اولمی برنده جوایز نخل طلایی جشنواره کن و شیر طلایی جشنواره ونیز بود و فیلم «بلیتها» را به همراه عباس کیارستمی و کن لوچ کارگردانی کرد
به گزارش سینماسینما، ارمانو اولمی کارگردان و فیلمنامهنویس کهنهکار ایتالیایی از دنیا رفت. او ۸۷ ساله بود. اولمی برای فیلمهای انسانگرایانه که در آن معنویت و مضامین اجتماعی را مورد کندوکاو قرار میداد، شهرت داشت.
اولمی در بیمارستانی در آسیاگو در شمال ایتالیا درگذشت، جایی نه چندان دور از باسانو دل گراپا که از دهه ۱۹۸۰ در آنجا یک مدرسه فیلمسازی خلاق را اداره میکرد. علت دقیق مرگ او هنوز معلوم نیست، اما اولمی مدتی بود با بیماری دست و پنجه نرم میکرد.
اولمی کار در دنیای سینما را با ساخت مستندهای کوتاه شروع کرد و اغلب با بازیگران غیرحرفهای کار میکرد. او در ۱۹۷۸ با فیلم «درختی با کندههای چوبی» جایزه نخل طلایی بهترین فیلم جشنواره کن را دریافت کرد.
او همچنین در ۱۹۸۸ برای فیلم «افسانه الکلی مقدس» برنده جایزه شیر طلایی جشنواره ونیز شد. اولمی این فیلم را از روی کتابی نوشته یوزف روت نویسنده اتریشی ساخت. داستان درباره مردی بیخانمان با بازی روتگر هائر است که زیر پلهای پاریس زندگی میکند.
برگزارکنندگان جشنواره ونیز در ۲۰۰۸ نیز جایزه شیر طلایی یک عمر دستاورد را به او اعطاء کردند. اولمی آن سال در ونیز خود را تحت تأثیر نئورئالیسم ایتالیاییِ روبرتو روسلینی و ویتوریو دسیکا دانست و گفت: آن زمان تماشاگران نمیدانستند در برابر دو شاهکار پس از جنگ روسلینی، «رم شهر بیدفاع» و «آلمان سال صفر»، چطور واکنش نشان بدهند. سینمای روسلینی، دسیکا و… سینمای مردان شریف نئورئالیسم است که به شما اجازه میدهد خودتان را روی پرده تشخیص بدهید.
او در عین حال با نام بردن از فیلمهایی مانند «ستاره» پائولو سورنتینو درباره جولیو آندروتی سیاستمدار معروف ایتالیایی، گفت: در سالهای اخیر نشانههای رنسانس در صنعت فیلمسازی ایتالیا دیده میشود. سینما بار دیگر به نقش خود بهعنوان ابزاری از تمدن پی برده است.
برگزارکنندگان جشنواره ونیز در سال ۲۰۱۱، اولمی را در کنار مارکو بلوکیو و برناردو برتولوچی، یکی از سه فیلمساز شاخص و در قید حیات سینمای ایتالیا توصیف کردند.
اولمی در ۲۰۰۵ فیلم «بلیتها» را به همراه عباس کیارستمی و کن لوچ کارگردانی کرد. در سال ۲۰۰۱ فیلم «The Profession of Arms» به کارگردانی او در بخش مسابقه جشنواره کن روی پرده رفت.
ارمانو اولمی متولد ۲۴ ژوئیه ۱۹۳۱ در برگامو در لومباردی بود. او در ۱۹۶۱ برای فیلم «شغل» با بازی همسرش لوردانا دتو برنده جایزه دیوید دی دوناتلو بهترین کارگردانی شد و برای «افسانه الکلی مقدس» و «The Profession of Arms» دو بار دیگر این جایزه را گرفت. اولمی در ۲۰۰۴ نیز جایزه یوزپلنگ افتخاری جشنواره فیلم لوکارنو را دریافت کرد.
منبع: هنرآنلاین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- موزه سینمای ایران و شبی برای بزرگداشت عباس کیارستمی
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
- شصتمین جشنواره فیلم کارلووی واری؛ فیلم عباس کیارستمی نمایش داده میشود/ اهدای سه جایزه و یک تجلیل
- داوران ایرانی معرفی شدند؛ افتتاح جشنواره جهانی فیلم فجر با فیلمی از عباس کیارستمی
- فوت بازیگر فیلم عباس کیارستمی/ احمد احمدپور درگذشت
- نگاهی به «پیرپسر» و تطابق آن با جهان سینمای کیارستمی/ اول به پیرامون، بعد به دوردستها
- «خانه دوست کجاست؟» یک فیلم صلح طلب است
- سه تفنگدار سینما در کنار هم؛ کن لوچ و یاران به جشنواره فیلم ادینبورگ میروند
- پرونده جنجالی عباس کیارستمی در «طعم عباس»
- به بهانه نمایش فیلم سپیده فارسی در کن؛ نامه سرگشاده کن لوچ و پل لاورتی خطاب به جامعهی بینالملل سینماگران در حمایت از صلح/ دیگر نمیتوان ادعا کرد که ما نمیدانستیم
- «خانه دوست کجاست» در تازهترین قسمت سینماماجرا
- نمایش «طعم گیلاس» در قزاقستان
- در بخش ۱۰ فیلم برتر؛ «کلوزآپ» عباس کیارستمی در جشنواره ایدفا اکران میشود
- کیارستمی در آثار خود بیشتر به دنبال راه حل بود/ فرم برای کیارستمی همیشه اهمیت داشت
- معرفی نامزدهای دریافت گیلاس طلای جشنواره فیلم عباس کیارستمی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نمایش فیلم «نفرین توقیف» در غیاب کارگردان
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
آخرین ها
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
- بازگشت «دیوانه خانه زری بوره» بدون هیچ تغییری در کارگاه تئاتر
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- یخچال، سفره و خانواده/ «یخچال»؛ روایتی از فروپاشی تا بازگشت انسجام
- دراماتورژی چیست و چه میکند؟
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»
- نمایش کمدی «قبض روح» / گزارش تصویری
- پوستر «من میترسم» رونمایی شد
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- در ۷ ماه؛ فروش گیشه سینماها به ۱۰۰۰میلیارد تومان رسید
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- اکران خصوصی فیلم «کافه سلطان»/ گزارش تصویری
- اپرای عروسکی «عشق»/ گزارش تصویری
- درباره مستند «فراموشخانه»/ یادم تو را فراموش
- بلیت تئاتر، اقتصاد و فرهنگ
- نگاهی به اجرای «کارنامهی بندار بیدخش»؛ داستان کبوتری که نرسید و پیکی که در نکوفت
- مستند NAZA؛ وقتی انسان به عدد و خانه به هدف تبدیل میشود
- معرفی برگزیدگان شانزدهمین جوایز ایسفا
- فیلم مجید مجیدی راهی اسکار ۲۰۲۷ شد
- نمایش فیلم «نفرین توقیف» در غیاب کارگردان
- بوسان؛ جایی که آسیا آینده سینمایش را میسازد
- یک جایزه برای فیلمکوتاه ایرانی؛ جشنواره بوسان ۲۰۲۶ برگزیدگانش را شناخت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی





