحی، ویژگیهای زمانی سریال است و من خیلی از مادربزرگ و مادرم درباره خیابان لاله زار و آن زمانها شنیدم. لذت بخشترین بخش «شهرزاد» برای من همان حضورم در آن مقطع تاریخی بود.»
او ادامه داد: «برای آشنایی با آن دوره زمانی هم به سراغ مادربزرگم رفتم و خاطراتش را دوباره شنیدم و متوجه شدم که دکتر مصدق برادر شیری پدربزرگ مادر من بودند»
شاکری در واکنش به سوال جیرانی که نظر او را درباره مصدق پرسید، گفت: «ارادت ویژهای به ایشان دارم و چیزی که برایم خیلی جذاب بود بازی تاریخ است که تا ظهر میگویند زنده باد مصدق و عصر مرگ او را میخواهند و این خیلی احساس عجیبی است.»
این بازیگر در ادامه انتظاراتش از دولت آینده را بیان کرد: «من دوست دارم همیشه در سرنوشت و اقدامات کشورم شرکت کنم، اطلاعی هم از آن سمت قضیه ندارم و خیلی هم آدم سیاسی نیستم. ولی فکر میکنم که هرجای دنیا یک شهروند باید نسبت به ممکلت و کشوری که در آن زندگی میکند، نقش خود را درست بازی و در رای گیری شرکت کند. انشالله که خوانده میشود و تاثیر دارد و کاندیداها کسانی باشند که باب میل مردم باشند.»
منبع: خبرآنلاین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- «تراست می!!!» در آمریکا روی صحنه میرود
- هفت اثر جدید در راه شبکه نمایش خانگی
- اکران «مست عشق» در ۱۰ کشور اروپایی
- آغاز اکران جهانی «مست عشق» از پاییز
- واکنش نماوا به اظهارات حسن فتحی؛ کلیه تعهدات سریال «ازازیل» انجام شده/به دنبال ایجاد وفاق بین تهیهکننده و کارگردان هستیم
- ای مرگ بیا که زندگی کشت مرا؛ سریال «ازازیل» و آغازی بر یک پایان
- با انتشار یک متن گلایهآمیز؛ حسن فتحی از «ازازیل» خداحافظی کرد
- «رها»؛ بازگشت شکوهمند سینمای مستقل اجتماعی
- یادداشتی برای فیلم «رها»/ جامعه ناکارآمد و پدرهای بیخاصیت
- ویژگیهای تفکری که سینما را از بنبست و سکون نجات داد
- واکنش حسن فتحی به جنجال تبلیغاتی «ازازیل»
- بررسی «ازازیل» و «انجمن اشباح» در شورای صدور مجوز ساترا
- یادداشت فریدون جیرانی درباره وضعیت سینمای اجتماعی؛ باور تغییر باورها
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
آخرین ها
- روایت اسکورسیزی از سرنوشت یکی از پروژههایش؛ چرا «کلئوپاترا» با بازی آنجلینا جولی ساخته نشد؟
- برندگان جوایز آسیا پاسیفیک ۲۰۲۶ معرفی شدند
- محمدرسول صادقی مدیرعامل هنروتجربه شد
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- برای محسن راستانی/ حیرت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «کارنامهی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
- ایدفا۲۰۲۶؛ ایرانیها تریلر رسمی مهمترین جشنواره مستند جهان را ساختند
- «پاتریک استوارت» درگذشت
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو





