تینا پاکروان گفت: آنچه علیه سریال «تاسیان» شاهد بودیم، بهطرز مشهودی سازماندهی شده است. عوامل این سریال نزدیک دو سال تلاش کردهاند تا اثری را به سرانجام برسانند که مردم آن را دوست داشته باشند، آن وقت گروهی از سر انگیزهای که نمیدانم آن را بخل و حسادت بدانم یا ترس، این هجمه را به راه انداختهاند.
به گزارش سینماسینما، تینا پاکروان، کارگردان سریال «تاسیان» در واکنش به انتشار خبر توقیف انتشار این سریال توسط رسانه قوه قضائیه، در گفتگویی گفت: واقعیت این است که در طول دوران فعالیت حرفهایام در این کشور، تا کنون با چنین تجربهای مواجه نشده بودم؛ اینکه چیزی را تا این اندازه غلط بفهمند و با همین برداشت غلط هم کارشان را جلو ببرند! من از آنجایی که خودم در حوزه نقد فیلم کار کردهام، معنای نقد را میفهمم و کاملا این موضوع را درک میکنم که ممکن است عدهای یک سریال را دوست داشته باشند و عدهای دیگر به اجزای آن مانند کارگردانی، بازیگری و فیلمنامه نقد داشته باشند. ولی اینکه هجمه و پروندهسازی شکل بگیرد، بهنظرم هم قابل شکایت است و هم قابل بررسی.
پاکروان افزود: آنچه علیه سریال «تاسیان» شاهد بودیم، بهطرز مشهودی سازماندهی شده است. ببینید عوامل این سریال نزدیک دو سال تلاش کردهاند تا اثری را به سرانجام برسانند که مردم آن را دوست داشته باشند. آن وقت گروهی از سر انگیزهای که نمیدانم آن را بخل و حسادت بدانم یا ترس، این هجمه را به راه انداختهاند.
کارگردان «تاسیان» ادامه داد: اینکه برخی برای هجمه به این سریال، از مرحله انتقاد از بازیها و فیلمنامه و کارگردانی عبور کردهاند و دست روی تحریف تاریخ گذاشتهاند، چه معنایی دارد؟ من در این سرزمین دو سریال تاریخی ساختهام و قطعا برای ساختن آنها هم تاریخ را مطالعه کردهام و هم مشاورین و پژوهشگران خبرهای داشتهام، صرف اشاره به تحریف تاریخ بدون دلیل و یا با اشاره به موارد غلطی چون عدم وجود جلال آل احمد در شب شعر گوته (شمس آل احمد سخنران شب سوم گوته بود) نشان از بی سوادی راویان یا مغرضانه بودن پرونده سازیهای ایشان دارد. آنها فرق جلال و شمس آل احمد را نمیدانند و آنقدر بیسواد هستند که از ده شب شعر گوته با عنوان میتینگ بیضایی یاد میکنند. من ۴۷ سال سن دارم و در تمام این سالها تصویری که از یک ساواکی در تلویزیون به ما نشان دادهاند، همراه با کلیشههایی همچون کراوات و مشروب و سیگار بوده است. بعد وقتی نوبت به سریال ما میرسد، اعتراض میکنند که چرا شرب خمر نشان دادهاید! مگر من میتوانم تصویر یک ساواکی را در حال نماز خواندن نشان دهم؟ طبقه دیگری هم در سریال داریم که هم نمازشان را میخوانند و هم اعلامیهشان را پخش میکنند. طبقه دیگری هم همان زمان بودهاند که سینما میرفتند، موسیقی گوش میدادند و مشروب هم میخوردند.
پاکروان تاکید کرد: ما برای این سریال ۱۷ ماه مشغول رفت و آمد به ساترا بودیم، چطور میشود ناگهان صحبت از توقیف کرد؟ داستان ما هم یک داستان عاشقانه است و تنها در بستر یک مقطع تاریخی در حال روایت آن هستیم. سوال من این است که نمایش آن مقطع تاریخی آیا اینقدر میتواند ترسناک باشد؟
پاکروان در توضیح داستان تاسیان با تاکید مجدد بر روایتی عاشقانه در دهه پنجاه تصریح کرد: آیا اگر من در روایت خود سراغ یک خانواده شیک و پولدار رفتم که در همان سالها زندگی مرفهی داشتهاند و حالا پسری عاشق دختر این خانواده شده، معنایش این است که میخواهم سفیدشویی کنم؟ چطور میتوان چنین برداشتی از داستان داشت؟ با این نگاه که همه سریالهای اخیر که به موضوعاتی همچون اختلاس ، فساد، دزدی و خیانت میپردازند و حتی از تلویزیون هم پخش میشوند، آیا در حال بازنمایی یک کلیت نامطلوب از جمهوری اسلامی هستند!؟ مگر میشود اینگونه نگاه تعمیمی به شخصیتپردازی و داستان یک سریال داشت؟
وی با اشاره به رفتار عجیب ساترا برای نظارت بر تولیدات شبکه خانگی افزود: من متوجه نمیشوم که چرا ما ملزم به فعالیت تحت نظارت جایی هستیم که در واقع رقیب ما محسوب میشود؟ شبکه نمایش خانگی چرا باید زیرنظر ساترا فعالیت کند؟ من و آقای اسدزاده ۱۷ ماه است که با رفتوآمد به این سازمان طرحمان را تصویب کردهایم. حالا چرا باید این کار به مرحله توقیف برسد؟ خب ساترا زیرمجموعه تلویزیون است که میخواهد مطابق با رفتارهای تلویزیون با ما رفتار کند. طبیعتا بخشی از تولیدات شبکه خانگی هم رقیب تلویزیون هستند و ساترا تمایلی به تولید آنها ندارد. این فرآیند باید باید تغییر کند چون رقیب قطعا ناظر خوبی نیست.
وی افزود: مراکزی که تصمیمگیر هستند، چرا باید در مواجهه با این هجمهها منفعل باشند؟ آنها چرا باید وارد بازی افرادی شوند که بهدنبال پروندهسازی هستند؟ مشخصا گروهی از افراد موثر در جریان این پروندهسازیها، در حال قلمفروشی هستند و اگر بخواهیم ریشهیابی کنیم، قابل پیگیری هستند. اما مراکز تصمیمگیر بهجای آنکه از تزریق عشق و امید در قالب یک داستان عاشقانه در یک سریال استقبال کنند، خود را وارد بازی پروندهسازان میکنند و حکم توقیف میدهند!
وی در واکنش به انتقادات نسبت به پوشش بازیگران زن هم تأکید کرد: مگر میتوانم بگویم ۵۰ سال پیش و قبل از انقلاب هم همه زنها در خیابان حجاب کامل داشتهاند؟ نتیجه این رویکرد میشود سریالهای تلویزیون که اشرف پهلوی هم در آنها حجاب کامل دارد! خب مخاطب این روایت را پس میزند.
پاکروان با اشاره به برخی انتقادها از سریال ادامه داد: ما در سریال «تاسیان» کمفروشی نکردهایم و امروز هم همه عواملی که برای تکتک جزییات این سریال تلاش کردهاند، از این شرایط ناراحتند. با چه ملاک و بر اساس چه سندی میتوان این سریال را تحریف تاریخ دانست؟ من یک قصه عاشقانه روایت کردم که در دورهای از تاریخ معاصر اتفاق افتاده، ممکن است ایراداتی هم داشته باشد.
کارگردان «تاسیان» درباره پیگیری برای رفع مشکل پخش این مجموعه هم گفت: در مذاکراتی که با ساترا داشتیم، هر هفته اصلاحاتی به ما میدادند اما ناگهان میگویند، حالا دیگر نمیدانیم چه باید بکنیم! چه اتفاقی افتاده که نمیدانید چه باید بکنید؟ ما کار عجیبی نمیکنیم که بخواهیم بابت آن هراس و ترسی داشته باشیم.
پاکروان در پاسخ به اینکه قوه قضاییه چه توضیحی درباره دلیل جلوگیری از پخش سریال داده گفت: قوهقضاییه هیچ صحبتی با ما نداشته و من خبر را اولینبار در خبرگزاری میزان دیدم.
وی با یادآوری برخی اتفاقات گذشته در خصوص سریال «خاتون» افزود: وقتی من سریال «خاتون» را میساختم، فرآیند مجوز محصولات خانگی هنوز در اختیار وزارت ارشاد بود. وزارت ارشاد در اولین مرحله اعلام کرد «خاتون» قابلپخش نیست و پروانه ساخت صادر نکردند. من حضوری رفتم و مذاکره کردم و مشکل تاحدودی حل شد. تولید سریال را شروع کردیم و در این فرآیند نظارت از ارشاد به ساترا واگذار شد. به احترام قانون، برای ساترا هم فیلمنامه ارسال کردیم. مدام به جلسات میرفتیم تا اینکه سریال به پخش رسید. مدام مشکوک و نگران بودند که من چه میکنم! خیلی از نهادها و سازمانها بعد از پخش از من تشکر کردند که عرق ملی را برای مخاطبان زنده کردهام. همان زمان افرادی بودند که میگفتند این کار نباید پخش شود و همانها امروز «تاسیان» را توقیف کردهاند. برای من اما مردم، خانواده و سرزمینم مهم است؛ چیزهایی که خیلیها فراموش کردند.
منبع: خبرآنلاین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- روایت غالب، در تقابل با روایت مغلوب
- معرفی برگزیدگان بیست و چهارمین جشن حافظ؛ «پیر پسر» چهار جایزه گرفت/ سه جایزه برای «تاسیان»
- توقیف سکوی پخش «بازمانده» پس از انتشار ویدیوی بدون مجوز
- اکران آنلاین «پیرپسر» متوقف شد
- بیانیه «پلتفرم شیدا» درباره ادعای مطرح شده؛ رفتار غیرحرفهای را نمیپذیریم
- نگاهی به نقدهای «تاسیان»/ نمایش یک دوران آرام، لزوما رویا فروشی نیست
- «تاسیان» و پایانی بیقهرمان
- «تاسیان» و نظریه مرگ مولف
- تاسیان میشود بیتو
- در فقدان نگاه زنانه؛ دو مجموعه، دو فیلمساز زن ایرانی
- تهیهکننده سریال خبر داد؛ «سووشون» رفع توقیف شد
- مرگ رفاقتها در بزنگاه تاریخ/ نگاهی به سریال «تاسیان» به بهانه پخش قسمت بیست و یکم
- بیانیه ساترا درباره توقف پخش سریال «سووشون»
- واکنش نماوا به مسدودی پس از عرضه سریال «سووشون»
- تطبیقی میان «زخم کاری»، «آبان» و «تاسیان»/ اخلاق، سرمایه و قدرت
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال





