رابرت بلیک بازیگر تلویزیون که برای احتمال قتل همسرش دادگاهی هم شده بود از دنیا رفت.
به گزارش سینماسینما، رابرت بلیک بازیگر برنده امی که همواره تحسین شده بود اما در ماجرای قتل همسرش با بدنامی روبهرو شد، در ۸۹ سالگی از دنیا رفت.
در بیانیهای گفته شده وی بر اثر بیماری قلبی و در کنار خانوادهاش از دنیا رفت.
بلیک بازیگر تحسین شده سریال تلویزیونی دهه ۱۹۷۰ «بارتا» بود اما پس از ماجرای تیراندازی به همسرش در خیابان در سال ۲۰۰۱ که یک تراژدی هالیوودی بود، هرگز از آن رهایی نیافت.
وی به عنوان یکی از بازیگران مطرح نسل خود شناخته میشد و آنچه از وی به یاد مانده نه بازیگری خشن با موهای سیاه در نقش بارتا، که یک متهم به قتل با موهای سفید است.
این بازیگر در دادگاه با تاکید میگفت در قتل همسرش نقشی نداشته و هیات منصفه هم در نهایت وی را تبرئه کرد اما او را مسئول مرگ دانست و به پرداخت ۳۰ میلیون دلار به خانواده همسرش محکوم کرد که به ورشکستگی وی انجامید و دختر مشترکشان هم در کنار خانواده مادرش بزرگ شد.
این پایانی دردناک برای بازیگری بود که از کودکی در کانون توجه بود و با بازی در کمدی «گروه ما» و فیلم سینمایی کلاسیک «گنجینه سیرامادره» به شهرت رسید. اوج کار وی با سریال پلیسی تلویزیونی «بارتا» در سالهای ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۸ بود [که در ایران هم روی آنتن میرفت] رقم خورد. او در این سریال در نقش کارآگاهی بازی کرد که یک طوطی خانگی را همیشه روی شانهاش داشت و علاقه خاصی داشت تا با هویت مبدل به حل پروندهها بپردازد.
بلیک سال ۱۹۷۵ برای ایفای نقش تونی بارتا برنده جایزه امی شد. سال ۱۹۹۳ او یک امی دیگر برای ایفای نقش شخصیت اصلی در فیلم «روز داوری: ماجرای جان لیست» دریافت کرد که نقش مردی آرام را بازی میکرد که همسر و ۳ فرزندش را به قتل رسانده بود.
پیش از ماجرای قتل همسرش مدتها بود که دوران حرفهای بلیک به سر آمده بود و او پس از دهه ۱۹۸۰ در فیلمهای معدودی ظاهر شده بود. آخرین پروژه او «بزرگراه گمشده» دیوید لینچ در سال ۱۹۹۷ بود.
منبع: مهر به نقل از انپیآر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- ارزشمندترین بازیگران زن سینمای ایران بنابر تعداد فیلمهای مؤلف
- «بچهخور»؛ حقیقتی که خلاف جهتِ جهان میدود
- پس از ۴۰ سال؛ «مستر بین» به تئاتر بازمیگردد
- «کاغذ بیخط »؛ فیلمی روشنفکرانه با نگاهی فلسفهگرا
- شکست تام کروز و ایناریتو در اولین روز اکران «داگر»
- درباره «مردی که میخواست سلطان باشد»/ مُردن، بدونِ عاشقی، چه غمانگیز است!
- یادداشتی بر نمایشگاه نقاشیهای انتزاعی حسین اسماعیلی؛ «سوی بیکرانگی» حاصل جوششی خلاقانه است
- افتتاحیه سیوهشتمین جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان / گزارش تصویری
- «بچهخرس» در خانه هنرمندان ایران/ علی غریب «تناسخ…» را روی صحنه میبرد
- «روز چهلم» و «منجمد» در جشنواره فیلم کوتاه تهران
- سه فیلم ایرانی در سی و نهمین جشنواره توکیو
- یادداشتی بر نمایشنامهخوانی «غروب در دیاری غریب»؛ شگفتی از ساز و کار جهان، وقتی عروسکها زبان باز میکنند
- اهدای ششمین نشان عالی خورشید به احمد ضابطی جهرمی
- «کودکی سیزیفوس» بهترین مستند کوتاه خارجی هاریانا شد
- «دگر»؛ فیلمی که در یک صحنه تئاتر میگذرد
- روزشمار جشنواره تورنتو؛ در حال و هوای سینما
- «مادرکیو»؛ بهرهگیری از فانتزی به عنوان زبان اثر
- «سرزمین فرشتهها» نماینده ایران در اسکار ۲۰۲۷ شد
- تجلیل از اصغر فرهادی در ترکیه
- «پسماند»؛ کابوسی از یک رنج
- «سکس و فلسفه»؛ دلا خو کن به تنهایی
- «توپ سیاه»؛ رکورد شکن گیشه اسپانیا
- جایزه کوروساوا به محمد رسولاف داده میشود
- وودی آلن در اسپانیا فیلم میسازد
- پروانه نمایش «ذوق مرگ» صادر شد
- صورتبندی مبحث سوپراستار در سینمای ایران
- با فروش ۲۶ میلیون دلاری؛ اکران مجدد «انتقامجویان: آخر بازی»، «قلب هیولا» را پشت سر گذاشت
- «نقطه ضعف»؛ سفری از رئالیسم به سوررئالیسم
- نمایش «ژولیت و شاه» و برگزاری نشست «انیمیشن؛ میان هنر و چالش»/ اشکان رهگذر داور بخش «استعدادهای جدید» جشنواره انیمیشن برلین شد
- کدام فیلمها اسکاری خواهند شد؟





