سینماسینما، مترجم: امیر سلیمانی؛
ساموئل ال. جکسون، یکی از برجستهترین بازیگران سینمای جهان، در گفتوگویی با AP Entertainment هنگام تبلیغ فیلم جدیدش «درس پیانو» که از شبکه نتفلیکس پخش میشود، دیدگاه صریح خود را درباره نامزدی جوایز اسکار بیان کرد. او که تنها یکبار در دوران حرفهای خود برای فیلم «داستان عامهپسند» (Pulp Fiction) در سال ۱۹۹۵ نامزد جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل شد و همان سال این جایزه را برد، نامزدی اسکار را چندان مهم نمیداند. البته جکسون در سال ۲۰۲۱ جایزه افتخاری آکادمی اسکار را نیز دریافت کرد.
او در این مصاحبه با خنده گفت: «ما به اندازه کافی در این حرفه بودهایم که وقتی مردم میگویند: «نامزد شدن افتخار بزرگی است»، بدانیم این حرف درست نیست. نه، برنده شدن افتخار است. وقتی نامزد میشوید، مردم ممکن است بگویند: «آره، یادمه!» یا شاید هم بیشتر افراد فراموش کنند. معمولاً این یک رقابت است که شما داوطلبانه واردش نشدهاید.»
او افزود: «وقتی نامزد میشوید، مردم ممکن است بپرسند: «اون فیلمی که برایش نامزد شدی چی بود؟ اسمش چی بود؟» و بعد از پایان مراسم، حتی یادآوری اینکه چه کسی برنده شد برای خیلیها سخت میشود.»
نگاه جکسون به اسکار؛ از نقد تا پذیرش مسیر شخصی
ساموئل ال. جکسون سال گذشته در گفتوگویی با The Times اشاره کرد که معتقد است باید در سال ۱۹۹۵ جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل را برای «داستان عامهپسند» میبرد، نه مارتین لاندو برای فیلم «اد وود». او همچنین در مصاحبهای با Vulture اشاره کرد که در سال ۱۹۹۶ و برای بازی در درام حقوقی «زمانی برای کشتن» (A Time to Kill) به کارگردانی جوئل شوماخر، از فرصت کسب نامزدی اسکار محروم شده است.
او در این باره گفت: «هرگز اجازه نمیدهم اسکار معیاری برای موفقیت یا شکست من بهعنوان یک بازیگر باشد. معیار موفقیت من، خوشحالی من است: آیا از کاری که انجام میدهم راضی هستم؟ من برای گرفتن مجسمهها فیلم بازی نمیکنم. وقتی به من میگویند: «اگه این فیلم رو بازی کنی، اسکار میبری»، جوابم اینه: نه، مرسی. ترجیح میدم نیک فیوری باشم یا نقش میس ویندو رو بازی کنم و یک شمشیر لیزری دستم بگیرم.»
اولویتهای جکسون؛ فیلمهایی برای مردم، نه اسکار
جکسون تأکید کرد از این که نقشهایی را کنار گذاشته که ممکن بود برایش اسکار بیاورد، پشیمان نیست. او ترجیح میدهد در فیلمهایی بازی کند که مردم از دیدنشان لذت ببرند و بهواسطه آنها از روزمرگیهایشان فاصله بگیرند. او افزود: «من کسی هستم که مردم برای دیدن دیوانگیام یا برای شنیدن اینکه چند بار کلمه مادر… را به کار میبرم، به سینما میآیند. هر چیزی که آنها را به سینما بکشاند، خوب است.»
ساموئل ال. جکسون در ادامه گفت: «من از این که نقش کسی را بازی کنم که دیالوگهایش روی تیشرتها چاپ شود، راضی هستم. بازیگرانی هستند که در تمام دوران حرفهایشان هیچکس حتی یک دیالوگ از آنها را به خاطر نمیآورد. اما مردم برای دیدن فیلمهای من میآیند تا ببینند چقدر دیوانه بازی در میآورم.»
«درس پیانو»: اثر جدید جکسون
جدیدترین فیلم ساموئل ال. جکسون با عنوان «درس پیانو» هماکنون از نتفلیکس در دسترس است. این اثر، فرصتی دیگر برای جکسون است تا بار دیگر مهارتهای بازیگریاش را به نمایش بگذارد، هرچند خودش تأکید دارد که مسیر حرفهایاش را بر اساس معیارهای شخصی و رضایت خود پیش میبرد، نه دنبال کردن جوایز و افتخارات.
منبع: Variety
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «قانون به روایت لیدیا پوئت»؛ جسارت بیمرز یک وکیل زن
- نتفلیکس رکورددار بفتای ۲۰۲۶/ «رمز سکوت» بهترین مجموعه درام شد
- معرفی برندگان جوایز سالانه انیمیشن آنی ۲۰۲۶
- یک چرخش استراتژیک بزرگ؛ نتفلیکس برای خرید برادران وارنر، وارد مذاکرات انحصاری شد
- اظهار نظر تند جیمز کامرون؛ فیلمهای نتفلیکس نباید به جوایز اسکار راه یابند
- با حضور اما کورین و اولیویا کولمن؛ یوروس لین «غرور و تعصب» را میسازد
- «روزی روزگاری در هالیوود۲» در نتفلیکس با کارگردانی دیوید فینچر
- نتفلیکس با «صد سال تنهایی» به یک رمان کلاسیک «غیرقابلاقتباس» جان میبخشد
- دارن آرونوفسکی میسازد؛ اقتباس سینمایی از رمان «کوجو»
- نتفلیکس «صد سال تنهایی» را وفادارانه و شیوا اقتباس کرده است
- آموختههایی از پشت صحنه «صد سال تنهایی»/ آیا مارکز از نتیجه اقتباس راضی میشد؟
- غولی که دنیای سرگرمی را میبلعد/ آیا درآمد نتفلیکس در سال جدید بیشتر از ۴۰ میلیارد دلار میشود؟
- بررسی سریالهای پربیننده ۲۰۲۴/ سریال در عصبانیترین حالت ممکن
- غوغای فصل جدید یک سریال؛ «بازی مرکب» روی دست «چهارشنبه»
- بر اساس اعلام سامانه نمایش آنلاین نتفلیکس؛ کمک ۵۲ میلیون دلاری «صد سال تنهایی» به کلمبیا
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «مرا ببوس»؛ صدای زنی که روایت را از آنِ خود میکند
- آغاز اکران آنلاین مستند «ساعت بیولوژیک»/ جشنواره سریالسازی نوین با روایت عمودی
- سریال «کلاغ»؛ شلیک به خود
- «بایسیکلران»؛ دور باطل در جهانی گروتسک
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ آیا فیلمی از ایران شانس رفتن به مسابقه را دارد؟
- هجوم به یک سالن تئاتر به دلیل مطالبه مالی!
- نهمین جایزه کتاب سال سینمایی در ایستگاه پایانی
- چرا «مزرعه حیوانات» نفروخت؟
- برای آخرین بار، «مرا ببوس»
- «استخر»؛ خواستن یا نخواستن؟
- فینال جام جهانی رقیب روز یکشنبهی فیلم نولان
- «جزیره رنگین»؛ وقتی خسرو سینایی جنوب را به روایت خود میآفریند
- معمای اقتباس از «طوبا و معنای شب»
- برندا فریکر درگذشت
- جشنواره سارایوو به اصغر فرهادی جایزه افتخاری میدهد
- «وسواس»؛ روایتی از عشق که آرام، چهره خودرا گم کرد
- فوت هنرمند جوان تئاتر؛ ساینا منصف درگذشت
- برای هفتاد و نهمین دوره؛ جشنواره فیلم لوکارنو داورانش را معرفی کرد
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «بیگانه»؛ در حال و هوای آن سکوت کمیاب ساحلی
- «شطرنج باد»؛ فروپاشی ساختارهای کهنه
- «این صحنه خانه من است»؛ افسانه، حمید، تئاتر و باقی ماجرا
- موزه سینمای ایران و شبی برای بزرگداشت عباس کیارستمی
- «روبیک» آماده نمایش و پخش شد
- «شیفتگی»؛ پیوند کلیشهی «آدم خوبه» با عنصر وحشت
- مقایسه سه تابلو در باب دوستی در سینما و ادبیات
- فوت ستاره «پارک ژوراسیک»/ سم نیل درگذشت
- آغاز بلیتفروشی «ویکُنتِ شقه شده» و بازگشت «باخ» به عمارت نوفللوشاتو
- اجرای نمایش هری پاتر تمدید شد/ «گردن»؛ تجربهای اکسپریمنتال با محوریت بدن و حرکت
- جبر جغرافیا/ کالبدشکافی روح مکان در «شهر خدا»





