«آلبرتو باربارا» دبیر جشنواره فیلم ونیز از فیلمهای امسال این رویداد سینمایی، ترس استودیوهای فیلمسازی از جشنوارهها و همچنین تغییر بزرگ در سینما به سبب آثار تلویزیونی سخن گفت.
به گزارش ایسنا به نقل از اسکرین، در حالی که قدیمیترین جشنواره سینمایی جهان به هفتادوچهارمین دوره خود رسیده، «آلبرتو باربارا» دبیر باسابقه جشنواره فیلم ونیز از آثار ارائهشده به این جشنواره بیش از پیش هیجانزده است.
در چهار سال گذشته، جشنواره فیلم ونیز اولین نقطه نمایش فیلمهای برنده اسکاری مانند «جاذبه»، «مرد پرنده»، «اسپاتلایت» و «لالا لند» بوده است و امسال نیز فیلمهای مهمی مانند «کوچکسازی» به کارگردانی «الکساندر پاین»، «شکل آب» ساخته «گیلرمو دلتورو»، «حومه شهر» ساخته جدید «جورج کلونی»، درام جدید و ترسناک «دارن آرنوفسکی» با عنوان «مادر!» و «سه بیلبورد خارج از میزوری» از «مارتین مکدونا» اولین نمایش جهانی خود را در جشنواره ونیز تجربه میکنند.
«آلبرتو باربارا» دبیر جشنواره فیلم ونیز معتقد است، امسال فیلمهای «کوچکسازی» با بازی «مت دیمون» که فیلم افتتاحیه نیز هست و «شکل آب» ساخته جدید «گیلرمو دلتورو» از شانس زیادی دارند. این بهترین اثر «دلترو» در یک دهه اخیر پس از فیلم «هزار توی پن» است. شاید فیلم «شکل آب» در نهایت، یک رقیب در جوایز اسکار محسوب نشود، اما آنقدر خوب است که این پتانسیل را دارد.
وی ادامه داد: با این وجود سر و کله زدن با استودیوهای هالیوودی برای متقاعد کردن نمایش فیلمهای طراز اولشان در جشنواره، امروز بیش از پیش چالشانگیز شده است. بهعنوان مثال، فیلم «بیلدرانر ۲۰۴۹» که قرار است از چهارم اکتبر اکران خود را آغاز کند و انتخاب بسیار خوبی برای یکی از جشنوارههای پائیزی بود که البته به ونیز نیامد. حضور نداشتن این فیلم در جشنواره نیز تا حدودی به سبب ترس استودیوی فیلمسازی از لو رفتن فیلم و کاهش جذابیت آن در اکران عمومی بود.
او همچنین گفت: امروز بیش از هر زمان دیگری استودیوها از اولین نمایش فیلمهایشان برای اهالی رسانه در جشنواره بیم دارند، چراکه ممکن است روی فروش فیلمها در گیشه تاثیر منفی داشته باشد. در حال حاضر بخش عمده و روبه افزایشی از سرمایهگذاران در استودیوهای فیلمسازی از فرصت نمایش آغازین آثارشان در جشنوارههای جهانی طفره میروند.
«باربارا» که ۹ سال است دبیر جشنواره فیلم ونیز است، درباره آینده و سلامت کنونی سینمای ایتالیا نیز خوشبین است و در اینباره اظهار کرد: امسال پنج فیلم با تهیهکنندگان ایتالیایی در بخش رقابتی ونیز حضور دارند. در سالهای اخیر، میزان تولید سینمای ایتالیا از ۱۰۰ فیلم در سال، به ۲۵۰ فیلم در سال رسیده که این، موجب کاهش کیفیت فیلمها شده است؛ اما برخلاف آن، امسال شاهد فیلمهای ایتالیایی خوبی بودهایم. شاهد یک تغییر نسل هستیم و کارگردانان مولف در حال تلاش برای شکستن سنتها هستند، بهعنوان مثال، تعداد بسیار کمی از فیلمهای کمدی و فیلمهای بلند با تفسیر اجتماعی ساخته میشوند و آنچه بیشتر دیدهایم تلاش برای ساختن آثاری متفاوت و بینالمللی بوده است، چه فیلمسازانی مانند «پائولو ویرزی» و «سوزانا نیکائیرلی» که فیلمهایی با زبان خارجی میسازند و چه دیگر فیلمسازان ایتالیایی که فیلمهای ایتالیاییزبان با پتانسیل بینالمللی میسازند.
جشنواره فیلم ونیز در طول حدود یک دهه اخیر دستخوش تغییرات فراوانی شده و امسال برای اولینبار میزبان برگزاری بخش رقابتی «واقعیت مجازی» است که ریاست هیئت داوران آن برعهده «جان لندیس» است.
همچنین پس از نمایش بخشی از سریال «پاپ جوان» در جشنواره سال گذشته، امسال ونیز هم میزبان نمایش آثار تلویزیونی است و قرار است دو اپیزود از سریال درام و جنایی ایتالیایی «سوبورا» و «وُرم وود» از محصولات کمپانی نتفلیکس در ونیز بهنمایش درآید.
«باربارا» همچنین گفت سینما بهشکل قابل ملاحظهای در حال تغییر است و در سریالهای تلویزیونی بیشتر، سینما را میبینیم تا در فیلمها. کمپانیهایی مانند نتفلیکس و آمازون نیز در حال تغییر همه قوانین هستند. دیگر نمیتوانیم تظاهر کنیم که سینما همان چیزی است که در ۱۰۰ سال پیش میشناختیم، چون اظهار نظری اشتباه و شبیه تلاش برای نگه داشتن سونامی با دستهای خالی است.
هفتادوچهارمین جشنواره فیلم ونیز از ۳۰ اوت تا ۹ سپتامبر (۸ تا ۱۸ شهریورماه) در ایتالیا برگزار میشود و امسال «آنت بنینگ»، بازیگر آمریکایی بهعنوان اولین زن در ۱۱ سال اخیر، در راس هیات داوران بخش رقابتی جشنواره ونیز قرار گرفته است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نمایش فیلم «نفرین توقیف» در غیاب کارگردان
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
آخرین ها
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
- بازگشت «دیوانه خانه زری بوره» بدون هیچ تغییری در کارگاه تئاتر
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- یخچال، سفره و خانواده/ «یخچال»؛ روایتی از فروپاشی تا بازگشت انسجام
- دراماتورژی چیست و چه میکند؟
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»
- نمایش کمدی «قبض روح» / گزارش تصویری
- پوستر «من میترسم» رونمایی شد
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- در ۷ ماه؛ فروش گیشه سینماها به ۱۰۰۰میلیارد تومان رسید
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- اکران خصوصی فیلم «کافه سلطان»/ گزارش تصویری
- اپرای عروسکی «عشق»/ گزارش تصویری
- درباره مستند «فراموشخانه»/ یادم تو را فراموش
- بلیت تئاتر، اقتصاد و فرهنگ
- نگاهی به اجرای «کارنامهی بندار بیدخش»؛ داستان کبوتری که نرسید و پیکی که در نکوفت
- مستند NAZA؛ وقتی انسان به عدد و خانه به هدف تبدیل میشود
- معرفی برگزیدگان شانزدهمین جوایز ایسفا
- فیلم مجید مجیدی راهی اسکار ۲۰۲۷ شد
- نمایش فیلم «نفرین توقیف» در غیاب کارگردان
- بوسان؛ جایی که آسیا آینده سینمایش را میسازد
- یک جایزه برای فیلمکوتاه ایرانی؛ جشنواره بوسان ۲۰۲۶ برگزیدگانش را شناخت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی





