سینماسینما، ترجمه: فریبا جمور
تام هنکس و رابین رایت برای درامی که تنها در اتاق نشیمن خانواده ای می گذرد، تیم «فارست گامپ» را دوباره دور هم جمع کردند.
«اگر این دیوارها می توانستند حرف بزنند…» این عبارت اغلب در مورد مکان رویدادهای تاریخی مشهور گفته می شود، اما در مورد مکان های خصوصی که بیشتر زندگی خود را در آنها می گذرانیم نیز صادق است.
رابرت زِمکیس در آخرین فیلمش به نام «اینجا»، ایده ی جدیدی رو می کند: اگر این دیوارها می توانستند ببینند چه اتفاقی میافتاد؟
«اینجا» کاملاً از یک زاویه دید ثابت اتفاق می افتد. دوربین هیچ تکانی نمی خورد. زوم نمی کند و حتی نمی چرخد. آنچه حرکت می کند، و نسبتاً سریع، زمان است. بیش از یک قرن زندگی در اتاق نشیمن خانواده آمریکایی در داستانی ۱۰۴ دقیقه ای به نمایش در می آید. زمکیس در اولین مصاحبه اش گفت: «زاویه دید دوربین هرگز تغییر نمی کند، اما همه چیز در اطراف آن تغییر می کند. در حقیقت تا به حال هرگز این اتفاق نیافتاده. صحنه های مشابهی در فیلم های صامت اولیه هست، قبل از اینکه زبان مونتاژ اختراع شود. اما به غیر از آن، بله، سرمایه گذاری پرخطری بود.»
در «اینجا» تیم فارست گامپ چه جلو و چه پشت دوربین دوباره دور هم جمع شدند. در این فیلم که ۱۵ نوامبر در سینماها اکران می شود، تام هنکس و رابین رایت ایفای نقش کرده اند و زمکیس و اریک راث به طور مشترک آن را نوشتند که همگی از برندگان اسکار هستند. تاکنون اطلاعات کمی در مورد زاویه دید غیرمعمولی این فیلم داده شده است. زمکیس می گوید: «هیجان آن همین است. از این زاویه دید به جهان چه می گذرد؟ فکر می کنم این راه جالبی برای تعمق در مورد مرگ است. این فیلم به موضوع جهانی می پردازد که همه چیز می گذرد.»
اگرچه زاویه دید فیلم تغییر نمی کند، اما بازیگران تغییر می کنند. هنکس نقش کودکی متعلق به نسل بعد از جنگ جهانی دوم به نام ریچارد را بازی میکند که در زمانهای خاصی از داستان تقریباً ۶۷ ساله است، اما به لطف گریم و همچنین جلوههای دیجیتالی، دههها را نیز طی میکند. هنکس از یک سو تا ۹۰ سالگی پیر می شود و از سوی دیگر تا دهه ۶۰ جوان می شود، درست شبیه زمانی که به عنوان ستاره ای جوان در سینما ظهور کرد.
رایت در اواخر سالهای نوجوانی ریچارد به عنوان دوست و بعدها همسرش به داستان اضافه می شود، آنها با فرزندانش در خانه ای که خود ریچارد بزرگ شده، زندگی می کنند و مارگارت که شخصیت پر جنب و جوش تر قصه است در طول دهه ها شوهرش را وارد ماجراجویی هایی می کند. زمکیس که اکنون ۷۲ ساله است، می گوید: «من و اریک قصه ی نسل خودمان را نوشتیم.»
ونیتی فیر/ آنتونی برزنیکان
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- ۱۲ نقشی که برنده اسکار شدند اما قرار بود به بازیگران دیگری داده شوند
- «اینجا»؛ سفری خلاقانه در زمان و مکان
- یاران «فارست گامپ» برمیگردند/ اکران «اینجا» رابرت زمکیس در پاییز
- زمانهی قحطی فیلم خوب/ به جای بهترینها، بدترین فیلمهای ۲۰۲۲
- فوت بازیگر «پیانیست» و «نجات آقای بنکس»/ رونان ویبرت درگذشت
- زمان اکران «شهر سیارکی» مشخص شد
- تام هنکس رماننویس شد
- مرثیهای برای پادشاه/ نگاهی به فیلم «الویس»
- «الویس» در جشنواره کن به نمایش در میآید
- تام هنکس به فیلم بعدی وس اندرسون پیوست
- حضور تاریخی زنان در آکادمی اسکار
- زمان، چیز دیگری از من خواهد ساخت
- هفت بازیگری که به دلیل بازی در فیلم، تا سر حد مرگ رفتند
- تام هنکس و همسرش عجلهای برای دریافت واکسن کرونا ندارند
- اولین وسترن تام هنکس/ «اخبار جهان» مدعی اسکار
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- «ماهی سیاه کوچولو» نه سفارشی است نه سیاسی/ حاشیهنگاری بر سال ۱۳۶۰
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*
- دیالکتیک آشوب و سینمای مقاومت: از مانیفستهای مدرن تا استیصال پستمدرن
- نظامالدین کیایی درگذشت





