رایان اونیل بازیگر فیلم «داستان عشق»، «بری لیندون» و «ماه کاغذی» در ۸۲ سالگی درگذشت.
به گزارش سینماسینما، رایان اونیل بازیگر نامزد اسکار که با بازی در نقش رادنی در سریال «پیتون پلیس» به شهرت رسید و در فیلم‌هایی چون «لاو استوری» یا «داستان عشق»، «چه خبر، دکتر؟»، «ماه کاغذی» و «بری لیندون» به ستاره مشهور دهه ۱۹۷۰ بدل شد، دیروز جمعه درگذشت. او ۸۲ سال داشت.
اونیل در سال ۲۰۰۱ به سرطان خون مزمن و سال ۲۰۱۲ به سرطان پروستات مبتلا شده بود.
پسرش در تایید این خبر نوشت: او مرد بسیار سخاوتمندی بود که همیشه برای کمک به عزیزانش حضور داشت. پدرم ۸۲ ساله بود و زندگی خوبی داشت. امیدوارم اولین چیزی که در بهشت به آن می‌بالد این باشد که چگونه ۲ راند مسابقه جو فریزر و محمدعلی کلی را در سال ۱۹۶۶ در تلویزیون ملی تفسیر کرد.
همسر اونیل فارا فاوست که همراه دیرینه‌اش بود نیز سال ۲۰۰۹ بر اثر سرطان درگذشت.
رایان اونیل دهه ۱۹۷۰ را از آن خود کرده بود و سال ۱۹۷۳، در گیشه سینما آفیس تنها پس از کلینت ایستوود جای داشت و فروش فیلم‌هایش حتی از استیو مک کویین، برت رینولدز و رابرت ردفورد بالاتر بود.
فیلم «داستان عشق» با فروش ۱۰۶ میلیون دلاری در آمریکا، اولین فیلم سال ۱۹۷۰ شد و به ششمین فیلم پرفروش تمام دوران در آن مقطع کانادا بدل شد. این فیلم عاشقانه ملودرام، با اقتباس از رمان پرفروش اریش سگال به یک پدیده فرهنگی بدل شد و دیالوگ مشخصی را به یادها سپرد: عشق یعنی هرگز مجبور نباشی بگویی متاسفم. این دیالوگ هم توسط الی مک گراو و هم رایان اونیل در سکانس‌های مختلف فیلم گفته شد.
«داستان عشق» نامزد ۷ جایزه اسکار و اونیل نامزد دریافت جایزه بازیگر نقش اول شد. اونیل برای اقتباس از دنباله فیلم «داستان عشق» با عنوان «داستان الیور» در سال ۱۹۷۸ با کندیس برگن به پرده‌های سینماها بازگشت.
وی در اولین فیلمش بعد از «داستان عشق» که وسترن ۱۹۷۱ بلیک ادواردز باعنوان «مریخ نوردهای وحشی» بود در کنار ویلیام هولدن دیده شد و سال ۱۹۷۳ در «دزدی که به شام آمد» با ژاکلین بیست جلوی دوربین رفت. او با باربارا استرایسند در کمدی پیتر بوگدانوویچ با عنوان «چه خبر، دکتر؟» در یک نقش کمیک ظاهر شد.
این بازیگر سال ۱۹۷۳ هم در فیلم «ماه کاغذی» به کارگردانی بوگدانوویچ با دخترش تیتوم بازی کرد که تیتوم اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را از آن خود کرد و جوان‌ترین برنده تاریخ شد.
اونیل با ماریسا برنسون در سال ۱۹۷۵ در حماسه تاریخی «بری لیندون» استنلی کوبریک بازی کرد که یکی از بهترین فیلم‌های ساخته شده تاریخ سینما و در نظرسنجی «سایت اند ساوند» در رتبه ۴۷ قرار دارد.
وی سال ۱۹۸۹ در تلویزیون با همسرش فاوست دیده شد و در «مرد بالا» سال ۱۹۹۲ در مقابل کاترین هپبورن بازی کرد. وی در دهه اخیر در چند سریال تلویزیونی دیده شد که سریال کوتاه آلیشیا سیلورستون در سال ۲۰۰۳ با نام «میس مچ» از جمله آنها بود.
منبع: مهر به نقل از ورایتی
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- برندگان جوایز آسیا پاسیفیک ۲۰۲۶ معرفی شدند
- محمدرسول صادقی مدیرعامل هنروتجربه شد
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- برای محسن راستانی/ حیرت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «کارنامهی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
- ایدفا۲۰۲۶؛ ایرانیها تریلر رسمی مهمترین جشنواره مستند جهان را ساختند
- «پاتریک استوارت» درگذشت
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
