پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

 نوروز ۹۶ از راه رسیده است و تهران در هیاهو. این هیاهو را پیش از هر چیز می‌شود در یکی از خیابان‌های مهم تهران دید. خیابان جمهوری که اگرچه امسال داغ پلاسکو را بر پیشانی دارد اما به جایش پردیس سینمایی چارسو شور و نشاط زندگی را از بعد فرهنگی در این منطقه چند برابر کرده است.

تا طبقه پنجم چارسو همه چیز مثل همیشه است؛ خریداران موبایل و سایر اجناس الکترونیکی و… و بعد آدم‌هایی که تصمیم گرفته‌اند روز تعطیل‌شان را در سالن تاریک سینما با دیدن یک فیلم سپری کنند، اما در طبقه ششم ماجرا از قرار دیگری‌ست. آنجا مهندسان و معماران و کارگرانی هستند که فارغ از آن همه سروصدا و ازدحام دارند کار دیگری می‌کنند. آنها مشغول آماده کردن پردیس چارسو برای برگزاری جشنواره جهانی فیلم فجر هستند.

در میان آدم‌هایی که بی‌سروصدا از کنارت می‌گذرند و اغلب دست هر کدام‌شان ابزار نقشه‌برداری یا لوازم ساخت دکور می‌بینی، محسن شاه‌ابراهیمی با کلاهی بر سر و مدادی در دست ایستاده است. او که همچون سال گذشته مدیر طراحی داخلی کاخ جشنواره جهانی فیلم فجر است، در کارنامه کاری خود طراحی صحنه فیلم‌هایی چون «به رنگ ارغوان»، «میهمان مامان» و «محمد رسول الله»  را دارد و حالا سخت مشغول کار است تا بتواند طبقه ششم چارسو را برای رویداد فرهنگی جدید یعنی جشنواره جهانی فیلم فجر آماده کند.

اما طراحی‌های امسال چه فرقی با سال گذشته دارد؟ این پرسشی است که شاه‌ابراهیمی به آن چنین پاسخ می‌دهد: «ایده‌های اصلی متعلق به پارسال بود. سال پیش که آقای میرکریمی مرا دعوت به کار کردند بعد از انتخاب قطعی چارسو نقشه برداری شروع شد و بر اساس پیش‌نیازهایی که داشتیم فضا تقسیم شد. مثل فضای بازار که در آن ۴۰ تا ۵۰ غرفه پیش بینی شد که بر اساس نیاز صاحبان غرفه، کوچک و بزرگ بود الان هم همان نقشه اجرا می‌شود ولی بر اساس نیازهای امسال. مثلا تعداد غرفه ها بیشتر شده و فضای برخی غرفه ها را که بی دلیل بزرگ بوده کمتر کرده‌ایم. یک پاویون هم به داخل بازار اضافه شده برای کسانی که می‌خواهند جایی برای نشستن و بحث و صحبت داشته باشند. دفتر دبیر هم به نزدیکی بازار آمده اما باقی بخش های ستادی سر جای قبلی شان هستند. مهم ترین تغییر اما طراحی یک فضای باز بر بام چارسوست. چیزی شبیه روف گاردن‌های فرنگی که در آنجا در فضای باز از مهمانان پذیرایی می‌شود و نامش را با یاد عباس کیارستمی، خانه دوست گذاشته ایم.»

مهم ترین تغییر اما طراحی یک فضای باز بر بام چارسوست. چیزی شبیه روف گاردن‌های فرنگی که در آنجا در فضای باز از مهمانان پذیرایی می‌شود و نامش را با یاد عباس کیارستمی، خانه دوست گذاشته ایم

گزینه‌های بسیاری برای برگزاری جشنواره جهانی وجود داشت اما سال گذشته در نهایت این چارسو بود که انتخاب شد؛ انتخابی که برایش دلایل بسیاری وجود دارد. شاه‌ابراهیمی در این‌باره می‌گوید: «پردیس چارسو بهترین گزینه بود به خصوص به خاطر وجود طبقه ششم. این طبقه از آغاز که چارسو طراحی شده، فضایی بوده برای جشن‌ها و رویدادهایی که وجود داشته یا قرار بوده در این مکان برگزار شود. در زمان طراحی اولیه البته پیش‌بینی نشده بود که جشنواره جهانی فیلم فجر در این مکان برگزار شود اما در گشت و گذاری که پارسال با آقای میرکریمی داشتیم دیدیم این مکان پتانسیل برگزاری جشنواره را دارد و به همین منظور بررسی کردیم و جانمایی انجام و اجرا شد و خیلی استقبال و بازخورد خوبی گرفتیم. حتی از طرف مهمانان خارجی. خصوصیتی که این مکان دارد فارغ از معماری این است که در نقطه جغرافیایی مطلوبی قرار دارد. به نسبت تهران قدیم و دسترسی به فضاهای فرهنگی مکان کاملا مناسبی است امااین که این مکان پاسخگو هست یا نه؟ از منظر من یک مقدار کوچک است مثلا اگر دو سالن اضافه داشتیم خیلی بهتر بود.»

جشنواره جهانی فیلم فجر به نسبت باقی رویدادهای مشابه از فضای کاربردی‌تر و مناسب‌تری برخوردار است. از سوی دیگر همان‌طور که شاه‌ابراهیمی می‌گوید موقعیت جغرافیایی «چارسو» باعث می‌شود که مهمانان خارجی جشنواره دسترسی راحت‌تری به مکان‌های فرهنگی تهران داشته باشند و به خصوص تهران قدیم را بهتر بتوانند ببینند.

از نظر این طراح صحنه، تا پیش از این به شکلی ناخواسته مهمانان خارجی جشنواره‌ها و رویدادهای فرهنگی ایزوله می‌شدند: «تا پیش از این مهمانان فرهنگی معمولا در هتل‌های بالاشهر اسکان داده می‌شدند و بعد با ماشین به محل برگزاری رویداد می‌رفتند و بازمی‌گشتند. اما چارسو به آنها این امکان را می‌دهد که از نزدیک با فضای شهر تهران، مردم و مکان‌های تاریخی تماس داشته باشند. وقتی ما اسم یک جشنواره را جهانی می‌گذاریم باید به نکاتی از این دست هم فکر کنیم.»

در این منطقه مکان‌های تاریخی و فرهنگی بسیاری مثل موزه ایران باستان یا کاخ گلستان و… وجود دارد که برای مهمانان خارجی جشنواره امکان بازدید از آنها فراهم است به خصوص آن که به گفته شاه‌ابراهیمی «میهمانان با استقرار در هتل فردوسی عملا با پانزده تا بیست‌دقیقه پیاده‌روی می‌توانند خودشان را به چارسو برسانند و از این نظر فرصتی برای تماس با مردم و آشنایی با تهران فراهم می‌شود.»

اگرچه شاه‌ابراهیمی و تیمش از ۱۵ بهمن‌ماه کار خود را برای طراحی جشنواره امسال آغاز کرده‌اند اما او پیش از آن نیز مشغول کار روی فضای باز و پروژه بام پردیس چارسو بود. «من پنج ماه روی این فضا کار کردم اما اجرایش طبیعتا طول می‌کشد. قصد بر این است که بر مبنای پیشنهاد آقای میرکریمی و مدیریت پردیس چارسو همان‌طور که گفتم بام چارسو را به فضایی باز برای پذیرایی مختصری از مهمانان خارجی و منتقدان و اهالی رسانه تبدیل کنیم که مابین برنامه‌ها به گپ و گفت بپردازند و ضمنا محلی باشد برای قرارهای مصاحبه و نظیر اینها. در نهایت امیدوارم یک یا دو سالن دیگر هم به مجموعه سالن‌های پردیس چارسو اضافه شود.»

اما نقشه طراحی طبقه ششم چارسو برای جشنواره اول اسفندماه به تایید رضا میرکریمی دبیر جشنواره جهانی رسیده و حالا شاه‌ابراهیمی و همکارانش از ۵ فروردین در این مکان مستقر شده‌اند تا عملیات مونتاژ و اجرای پروژه را انجام دهند.

تهران بوی تعطیلات عید را دارد اما تعطیلات انگار به طبقه ششم پردیس چارسو کاری ندارد. آنجا همه مشغول کارند و تقریبا می‌شود گفت تعطیلات نوروز را فراموش کرده‌اند. عید برای آنها از زمانی آغاز می‌شود که حاصل کارشان را در نگاه رضایت‌آمیز مردم و مهمانانی ببینند که به جشنواره جهانی فیلم فجر می‌آیند.