سینماسینما، فریبا جمور؛
این روزها رابینهود کاری کرده که در فضای فرهنگی ما کمتر رخ میدهد: جمعی از نوجوانان بااستعداد و سرشار از انرژی را دور هم نشانده تا چیزی را روی صحنه زنده کنند که مدام در هیاهوی روزمره گم میشود—حقیقتِ هنر، صداقت، و امید به آینده.
در روزگاری که تولید فرهنگی اغلب گرفتار سرعت، سطحیکاری و برشهای اقتصادی شده، دیدن این نوجوانها روی صحنه—که با بدن، صدا، فکر و قلبشان بازی میکنند—آدم را به وجد میآورد. در آن لحظات، میتوان دید که استعداد واقعی، بدون تصنع و بیسروصدا، چگونه میدرخشد؛ استعدادهایی که اگر فرصت دیده شدن پیدا کنند، فردای تئاتر و سینمای ما را میتوانند از نو تعریف کنند.
رابینهود همیشه دربارهی عدالت بوده، اما در این اجرا این پیام از نو زاده میشود؛ نه به شکل شعاری، بلکه در قالب تجربهای گرم، زیسته و انسانی. برای نسلی که هر روز با پرسشهای اخلاقی پیچیده، تضادهای اجتماعی و ناامیدیهای پنهان روبهروست، این نمایش بدل میشود به یک یادآوری روشن و ضروری:
«صداقت هنوز ارزش است»،
«ایستادگی هنوز ممکن است»،
و «حقطلبی هنوز الهامبخش است.»
این نسل، با همین نمایشها بزرگ میشود. با همین تمرینها، همین لحظهها، همین جدی گرفته شدنها. چه چیزی مهمتر از اینکه نوجوان امروز بفهمد راستگویی، جسارت اخلاقی و مبارزه با بیعدالتی هنوز روایتهایی معتبر و قابل زیستناند؟ همین فهم کوچک است که بعدها، در بزنگاههای واقعی زندگی، سلیقه، منش و اخلاق یک انسان را میسازد.
گردآوردن اینهمه نوجوان باانضباط و بااستعداد کنار هم، خودش هنری بزرگ است—کاری که پشتش اعتماد، صبر، ظرافت و باور وجود دارد. اجرا چنان روان و انسانی پیش میرود که پیداست فضای پشت صحنه پر از همراهی بوده نه اجبار؛ پر از شنیده شدن بوده نه فرمان. همین اعتماد دوطرفه است که نمایش را نفسدار و زنده میکند، درست شبیه همان جنگل شروود که رابینهودش با حضور یاران معنا میگیرد، نه در تنهایی.
و شاید درخشش این جمع جوان زمانی بیشتر خودش را نشان میدهد که آن را کنار واقعیتی تلخ بگذاریم: صحنهها و جایگاههایی که سالهاست به دست آدمهایی افتاده که نه شور دارند و نه حتی فهمی از هنر، اما با رانت و روابط، مسیر را بر استعدادهای واقعی بستهاند. روبهرو شدن با این نوجوانها روی صحنه، ناخواسته یک مقایسهی دردناک میسازد: اینکه اگر این نسل دیده شود، چه آیندهای میتواند بسازد؛ و اگر نادیده بماند، چه سرمایهای از دست میرود.
در نهایت، رابینهود فقط یک نمایش نیست؛ یک امید است. امید به اینکه شروود هنوز زنده است. هنوز میشود جمعی جوان را گرد آورد، راستی و عدالت را پروراند، و صحنه را به کسانی سپرد که حق واقعیاشان است. همین لحظههای کوچک روی صحنه، همین برق چشمها، همین صدای لرزان اما مطمئن نوجوانها، چیزی را در ما دوباره روشن میکند: اینکه هنر اگر بخواهد، واقعاً میتواند آینده را از نو بسازد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نمایش تمام موزیکال «رابین هود»
- داستان عدالتخواهی ساکنان جنگل شروود
- نمایش موزیکال «رابین هود» ۲ / گزارش تصویری
- نگاهی به نمایش موزیکال «رابین هود»؛ وقتی صلح آواز میخواند
- نمایش موزیکال «رابین هود» ۱/ گزارش تصویری
- «رابین هود»؛ افسانهی شیرین مرد شریف قانون شکن!
- یادداشتی بر نمایش «رابین هود»؛ بشارت پیروزی
- نمایش موزیکال «رابین هود» روی صحنه تالار وحدت
- از ساعدی تا همینگوی؛ ناصر تقوایی و رویای ترجمهی ادبیات به تصویر
- «آدمفروش» و یادآوری سینمایی که از دست رفته/ قصهگویی در برابر شتاب
- شگفتی امی ۲۰۲۵؛ اسکورسیزی و ران هاوارد نامزد جایزه بازیگری شدند!
- طنز پستمدرن در «استودیو»؛ بازنمایی صنعت سرگرمی در آینهای کج
- بازتاب قدرت و خشونت در سریال «سرزمین اوباش» (MobLand)
- اصغر افضلی و انیمیشن «رابینهود» در تازهترین قسمت «صداهای ابریشمی»
- فیلم کوتاه «نیمهباز، نیمهبسته» به بخش افقهای جشنواره ونیز راه یافت
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





