«هیو هادسن» کارگردان بریتانیایی فیلم برنده اسکار «ارابههای آتش» در سن ۸۶ سالگی درگذشت.
به گزارش سینماسینما، «هیو هادسن» فیلمساز بریتانیایی که با اولین تجربه کارگردانی خود در فیلم «ارابههای آتش» موفق به کسب اسکار بهترین فیلم شد و در ادامه فیلمهایی چون «زندگی من تاکنون» و «گریستوک: افسانه تارزان» را ساخت، پس از یک دوره کوتاه بیماری در سن ۸۶ سالگی درگذشت.
«هادسن» که اهل لندن بود، کار خود را به عنوان تدوینگر و تهیهکننده مستند آغاز کرد و قبل از اینکه در اواخر دهه ۱۹۷۰ وارد عرصه فیلمهای بلند به عنوان کارگردان شود در فیلم «قطار سریع نیمهشب» ساخته «آلن پارکر»به عنوان دستیار فعالیت کرد. در سال ۱۹۸۱، «دیوید پوتنام» که یک تهیهکننده بود از «هادسن» خواست تا فیلم «ارابههای آتش» را کارگردانی کند، فیلمی که «بن کراس» و «نایجل هاورز» در آن در نقش ورزشکاران بریتانیایی با مذاهب و پیشینههای متضاد در بازی های المپیک ۱۹۲۴، مقابل دوربین رفتند.
«ارابههای آتش» با طرح داستان الهام بخش و موسیقی متن احساساتی از آهنگساز معروف یونانی «ونجلیس»، یک موفقیت تجاری خوب بود و چهار جایزه اسکار از جمله بهترین فیلم و موسیقی را به دست آورد. «هادسن» که برای این فیلم نامزد اسکار کارگردانی شده بود، بعدها یک اقتباس نمایشی از «ارابههای آتش» را تهیهکنندگی کرد که همزمان با بازیهای المپیک تابستانی ۲۰۱۲ لندن به روی صحنه رفت.
فیلمهای بعدی این سینماگر با واکنشهای متفاوتی همراه شد، از «گریستوک: افسانه تارزان» و «ارباب میمونها» (فیلمی محصول ۱۹۸۴ با بازی «رالف ریچاردسون» در آخرین نقش سینماییاش، که نامزد سه جایزه اسکار شد و گیشه موفقی داشتند تا فیلم انتقادی و تجاری «انقلاب» که دو سال بعد، نامزد دریافت تمشک طلایی برای کارگردانی شد.
از دیگر آثار این سینماگر میتوان به «زندگی من تا کنون»، «فرشتگان گمشده» و «آلتامیرا» اشاره کرد.
منبع: ایسنا به نقل از آسوشیتدپرس
لینک کوتاه
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
آخرین ها
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
- بازگشت «دیوانه خانه زری بوره» بدون هیچ تغییری در کارگاه تئاتر
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- یخچال، سفره و خانواده/ «یخچال»؛ روایتی از فروپاشی تا بازگشت انسجام
- دراماتورژی چیست و چه میکند؟
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»
- نمایش کمدی «قبض روح» / گزارش تصویری
- پوستر «من میترسم» رونمایی شد
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- در ۷ ماه؛ فروش گیشه سینماها به ۱۰۰۰میلیارد تومان رسید
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه





