سینماسینما، سیدمحمد حسینی
اگر کسی با ظرافت و دقت و نگاه منصفانه، سینمای بعد از انقلاب ۵۷ را ارزبابی کرده باشد، نمیتواند از نام سید محمد بهشتی که برای پاسداشت سینما کوشید، سرسری عبور کند! تفکری که بعد از سکون و بنبستی که پیش از آن داشتیم، سبب تحول و گشایش شد. او برای حراست از اصل سینما، و فشاری که جریانات دیگر انقلابی، برای حذف سینما داشتند، ناگزیر به کنار گذاشتن موقتیِ موقعیتهایی که یادآور فیلمفارسی بودند، شده بود. سینمایی که در آن سالها، مترادف با ابتذال و کاباره و عرق و ورق بود، در سالهای ۶۲ آغاز و آنقدر درست طراحی شده بود که تا دهه هشتاد به یک موقعیت هنری، فرهنگساز و اندیشهورز، تبدیل شده است.
یک لحظه تصور کنید اگر نگرش خردورزانه و به دور از هیجان و هیاهو در مدیریت آن زمان نبود، ما دارای سینما و این همه افتخار و احترام و فرهنگسازی که سینمای ایران ایجاد کرده نبودیم. اگر در آن تنگناهای اجتماعی و سیاسی و جنگ، مهندس بهشتی نبود و سکانداری سینما بر عهده مدیریت قبلی یعنی معاونتِ سینماییِ از ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۳ بود، هیچ چیزی از سینما باقی نمانده بود، یعنی نه سالن سینما داشتیم، نه تولید سینمایی و نه آدمهای سینمایی! به همین راحتی جریان هنری ما مخدوش و نیست شده بود… تصورش هم ترسناک و تلخ خواهد بود. اما…
حتما بعد از این گذار تاریخی، میتوانیم در یک میز آرام، بدون تنش، بی حب و بغض، به گفتگو بنشینیم تا نتایج آن تصمیمات را آگاهانه در ابعاد گسترده آن، به نقد و بررسی بنشینیم؛ که مقصریابی و متلکپرانی و پروندۀ یازده ساله را با آن همه فیلم درخشان و پیشرفت فنی و فرهنگی که داشتیم؛ در یک خط مختومه اعلام کنیم و تکلیفش را با یک دو جمله تعیین کنیم؛ نشان از توسعه نیافتگی و نبود فرهنگ نقد در جامعه حتی در جماعت مدعیان روشنفکری است! فرهنگ صفر و صدی ما را به پیشرفت نمیرساند. اگر سینمای دهه شصت را به درستی ارزیابی نکنیم، سینمای امروز را از دست خواهیم داد که دادهایم و چیزی باقی نمانده است و طراحی مشخص برای سینمای فردا نخواهیم داشت…
البته نیک میدانیم؛ همیشه اینگونه نیست که ارزیابیها معطوف به نتیجه باشد، باید در بستر زمان و مکان و آن شرایط بحرانی، نگرشها را نگریست.
فریدون جیرانی در پایان یک مقاله خود که در کتاب فیلمفارسی به چاپ رسیده، مینویسد: سینمای ایران که پس از انقلاب به همت روشنفکران مسلمان و نسل جوان شکل گرفت، سینمایی است سالم، منزه و متفاوت از سینمای گذشته.
و چرا در این سالها از آن سینمای سالم و منزه، عطری به مشام نمیرسد؟! اگر در اوایل انقلاب ۵۷ و تنگناها و جنگ، چنین تصمیمی که منجر به کنار گذاشتن عدهای، به بهانه حیات سینما گرفته شد، اکنون دیگر فقط با گشایش و تصمیمات ایجابی به حیات سینما و گذر از بن بست، منجر خواهد شد… مدیر سینمایی جدید، باید بداند، نماینده سینماست و تصمیمات شورای سیاستگذاری ها در جهت تقویت سینما و تکریم سینماگران باشد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- فریدون جیرانی؛ کارگردانی موجساز در سینمای جریان اصلی
- فریدون جیرانی؛ صیاد استعدادها
- با نگاهی به فیلم «بیداد»/ نسبت سینمای اجتماعی با اخلاق
- «سکس و فلسفه»؛ دلا خو کن به تنهایی
- درنگی در فرم، فرهنگ و زیباییشناسیِ سینمای ایرانی/ در باغِ شیداییِ علی حاتمی
- «مجلس ضربت زدن»؛ جدال جهل و خرد
- یادداشت فریدون جیرانی درباره وضعیت سینمای اجتماعی؛ باور تغییر باورها
- فریدون جیرانی رئیس کانون کارگردانان شد
- کتاب «داریوش خنجی» رونمایی شد؛ فرهنگ در برنامه هفتم توسعه بسیار ضعیف است/ سینمای ایران گوهر نایاب هستند
- در نشست «بررسی سینمای اجتماعی» مطرح شد؛ سینمای اجتماعی زاییده تحولات اجتماعی و سیاسی جامعه است
- «بودن یا نبودن» و تبدیل خشونت به امید/ عیاری نمونهای از عیار شرافت در سینمای ایران است
- در نشست نقد و بررسی «آبادانیها» مطرح شد؛ نقش عیاری در زبان سینمایی و تحول آن بسیار موثر است/ «آبادانیها» عدالت اجتماعی را وارد سینما کرد
- نسخه مرمت شده «آبادانیها» در موزه سینما
- پیام کانون کارگردانان به مناسبت اولین سالگرد درگذشت کیومرث پور احمد
- گزارش مراسم رونمائی از کتاب «دندان گرگ»/ یک داستان حماسی شهری
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





