پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

ویشکا آسایش، بازیگر گزیده‌کاری که در نقش‌های خاص تلویزیون و سینما او را دیده‌ایم و برای بازی در «ورود آقایان ممنوع» رامبد جوان هم سیمرغ گرفت، این شب‌ها با نمایش «می‌سی‌سی‌پی نشسته می‌میرد» همایون غنی‌زاده در تالار وحدت برای دومین بار بازی روی صحنه را تجربه می‌کند.

ابتدای آذر ماه امسال، استاد داریوش اسدزاده ۹۴ ساله شد و با حضور در جمع صمیمی کارکنان روزنامه جام جم سالروز تولد خود را جشن گرفت.

فرناز رهنما در ذهن بیشتر مخاطبان، هنوز هم همان نازنین سریال «ساختمان پزشکان» است. او با وجود این که قبل از این سریال هم سابقه‌ی بازیگری در سینما و تلویزیون را داشت هیچ وقت بازی‌اش تا این حد به چشم نیامده بود.

تینا پاکروان پس از فعالیت و تجربه چند ساله در زمینه‌های مختلف سینما و تلویزیون و همکاری با بزرگان سینما، با ساخت نخستین فیلم بلند خود با عنوان‌ خانوم‌‌ تجربه فیلمسازی در قاب سینما را هم تجربه کرد و توانست نگاه‌ها را متوجه خود کند. پس از مدتی با ساخت فیلم سینمایی‌ نیمه شب اتفاق […]

این‌روزها فیلم «نفس» ساخته نرگس آبیار روی پرده سینماهاست که  مخاطبان شاهد بازی متفاوتی از مهران احمدی در این فیلم هستند.

سینماسینما، امیرحسین ثنائی- «آقای بی‌کار» اولین بار در هشتمین جشنواره سینماحقیقت به نمایش درآمد، فیلمی که ساختش دو سال طول کشیده و به موضوع بی‌کاری کارگردانش می‌پردازد، اما تلاش می‌کند این بی‌کاری را در جامعه پیرامونش نیز جست‌وجو کند. علی همراز می‌گوید: «در مقطع زمانی ساخت این فیلم (سال‌های ۹۱ و ۹۲) واقعا بی‌کار بودم و […]

شاید مسئله اکران فیلم‌های کودکان و نوجوانان با ضرورت قابل بحث‌تری پیچیده‌تر از اکران فیلم‌های هنر و تجربه است که مسئولان رده بالای سینمایی هنوز برای آن نتوانسته‌اند کاری چشمگیر انجام دهند.

بهروز شعیبی، متولد ۱۳۵۸ مشهد است. اولین بار در فیلم آژانس شیشه ای (۱۳۷۶) ابراهیم حاتمی کیا در نقش سلمان، پسر حاج کاظم بر پرده سینما دیده شد.

علی علائی- فیلم «چاله»، اولین ساخته علی کریم، در سال ۱۳۸۸ ساخته شد و در همان سال در بخش هفته منتقدین شصت‌وپنجمین دوره جشنواره ونیز پذیرفته شد و به نمایش درآمد. اما در ایران پس از دومین فیلم او، یعنی «من از سپیده صبح بیزارم» که در سال ۱۳۹۱ ساخته و در سال ۱۳۹۳ در گروه […]

«داریوش مهرجویی» مدت هاست از محل تولدش تهران کوچ کرده است؛ دلیلش هم آلودگی هواست.

شهرام شاه‌حسینی با فیلم‌هایی که بیشتر متعلق به سینمای بدنه بوده، ساخت فیلم بلند را آغاز کرد. در سال‌های اخیر با حضورش در تلویزیون و ساخت چندین مجموعه تلویزیونی، از جمله «مثل یک کابوس»، «تاوان» و «همه چیز آنجا است»، وقت بیشتری برای سریال‌سازی صرف کرده، دراین‌میان شاید توقیف آخرین ساخته سینمایی شاه‌حسینی «خانه دختر» […]

  علی‌اصغر کشانی- «نوراستنی»، اولین فیلم بلند امید توتونچی، اثری درباره افسردگی است؛ فیلمی با ساختاری غیرکلاسیک که تلاش می‌کند به بحران رابطه در میان نسل جوان ایرانی بپردازد، فیلمی که با طرح موضوعاتی چون بی‌کاری، تنهایی و ازهم‌گسیختگی خانوادگی می‌خواهد به درکی از شرایط اجتماعی در تقابل با رویکردهایی چون معنا و مفهوم زندگی نزدیک […]

فرانک آرتا – فرزاد مؤتمن که اخیرا داوری بخش «کتاب و سینما»ی سی‌وسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران را برعهده گرفته، ‌در فیلم‌سازی جمع اضداد است. بعد از دوره‌ای طولانی‌مدت، از دنیای مستندسازی وارد سینمای حرفه‌ای داستانی شد. با فیلم‌های هنری و متفاوت کارش را آغاز کرد.

علی سرابی که قصد دارد در آینده‌ای نه چندان دور یک فیلم سینمایی بسازد، با ابراز خوشحالی از سینمایی شدن یک اثر ماندگار تئاتر گفت: ممیزی‌های عجیب آسیب‌های فراوانی را به «خشکسالی و دروغ» زد.

محمدرضا صمیمی سوزن‌بان جوان فیلم سینمایی «طبیعت بی‌جان ساخته سهراب شهید ثالث پس از سال‌ها پیدا شد. گفت وگویی می‌خوانید حاصل حضور او پس از نزدیک به پنج دهه غیبت از عالم سینما است.

رامبد جوان در یک گفت و گوی مفصل در باره خندوانه و فصل سوم آن و دشواری های کار سخن گفته است. 

کمتر کسی از حضور گیتی خامنه در حوزه سینما خبر دارد، اما بخشی از فعالیت حرفه‌ای در سینما گذشته است؛ دوره‌ای که البته با حسرت رد یک پیشنهاد بازیگری همراه است.

واقعیت این است که من برای مردم فیلم می‌سازم زیرا هنوز قواعد جشنواره را بلد نیستم، هنوز هیچ جشنواره خارجی نرفته‌ام و برای گیشه هم به‌تنهایی نمی‌توانم فیلم بسازم.

در ماه‌های اخیر بحث بر سر مدیریت سینما در دهه شصت و به خصوص رویکرد بنیاد سینمایی فارابی بیشتر و موشکافانه‌تر از قبل پیگیری می‌شود و مدیران آن زمان از جمله سیدمحمد بهشتی و عبدالله اسفندیاری درباره مسائل بسیاری در ماه‌های اخیر مجبور به توضیح شده‌اند.

کیوان مقدم فروشنده همانقدر برایم لذتبخش بود که سرزمین کهن. و باز می‌گوید: جدایی نادر از سیمین می‌تواند جایزه من باشد. فیلم دربند، من دیه‌گو مارادونا هستم، اژدها وارد می‌شود… این‌ها جوایز من هستند. بنابراین برای هرکدام از این فیلم‌ها که کاندیدا شدم؛ نیازی نبود بابت‌شان سیمرغ بگیرم چون فیلم کاملاً برای من است.

ادوارد آلبی به پرسش کسانی که دوست دارند بدانند خلق یک اثر برای او چقدر طول می‌کشد، نوشتن برایش چگونه است، از کجا شروع می‌کند و کجا نقطه پایان را می‌گذارد، پاسخ داده.