سینماسینما، آرش عنایتی
در دهه ۳۰ و در اوج دوران پاکسازیهای استالینی، کسنیا مادر دو دختر و فرزند روشنفکری که دشمن خلق پنداشته شده است در فیلم «مردن ترسناک نیست» در اتاق بازجویی مخیر است تا میان زیست اخلاقی و مخبری یکی را برگزیند!
لف کولیدژانف از نمایی دور و برفی از دو دختر جوان که در انتهای کادر هستند آغاز میکند و در انتهای رجعت به گذشتهاش، با نمایی دور از دو دختر بچه و بزرگسال همراهشان در منتهای کادر به پایان میرساند(حرکت از روشنایی به تاریکی در تصویر و حرکت از نادانی به دانایی در مفهوم-با آن تاکید موکد بر عظمت کلیسا). در این میان آنچه رخ میدهد نابودی هنرو اندیشه (دختر و پدر) است در رژیمی تمامیتخواه.
کولیدژانف آنقدر عمر کرده بود تا روزگار آب شدن یخها را از سر گذرانده باشد و آنقدر هم آگاه بود که با همان نمایِ برفیِ نخست نشان دهد که آنقدرها هم خوشبین و خوش خیال نیست، اما به قدری هوشمند است که رندانه، تصویر مادری بر سر آرامگاه فرزندش را در همان نماهای آغازین به تصویر بکشد تا وجوه گوناگون مفهوم مادر بودن — از مادرِ کسنیا گرفته تا خودِ کسنیا و مادرِ شهید — را در هم بیامیزد.
کولیدژانف با کمک اُلگا کابو(در نقش کسنیا) استیصال و در عین حال توانایی زنی آزاده را در نظام سرکوب به تصویر کشیده، جایی که چنگال سیستم توتالیتر -چنان هر جای دیگری- گلوی اخلاق را میدرد!
عنوان کنایی فیلم «مردن ترسناک نیست» یا «مرگ هراسناک نیست» هم برای آزادگانی چون کسنیا معنا مییابد -جایی که حنای مرگ در ازای از دست دادن شرافت و اخلاق رنگ میبازد- و هم برای مهرههای سیستم سرکوب با معناست. زمانیکه شرافت در قامت زیبای معشوق رخ مینمایاند…
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- «پایان یک دوران زیبا»؛ سازش
- ماجرایِ ظریفِ وزارت خارجهی سوئیس
- آینهی استاد!
- «بیچاره، پاول بیچاره»؛ جشنِ تشییع!
- «تشخیص: نافرمانی»؛ داستانی آشنا!
- پسا سولاریس!
- فیلم «۹۷۷»؛ پسا سولاریس!
- «ستاره»؛ آکواریوم
- «شوهر ستاره»؛ حقیقتی منبعث از زندگی و تجربهی زیستهی بخشی از زنان
- به وقت فرعون
- «بچه مردم»؛ فیلمی که به دیگران جوالدوز میزند، اما از زدن سوزن به خودی باز میماند
- ذلت ماندن یا لذت رفتن و رستن!
- قابهای رنگین از روزگاری ننگین!/ نگاهی به فیلم ۱۹۷۶
- سقوط قهرمان، فروپاشی جامعه/ نگاهی به فیلم «اعدام»
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ جایزه آیرون دلا لاگونا به «مُراقب» رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ شیرطلایی به «زن ناشناس» رسید/ یک جایزه برای بازیگر ایرانی
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ لاله مرزبان بهترین بازیگر زن بخش افقها شد
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت
- «عبور از نمیدانم» در موزه سینما
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ گزارشی از آرای منتقدان فیپرشی/ «مراقب» در صدر جدول افقها
- گذری در جشنواره فیلم ونیز / گزارش تصویری
- نمایش «رومولوس»؛ این رومولوسِ مغموم
- رونمایی از ۶ کتاب درباره فیلمهای شاخص سینمای ایران در موزه سینما
- دو جایزه جشنواره «جامو و کشمیر» به «زیبا صدایم کن» رسید
- فرهادی از رفتن به اسکار باز ماند
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
