یک نقاشی از «آدرین برودی» در حراجی آثار هنرمندانی مانند «پابلو پیکاسو» و «جف کونز» به قیمت ۲۷۵ هزار دلار به فروش رسید.
به گزارش سینماسینما، مجله «پیپل» نوشت: «آدرین برودی» بازیگر اسکاری که تهیهکننده، کارگردان و موسیقیدان هم هست، بهتازگی هنر نقاشی را به کارنامهاش اضافه کرده است.
این هنرپیشه ۴۳ ساله که بازی در فیلمهایی را مانند «پیانیست»، «کینگ کنگ» و «هتل بزرگ بوداپست» در کارنامهاش دارد، نقاشی خود را در بنیاد «دیکاپریو» عرضه کرد و موفق شد آن را به قیمت ۲۵۰ هزار یورو (بیش از ۲۷۵ هزار دلار) به فروش برساند.
«گامهای آخر ببر» نام این اثر هنری است که در کنار کارهایی از «پابلو پیکاسو»، «جف کونز»، «اُرس فیشر»، «اولافور الیاسون» و «آدرین ویلار روجاس» چوب حراج خورد.
در این حراجی که جمع فروش آن به ۴۵ میلیون دلار رسید، چهرههایی مانند «کریس راک»، «بونو»، «ماریا کری»، «توبی مگوایر»، «جونا هیل»، «نوامی کمپبل»، «بردلی کوپر» و «ادوراد نورتون» حضور داشتند.
«آدرین برودی» بازیگر آمریکایی است که جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را سال ۲۰۰۲ و در سن ۲۹ سالگی برای بازی در فیلم «پیانیست» ساخته «رومن پولانسکی» بهدست آورد. او جوانترین بازیگری است که تا کنون توانسته جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را کسب کند.
بینی «برودی» که در نگاه اول توجه بسیاری را به خود جلب میکند، سهبار شکسته است. او در سال ۱۹۹۲ در یک تصادف موتورسیکلت از روی چند ماشین پرتاب شد و بهشدت صدمه دید و حدود یکماه در بیمارستان بستری بود. در سال ۱۹۹۹ بینی او در پشت صحنه فیلم شکست، اما او حاضر نشد تن به جراحی بسپرد و بینیاش را یکی از ویژگیهای مهم خود معرفی کرد.
او بهخاطر روش منحصربهفردش در بازیگری، با «آل پاچینو» مقایسه شده است. «برودی» بعد از بازی در «پیانیست» در چهار فیلم کاملا متفاوت ظاهر شد. او در فیلم «دهکده» در نقش «نوا پرسی» مرد جوان معلول ذهنی ظاهر شد. سال ۲۰۰۵ در «کینگ کنگ» بهعنوان نویسنده (جک دریسکول) ایفای نقش کرد و در همان سال در فیلم «ژاکت» حضور یافت.
او برای ایفای نقش «جک استارکس» مدتی در یک زندان اقامت کرد تا به شخصیت «استارکس» نزدیکتر شود. «برودی» در طول تصویربرداری «ژاکت» از کارگردان تقاضا کرد که او را در سردخانه قرار دهد تا بیشتر بتواند ترس را در خود حس کند و به تماشاگر انتقال دهد.
ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- گذری در جشنواره فیلم ونیز / گزارش تصویری
- نمایش «رومولوس»؛ این رومولوسِ مغموم
- رونمایی از ۶ کتاب درباره فیلمهای شاخص سینمای ایران در موزه سینما
- دو جایزه جشنواره «جامو و کشمیر» به «زیبا صدایم کن» رسید
- فرهادی از رفتن به اسکار باز ماند
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی





