«آینه مات» چهارمین ساخته محمدرضا فهمیزی بعد از فیلمهای کوتاه داستانی «نگاه»، «ساعت شنی» و «گمان» و مستند داستانی «خانه خاطرهها» است.
به گزارش سینماسینما، نشست نقد و بررسی فیلم کوتاه «آینه مات» به نویسندگی، کارگردانی و تهیهکنندگی محمدرضا فهمیزی، با حضور امیر ابراهیم جلالیان رماننویس و منتقد سینما و پریسا ساسانی منتقد و مجری کارشناس در سرای محله ساعی برگزار شد.
عاطفه صفایی، نفیسه لاهوتی، امیر عدنان، بهروز قدرتی، آرزو فروتن، مائده حجتی و علیرضا اخلاقیراد در این فیلم بازی میکنند که به لایههای پنهان شخصیتها و واقعیتهای پشت چهرههای افراد میپردازد.
«آینه مات» چهارمین ساخته فهمیزی بعد از فیلمهای کوتاه داستانی «نگاه»، «ساعت شنی» و «گمان» و مستند داستانی «خانه خاطرهها» است.
او در نشست نقد و بررسی فیلم جدید خود با اشاره به این که ساخت فیلم کوتاه مولود عشق، رفاقت و فداکاری کسانی است که سینما را با همه شیرینیها و تلخیها دوست دارند، درباره ساختهشدن این فیلم کوتاه توضیحانی ارائه داد.
فهمیزی گفت: «حدود یک سال بود فیلمنامه آینه مات را بهعنوان تجربه جدید در حوزه فیلمسازی داستانی نوشته و منتظر سرمایهگذار برای ساخت آن بودم که نشد؛ تا این که دوست عزیزی، بهاصطلاح اولین چراغ را روشن کرد. از امیر مهرورزان که فیلمبردار خوب سینمای ایران است، بعد از کلی تردید پرسیدم حاضر است این فیلم را فیلمبرداری کند که او در کمال ناباوری پذیرفت. در ادامه مسیر، سایر دوستان ازجمله کاوه ایمانی تدوینگر، محسن بابایی طراح گریم و دیگران کنار “آینه مات” ایستادند.»
فهمیزی که همچنین عضو انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران است، ادامه داد: «ابهام در روایت داستان در این فیلم برای من اهمیت بسیاری داشت، به همین دلیل قصد داشتم تا جایی که میتوانم این ابهام را برای تماشاگر نگه دارم و بهواسطه این گنگی در روایت و شخصیتها به جمله کلیدی فیلم یعنی آدمها آن چیزی نیستند که نشان میدهند، برسم و از سوی دیگر در سایه این ابهام هر بینندهای برداشت خودش را از کار داشته باشد.»
در ادامه پریسا ساسانی، منتقد و مجری کارشناس این نشست گفت: «ساخت فیلم کوتاه و روایت داستان در مدتزمان مشخص ۱۲ دقیقهای، انتخاب سختی برای کارگردانی است که میخواهد مشق فیلمسازی خود را انجام دهد. بخصوص این که آینه مات تلاش دارد روابط پیچیده و پنهان انسانها فارغ از جنسیت را روایت کند.»
او افزود: «معتقدم این فیلم به دلیل نوع روایت خود از روابط انسانها، پتانسیل حضور در جشنوارههای بینالمللی را دارد، زیرا موضوع خیانت، یکی از مهمترین درگیریهای انسان امروز در همه جوامع است.»
در بخش دیگر نقد و بررسی «آینه مات»، امیر ابراهیم جلالیان رماننویس و منتقد سینما بیان این مطلب که ساخت فیلم کوتاه بهمثابه نوشتن داستان کوتاه است، گفت: «یکی از علاقهمندیهای من رماننویسی است و نوشتن داستان کوتاه به تمرکز و توجه بسیاری نیاز دارد، زیرا هم ساختار و هم شخصیتپردازی کاراکترها باید به شکل موجز و مختصر و در خدمت داستان و فهم مخاطب باشد.»
او ادامه داد: «این موضوع در فیلم کوتاه هم صدق میکند و پرداخت شخصیتها آن هم در فیلم ۱۲ دقیقهای بسیار دشوار است. به همین دلیل فکر میکنم کارگردان در فیلم کوتاه “آینه مات” تمام و کمال هدفی را که در نظر داشته به مخاطب رسانده است.»
نویسنده رمان «غبارزدگان» با اشاره به این مطلب که فیلم کوتاه در حوزه نقدنویسی مهجور مانده است، اظهار داشت: «یکی از نکات قابل تأمل در حوزه نقدنویسی این است که بسیاری از منتقدان به صحبت کردن درباره فیلم کوتاه و گپ و گفت درباره آن تن نمیدهند که این موضوع موجب مهجور واقعشدن فیلم کوتاه میشود.»
جلالیان ادامه داد: «همانطور که از اسم آینه مات مشخص است با قصهای مواجهیم که در روابط کاراکترها ابهام، پیچیدگی و سوءتفاهم وجود دارد. فکر میکنم فهمیزی بهدرستی توانسته این شخصیتها را که بر اساس سه شخصیت اصلی داشتیم، روایت کند. دراینبین، بازیگر نقش علی هرچند حضور ندارد، اما با کلامش میتواند یک شخصیت بسازد و بازی کلامی قابل توجهی از خود ارائه دهد. امیر عدنان، بازیگر نقش روزبه نیز با چهره پوکر فیس خود میتواند لحظات روایت داستان را تحت کنترل خود درآورد و بهاصطلاح برگ برنده را رو کند.»
نویسنده رمان «پاریس پونزدهم» بیان کرد: «روایتها و داستان هر یک از کاراکترها یک سوءتفاهم بزرگ است که هرکدام گمان میکنند واقعیت دارد، ولی ندارد و این سوءتفاهم همان موضوعی است که فهمیزی از آن با عنوان ابهام یاد میکند.»
در ادامه این نشست که با حضور جمعی از منتقدان سینما ازجمله امید نجوان، محسن بیگآقا، بهمن عبداللهی، ذبیح رحمانی، عدنان شاهطلایی، حسام فروزان و جمعی از استادان دانشگاه برگزار شد، درباره فیلم کوتاه «آینه مات» نقطهنظرها و گپ و گفتهایی مطرح شد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «کاغذ بیخط »؛ فیلمی روشنفکرانه با نگاهی فلسفهگرا
- «استخر»؛ روایتی درام در پوستهای سورئال با درونمایه فلسفی
- «بدنام»؛ کابوس زیستن در حاشیه بدنامی
- پیوند نوستالژی و نقد اجتماعی در «سینما شهر قصه»
- «آقای زالو»؛ روایتی کمیک با طعم تلخ و گزنده
- زنانگی و قدرت در نقشهای کلودیا کاردیناله/ ستارهای فراتر از زیبایی
- برای هفتمین سالمرگ سعید کنگرانی؛ قهرمان رمانتیکِ نسل سوخته
- «فیگور» نقد و بررسی شد؛ پدر در «فیگور» درک پذیر نیست
- فرزان دلجو و سینمای جوانمحور دهه ۵۰/ روایتی از یک ضدقهرمان نجیب
- «زیبا صدایم کن»؛ احساسی گمشده لابه لای نسلها
- «رگهای آبی»؛ با فروغ، رزومهای برای باران
- معرفی داوران و راه یافتگان نهایی دو بخش از جشنواره بینالمللی تئاتر فجر
- «کیک محبوب من»، رابطهای رویایی اما تراژیک
- پیمان معادی با «افعی تهران» خوش درخشید
- خاطرههای خبری؛ ماهی که پشت ابر پنهان نمیماند/ به بهانه نمایش «لایههای دروغ» در جشنواره
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال





