جاناتان دمی، کارگردان برنده اسکار فیلم معروف «سکوت برهها» در سن ۷۳ سالگی درگذشت.
به گزارش سینماسینما، به نقل از «ایندی وایر»، جاناتان دمی، کارگردان، نویسنده و تهیهکننده آمریکایی که در کارنامه سینمایی متنوعش از آثار مستند تا فیلم معروف «سکوت برهها» و «فیلادلفیا» دیده میشود، در سن ۷۳ سالگی در نیویورک درگذشت.
علت مرگ او از سوی نزدیکانش ابتلا به سرطان مری و عوارض بیماریهای قلبی اعلام شده است. او در سال ۲۰۱۰ تحت درمان قرار گرفت اما بیماری او در سال ۲۰۱۵ بازگشت و در هفتههای اخیر وضعیت سلامتی وخیمی پیدا کرده بود.
رابرت جاناتان دمی متولد ۲۲ فوریه ۱۹۴۴ اولین فیلم خود را در سال ۱۹۷۱ تحت عنوان «فرشتهها سخت میآیند» ساخت، اما در دهه ۸۰ میلادی با ساخت چندین فیلم چون «ملوین و هاوارد»، «تغییر نوسان» و «چیزی وحشی» به دوره جدیدی در کارنامه سینمایی خود رسید و تحسین منتقدین را برانگیخت.
دمی در سال ۱۹۹۱ با ساخت فیلم «سکوت برهها» با بازی آنتونی هاپکینز و جودی فاستر به اوج شهرت رسید و با این فیلم موفق به کسب پنج جایزه اسکار از جمله بهترین فیلم شد.
«سکوت برهها» پس از «در یک شب اتفاق افتاد» و «دیوانه از قفس پرید» سومین فیلمی است که توانسته در پنج شاخهٔ اصلی جایزهٔ اسکار شامل بهترین فیلم، بهترین بازیگر نقش اول مرد، بهترین بازیگر نقش اول زن، بهترین کارگردانی و بهترین فیلمنامه اقتباسی، جایزه اسکار دریافت کند، همچنین تاکنون تنها فیلم برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین فیلم در ژانر ترسناک است.
این کارگردان امریکایی در سال ۱۹۹۳ نیز فیلم موفق «فیلادلفیا» را مقابل دوربین برد که جایزه بهترین بازیگر نقش اصلی مرد را برای تام هنکس به ارمغان آورد.
آخرین ساخته سینمایی او «ریکی و فلش» نام داشت که در سال ۲۰۱۵ با بازی مریل استریپ به سینما آمد و در چند سال اخیر نیز به سریال سازی مشغول بود.
منبع: خبرآنلاین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





