چهارمین جلسه از مجموعه اکران فیلم کوتاه «یک سهشنبه کوتاه» با نمایش فیلمهای «کات»، «ماجرا» و «در کمال خونسردی» عصر سهشنبه دوم آبان ۱۴۰۲ در سالن استاد ناصری خانه هنرمندان ایران برگزار شد.
به گزارش سینماسینما، سبا امیری کارگردان فیلم «کات» در این نشست اظهار کرد: فیلمساز گاهی از جامعه تاثیر میگیرد و گاه روی آن تاثیر میگذارد. ایده اصلی فیلم «کات» از یک خبر آغاز شد و با پیمان عزتی نویسنده اثر از اینجا فیلمنامه را نوشتیم. همیشه دغدغه فیلمسازی را داشتم و قطعا اگر تجربه امروز را داشتم نگاه خود را در بخشهایی از فیلمنامه تحمیل میکردم.
وی یادآور شد: در تجربه اول، تمام تلاشم را کردم با پلان-سکانسها احساس صبر در این فیلم به مخاطب منتقل شود. وقتی با کودک کار میکنیم شرایط دشوارتر میشود و پروسه تولید طولانیتر شد اما از ریتم کند اثر راضی هستم.
امیری اظهار کرد: به فکر کارگردانی فیلم کوتاه نبودم اما در این نوع آثار به ایفای نقش پرداخته بودم. سبقه حضور در تئاتر هم داشتم و در بازه زمانی کرونا، به فکر تولید فیلم کوتاه افتادم و در تولید گروهی جوان کنار هم قرار گرفتیم.
سعید امیری تهیهکننده فیلم «کات» نیز اظهار کرد: علاقهمند به تهیهکنندگی سینمای کوتاه هستم. با این حوزه بیگانه نیستم و در دوران دانشجویی در زمینه تئاتر فعالیت داشتم.
احسان طهماسبی منتقد برنامه نیز اظهار کرد: ایده محرک و اولیه فیلم «کات» درخشان است و نمونه فیلمهای بلند چنین ایدههایی، فیلم «شعلهور» ساخته حمید نعمت الله است. در فیلم «کات» انگیزهها برای تماشاگر تقویت نمیشود که بخواهد در ضربه نهایی فیلمنامه، همراه شود و اثر به لحاظ زمانی نیز نیازمند بازبینی است اما در کل فیلم رویکرد اخلاقی دارد.
وی ادامه داد: کار کردن با کودکان دشوار است و صرف اینکه یک کودک بتواند یک دیالوگ را بیان کند کافی نیست. این مبحث، خود یک سرفصل بزرگ بوده و معتقدم استفاده از بچه در این اثر شکل گرفته است.
مجید مستخدمی کارگردان فیلم «ماجرا» نیز در این نشست اظهار کرد: شانس حضور تهیهکننده در کنارم نداشتم و عوامل این فیلم و دو اثر قبلیام همکلاسیهایم بودهاند. همیشه فیلم کوتاه برای من پلی برای رسیدن به سینمای بلند است و خیلی به دنبال هزینه در این سینما نیستم. قصه این اثر بعد از یک گفتوگو با یک دکتر آزمایشگاه به ذهنم رسید؛ یک خانم بعد از ۴۰ سال فهمیده بود که دختر پدرش نیست و این زن تردید داشت جواب حقیقی آزمایش را اعلام کند.
وی ادامه داد: «ماجرا»، فیلمی کارگاهی و محیط فیلم داخلی است. فیلم قبلی من بنام «اکازیون» در جشنواره دانشجویی در پاریس و یک رویداد در ایتالیا پذیرفته شد و این آثار نیز کارگاهی بودند. بحران این روزهای من این است که آیا آدم ساخت فیلم اجتماعی هستم؟ سینما برای من یعنی فرم و قصهگویی و حتی در فیلم بعدی به سراغ ژانر وحشت خواهم رفت.
این کارگردان فیلم کوتاه توضیح داد: هدف در انجام کار مهم است. حضور فیلم کوتاه در جشنواره خارجی ملاک نیست و ممکن است برخی فیلمسازان با این هدف فیلم بسازند که قابل احترام است. بسیاری از فیلمسازان مطرح ما با پول توی جیبی فیلم میسازند و وقتی صرفا سرمایه حرف اول را در فیلم کوتاه بزند، دیگر هنری وجود ندارد و خلاقیت کمتر دیده میشود.
غزاله حاج علیزاده بازیگر این اثر نیز اظهار کرد: اولین حضورم در مدیوم سینما است و کار با آقای مستخدمی لذت بخش بود. کارگردان درباره پیشنهادات تیم پذیرش داشت. درباره حرفها صحبت میکردیم، گاردی وجود نداشت و بازی در نقش اتباع مهاجر برای من سخت و جذاب بود.
طهماسبی نیز اظهار کرد: یکی از متداولترین و جذابترین شیوههای فیلمسازی، روش کارگاهی است. فیلمنامه این کار از شاخصهای مهم تبعیت میکند و کارهای جمعی اثربخشی بیشتری دارند. قوت هر یک از شاخصهای فیلمنامه و حس مخاطب با هر یک از این اصول، از نکات اثر است و بخشی از این امر به دلیل عدم پختگی و زمان محدود فیلمبرداری است.
وی ادامه داد: رویکرد در فیلم کوتاه و اینکه سینمای کوتاه پله حضور در سینمای بلند است یا نیست، مبحثی قدیمی و موضوعی مهم است. خیلی در اروپا فیلم کوتاه را برای ورود به سینمای بلند کار میکنند و در آمریکای شمالی خیلیها فیلم کوتاه را برای ساخت این مدیوم انجام میدهند. بسیاری از فیلمسازان بلند هم گاه به سینمای کوتاه برمیگردند.
در ادامه این نشست علی محرابی و علیرضا مسعود کارگردانان فیلم «در کمال خونسردی» درباره اثرشان توضیحاتی ارائه دادند.
علی مهرابی با بیان اینکه ما فیلمساز شهرستانی هستیم، توضیح داد: عوامل پس تولید ما حرفهای بودند. ما فیلمنامه دیگری داشتیم که حول همین اتفاق میگذشت و کار را به سمت مهد کودک بردیم. تعداد بچهها در این فیلم بالا بود و ۱۲ کودک در این اثر بازی میکردند. گاه نمیتوانستیم یک پلان بلند بگیریم، مجبور بودیم از بچهها خرد خرد بازی بگیریم و گاه صدا را بعدا میگرفتیم.
علیرضا مسعود نیز اظهار کرد: «در کمال خونسردی» ترکیب سرمایه و عوامل حرفهای است و نمیتوان صرفا کارگاهی کار را پیش برد. با بودجه صرف هم دیگر حال و هوای فیلم کوتاه از بین میرود. کار دشواری برای کار کردن با کودکان داشتیم و همه بازیگران اصلی ما کودک بودند. نمیتوانستیم از بازی آنان ساده بگذریم و ۱۷ روز فیلمبرداری اثر طول کشید.
یزدان موسیخانی تهیهکننده اثر نیز اظهار کرد: قرار بود پنج روزه فیلمبرداری این اثر به اتمام برسد اما در نهایت ۱۷ روز طول کشید. خدا را شاکرم حاصل کار مطلوب بود. هنوز در بخش پخش فیلم «در کمال خونسردی» کار ویژهای نکردیم و این فیلم در اولین حضور بینالمللی، به جشنواره فیلم سئول رفته است. تولید این فیلم یک زره به من هدیه داد.
جلیل اکبریصحت از مشاوران این اثر نیز اظهار کرد: همانطور که اشاره شد تولید این اثر بسیار دشوار است و تدوین درجه یک آن را نباید نادیده گرفت. این فیلم به استاندارهای فیلم کوتاه رسیده است. این اثر شاخص و درجه یک است، امیدوارم کارهای دیگری از شما ببینم و مطمئنم در سینما موفق خواهید بود. تجربه این فیلم به شما در تولید آثار بعدی کمک میکند. باید یک دهم رنجهای تولید این فیلم را با استفاده از تجربه به دوش بکشید.
وی ادامه داد: هوشمندی شما این بود این فیلم سرزمین و مکان و زمان خاصی ندارد و اثری ضد خشونت دارد و به تیم تولید تبریک می گویم.
طهماسبی نیز اظهار کرد: در فیلمهایی همچون «پیلوت»، «تابستان داغ» و… مرگ کودک اشتباه ابزاری دارد. در سینمای بلند مرگ کودک اغلب ابزاری بوده است. هرچند هیچکاک در گفتوگو با تروفو گفت که به سمت مرگ کودک در آثارم نمیروم اما در فیلم «در کمال خونسردی» این استفاده درست است. فیلم دچار چند پارگی است اما میخواهد روایتی را بیان کند که اتفاق هولناک در آن درست است. این فیلم در ژانر دلهره و جنایی بوده و با حال و هوای کودک به بار نشسته است.
«یک سهشنبه کوتاه» عنوان مجموعه برنامهای است که به نمایش و نشست پرسش و پاسخ با سازندگان فیلمهای کوتاه اختصاص دارد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «شبهای پرتره» با عکاسی از علیرضا مشایخی آغاز میشود
- «بچهخرس» در خانه هنرمندان ایران/ علی غریب «تناسخ…» را روی صحنه میبرد
- «ارباب پونتیلا و نوکرش ماتی»؛ نقد مناسباتِ نابهنجار اجتماعی و سرمایهسالاری
- لاله برزگر با «مرزهای درون» به خانه هنرمندان ایران میآید
- بررسی توقیف و انتظار ۶ ساله اکران «قاتل و وحشی»
- یادبود ناصر تقوایی برگزار شد/ خالق «کاغذ بیخط» غریب بود
- کانون کارگردانان سینمای ایران برگزار میکند؛ یادبود زندهیاد «ناصر تقوایی»
- «شب، خانه، بخارا»؛ تاریخ نگار و مبتنی بر رسالت فرهنگی
- یادبود «منوچهر والیزاده» در خانه هنرمندان ایران
- بیست و یکمین جشنواره تصویر سال در ایستگاه پایانی/ برگزیدگان معرفی شدند
- نمایش فیلم کوتاه «voice» در جشنواره فیلم تصویر
- وداع با صدای ماندگار دوبله؛ بدرقه منوچهر والیزاده به خانه ابدی/ دوبلوری بدون جایگزین
- شبی که بهزاد فراهانی وصیت کرد؛ نکوداشت خسرو حکیم رابط برگزار شد
- بررسی مسائل حقوقی سکوهای نمایش خانگی
- نمایش «خورشید آن ماه» و «پرستار زمین» در سینماتک خانه هنرمندان ایران
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
آخرین ها
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
- بازگشت «دیوانه خانه زری بوره» بدون هیچ تغییری در کارگاه تئاتر
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- یخچال، سفره و خانواده/ «یخچال»؛ روایتی از فروپاشی تا بازگشت انسجام
- دراماتورژی چیست و چه میکند؟
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»
- نمایش کمدی «قبض روح» / گزارش تصویری
- پوستر «من میترسم» رونمایی شد
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- در ۷ ماه؛ فروش گیشه سینماها به ۱۰۰۰میلیارد تومان رسید
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه





