پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

علی ضیا که این روزها برنامه «فرمول یک» با اجرای او از شبکه یک به روی آنتن می‌رود سه ماه ممنوع‌الفعالیت بود و این دوران را سخت‌ترین دوران فعالیت‌ حرفه‌ای‌اش می‌داند.

به گزارش سینماسینما، «فرمول یک» بعد از چندین سال پخش مستمر «صبح بخیر ایران» از شبکه یک جایگزین این برنامه صبحگاهی شد، آن هم در شرایطی که تنها شبکه سه برنامه‌ای صبحگاهی «حالا خورشید» را روی آنتن می‌فرستد. طرفدراان ضیا از بازگشت مجری محبوب‌شان با این برنامه خوشحال شدند، اما منتقدان او از همان ابتدا مخالفت‌هایشان را شروع کردند و چند روزی هم هست که دوباره بحث بر سر حرف‌هایی که این مجری در برنامه زنده درباره فوتبال زد بالا گرفته است. گفتگویی با علی ضیا درباره اجرایش در «فرمول یک»، شرایط اجرا و این روزهایش انجام گرفته است.

بعد از حاشیه‌هایی که برای‌تان به وجود آمد و منجر به ممنوع‌الفعالیتی‌تان شد با ویژه برنامه شب یلدا و بعد از هم آن هم عید نوروز به تلویزیون بازگشتید که البته هیچ کدام ادامه‌دار نبودند. اما چطور شد به این نتیجه رسیدید که «فرمول یک» که یک برنامه صبحگاهی است می‌تواند بازگشت خوبی به اجرا برای‌تان به حساب بیاید؟

درست است، شب یلدا و نوروز در تلویزیون برنامه داشتم و در واقع دوران ممنوع التصویری‌ام نزدیک به سه ماه طول کشید. این مسئله در شب یلدا برطرف شد و شب عید هم دوباره برنامه داشتم. عملا برنامه شب یلدا که تمام شد سراغ پیش تولید برنامه نوروز رفتیم. از همان شب عید تصمیم بر این بود که ما بعد از ماه رمضان و دقیقا در شب عید فطر برنامه جدیدمان را روی آنتن ببریم. البته آن موقع ایده یک برنامه عصرگاهی مطرح بود که فرمی جذاب داشت و درباره‌اش خیلی فکر کردیم. در این فاصله زمانی یکسری تغییرات در سازمان ایجاد شد، طبیعی بود که برنامه نیز دستخوش تغییراتی شود. کمی صبوری کردیم تا در نهایت تصمیم مدیران بر این شد که برنامه بعدازظهر به گروه دیگری سپرده شود و از ما خواستند برای صبح طرح دهیم. ما یعنی من به همراه افشین حسین‌خانی طرحی را ارائه دادیم که نتیجه‌اش شد «فرمول یک».
به تغییرات در سازمان صدا و سیما اشاره کردید، فکر می‌کنید پیامدهای این تغییرات برای شما مثبت بود یا منفی؟

من مطمئنم که مدیران قبلی که در سازمان بودند خیلی تلاش کردند و خیلی هم عزیز و دوست داشتنی‌اند. اما الان من خوشبختانه راحت کار می‌کنم و این موضوع برایم دلپذیر است.
دوران ممنوع الفعالیتی جدای از فاصله‌ای که برای کار کردن یک مجری در رسانه می‌اندازد اما آنقدر حاشیه دارد که گاهی اوقات به بیشتر مطرح شدن یک نفر کمک می‌کند. فکر می‌کنید این دوران به نفعتان بود یا به ضررتان؟

من یک اصطلاحی دارم و می‌گویم خدا ممنوع‌الفعالیتی را برای یزید هم نخواهد، برای اشقی الاشقیا هم نخواهد. روزگار ممنوع‌الفعالیتی به طور کلی روزگار سختی است. راستش من کار دیگری بلد نیستم، الان هم در سی سالگی دیگر نمی‌توانم بروم و شغل دیگری پیدا کنم. از ۱۹ سالگی در رادیو بودم و سال‌های طولانی از آن دوران گذشته و حالا حرفه و شغلم این است و از این راه امرار معاش می‌کنم. شغل ما سخت و پر استرس است، همه‌ مان سلامتی‌مان را پایش گذاشتیم. من الان تقریبا کلکسیونی از مریضی‌ها را در سی سالگی دارم که همه‌اش به خاطر فشارها و استرس‌های کاری است. اما با همه این سختی‌ها بهتر است ممنوع‌الفعالیتی هیچ وقت برای هیچ کس حتی دشمن آدم هم پیش نیاید.

یعنی می‌گویید حواشی به ضررتان شد؟

من این بازی ضرر و نفع را نمی‌چینم، خداست که همه چیز را تعیین می‌کند. من روزی که مجری شدم فکر نمی‌کردم کارم بگیرد و هنوز به یک سال نکیشده عکسم روی جلد تمام مجلات باشد. این پروسه برای همه مجری‌ها طول می‌کشد اما لطف و عنایت خدا بود که من یک شبه ره صد ساله را رفتم و الان با مجریانی مقایسه می‌شوم که لااقل ۱۰-۱۲ سال سابقه کاری بیشتری از من دارند. اما تنها چیزی که می‌دانم این است که من روزگار سختی را گذراندم.
با این حساب آدم خوش شانسی هستید که به قول خودتان یک شبه ره صد ساله را طی کردید؟

به نظرم لطف خدا بوده. ببینید مثلا ما الان می‌خواهیم یک برنامه بسازیم و همه ابعاد و جزئیات کار هم خوب است ولی برنامه نمی‌گیرد، من می‌گویم آن نمک آخر متعلق به خدا و امام حسین (ع) است. ما تلاشمان را می‌کنیم اما نتیجه چه شود به لطف آنها بستگی دارد.
برویم سر «فرمول یک» که به نسبت سابقه‌ای که برنامه‌های پیشین صبحگاهی در شبکه یک داشتند یک برنامه نوپاست. برنامه‌های صبحگاهی در شبکه‌های مختلف به جز یکی دو مورد استثنا، بقیه چندان موفق نبودند. در «فرمول یک» چقدر سعی کردید به استانداردهای برنامه سازی نزدیک شوید؟

ما یک تجربه خیلی موفق داشتیم که در زمان خودش موفق‌ترین برنامه صبحگاهی بود، «ویتامین سه». آن برنامه هم دقیقا در همین ساعتی که «فرمول یک» روی آنتن می‌رود پخش می‌شد. آن برنامه به ما نشان داد اتفاقا مهمترین برنامه تلویزیون برنامه‌ صبحگاهی است. خیلی از مردم سر صبح تلویزیون را برای تماشای برنامه‌های صبحگاهی روشن می‌کنند و بعد سر کار می‌روند.

در همه جای دنیا همینطور است، اما در تلویزیون ما تجربه نشان داده ساخت این برنامه‌ها از طرف مدیران هم زیاد جدی گرفته نمی شوند!

واقعیت این است که الان من می‌بینم این اتفاق از طرف مدیران خیلی هم جدی گرفته می‌شود. مدیران محترم ما تقریبا هر روز صبح بیدار می‌شوند و برنامه ما را می‌بینند. نظرات و ایده‌های خودشان را به ما می‌دهند. من فکر می‌کنم برنامه‌های صبحگاهی برای مردم هم خیلی مهم است. به نظرم ذهنیت پررنگی که مردم از من دارند بیشتر به خاطر «ویتامین سه» است. پس قطعا این برنامه‌ها مهم هستند که من را هنوز با اسم آن برنامه می‌شناسند. فقط ما باید تلاش کنیم زمان گرفتن برنامه در کوتاه‌ترین مدت اتفاق بیفتد.
پس در مورد «فرمول یک» آن اتفاقی که باید هنوز نیفتاده؟

من می‌گویم افتاده، همین چندی پیش بود که در کانال‌های تلگرام بدون اینکه ما هزینه‌ای برای تبلیغات داشته باشیم ویدئو‌های برنامه دست به دست می‌شد. بیشتر کانال‌های مهم در همان ساعات ابتدایی صبح ویدئو‌های برنامه را به اشتراک می‌گذاشتند و این یعنی برنامه دیده می‌شود که بخش‌هایی از آن را در کانال‌شان می‌گذارند. الان حدود یک ماه است که از شروع «فرمول یک» می‌گذرد، مثلا ساعت ۱۱ شب قبل از برنامه خبری در فضای مجازی می‌پیچد، ما دقیقا ساعت ۶ صبح فردا به آن پرداختیم و این به نظرم اتفاق نادری در تلویزیون است. چندی پیش ویدئو کارمند شهرداری و برخوردش با خانم دستفروش منتشر شد و فردا صبح‌اش شهردار فومن روی آنتن بود. همه این موارد نشان دهنده سرعت عمل تیم «فرمول یک» و اهمیت موضوعاتی است که اتفاق می‌افتد. این مسائل برای ما هم مهم است و پیگیری‌شان را در برنامه انجام می‌دهیم و تلاش می‌کنیم نتیجه آنها در تلویزیون دیده شود. البته به ثمر رسیدن این موضوعات مرهون تلاش و تعامل همه دوستان ما در برنامه و شبکه است. به نظرم همه اینها نشان دهنده پویایی برنامه است و اینکه برنامه مسیرش را درست طی می‌کند.
مجری برنامه صبحگاهی باید بانشاط و پویا باشد تا حس انرژی سر صبح را بتواند به مخاطبش منتقل کند. بعد از «ویتامین سه» چقدر این حس برایتان تازگی دارد؟

الان دارم لذت می‌برم، در «ویتامین سه» هم همینطور بود و دوست داشتم. البته این را هم باید بگویم که تیم واقعا من را ساپورت می‌کنند در «ویتامین سه» هم همینطور بود و تلاش دوستان این بود که من به غایت استراحت کنم. در «فرمول یک» هم خوشبختانه برنامه‌ریزی‌ها به گونه‌ای است که ما بعد از برنامه جلسات‌مان را برگزار می‌کنیم. تیم نویسندگان به همراه تهیه کننده این فضا را فراهم کردند تا ساعت ۷ شب هر شب که جلسه اتاق فکر داریم تا درباره اتفاق‌های فردا صحبت و بعد از آن تمرین ‌کنیم من استراحت کنم. جالب است هر شبی هم که تمرین می‌کنیم خودم حس می کنم فردایش اجرایم خیلی بهتر است. اتفاقا روز به روز هم استرسم بیشتر می‌شود.

منبع: خبرآنلاین – نژلا پیکانیان