سینماسینما، محمد حقیقت:
آکادمی اسکار که هر از گاهی تعدادی از افراد سینمای امریکا و جهان را به لیست رای دهندگان برای انتخاب بهترینها اضافه میکند، به تازگی لیستش از ده هزار نفر فراتر رفته است!
رشته هایی از این جوایز که مشهور و پر سر صدا و زبانزد همه هستند و از سوی رسانه های امریکایی و جهانی در بوق و کرنا میشوند تا تماشاگران هم در جریان باشند، تعدادشان اندک است و عبارتند از بهترین فیلم، بهترین کارگردان، بهترین بازیگر مرد (نقش اول و احتمالا نقش دوم)، بهترین بازیگر زن (نقش اول و احتمالا نقش دوم)، بهترین سناریو، بهترین فیلم انیمیشن، بهترین فیلم خارجی زبان. این در حالی است که بیش از ۲۵ رشته مورد توجه اسکار بوده و به آنها جایزه تعلق می گیرد. سوال اینجاست، آیا واقعا این همه عضو (ده هزار نفر) برای رای دادن لازم است؟ آیا واقعا تمامی این رای ها به حساب خواهد آمد؟ و آیا این ده هزار نفر همه فیلم ها را خواهند دید؟ آیا همه این افراد از اول تا آخر تمامی فیلم های نامزد شده را تا انتها نگاه می کنند؟ و آیاهای دیگر.
هدف آکادمی اسکار و سیاست گذاران آن برای گسترش دادن تعداد اعضا در سراسر جهان چیست؟ البته در سالهای اخیر انتقادهایی به آکادمی وارد شده بود که مثلا چرا از سیاهپوستان، زنان و غیره تعداد بسیار قلیلی در رای گیری شرکت دارند؟ که با طرح این سوالات این موارد تا حدی اصلاح شد و چه بهتر. از سوی دیگر گفته می شد که اغلب رای دهندگان از بازنشستگان صنعت سینمای امریکا هستند، و نظریاتشان قراردادی و آکادمیک است و آکادمی نیاز به نیرو و افکار جوان و جدید و متنوع هم دارد، از طرف دیگر مراسم اسکار که یک «شو تلویزیونی با پوشش گسترده» بوده، چند سالی است مخاطبینش کاهش یافتهاند که این امر نگرانی هایی را برای برگزار کنندگان و سرمایه گذاران آن به وجود آورده است.
احتمالا یکی از دلایل اینکه آکادمی تصمیم گرفته اعضای بیشتری از جامعه سینمایی جهان را دعوت به عضویت برای رای دادن بکند این است که در هر کشوری رسانه های آن در باره افراد انتخاب شده از آن کشور، به هموطنان خود بپردازند تا در موقع تماشای پخش مراسم اسکار، تعداد بینندگان افزایش باید. از سوی دیگر آکادمی می خواهد خود را در رابطه با سینمای جهانی دموکراتیک معرفی کند و باید اضافه کرد سینمای امریکا در سالهای اخیر درها را به روی سینماگرهای غیر انگلیسی زبان بیشتر باز کرده، و فیلمهای غیر امریکایی بیشتری به پرده ها میروند، پلتفرهای مشهور مثل نتفلیکس برای ساخت آثار خود از کارگردانان بسیاری از کشور ها سود می جویند و در ضمن در اسکار هم شرکت می کند، و تبلیغ خوبی برای آنهاست. اگر نگوییم سینمای جهان روز به روز بیشتر بی در و پیکر میشود، می توان گفت به قاره عظیمی تبدیل شده که دیگر به «ویزا» نیاز ندارد! هر کجا که بخواهد میرود و حتی به راحتی وارد همه خانه ها در همه جای دنیا می شود، «سینما دیگر نامحرم نیست»! آکادمی اسکار اگر چه میخواهد با باز کردن درها به روی صنعت گران سینمای جهان و عضویت آنها (تنها برای رای دادن؟) حالت دموکراتیک به خود بگیرد، تبلیغ خوبی هم برای بدست آوردن تعداد تماشاگر بیشتر در شب مراسم را در «ویزور » خود نشانه رفته است.
البته احتمال بسیار بالا وجود دارد که تصمیم گیرندگان نهایی برای انتخاب جوایز اسکارها، همان شورا و مثلا کمیته ها محدود هالیوود خواهند بود که شاید تعداد اصلی آنها بین صد تا دویست نفر باشند، و به احتمال قوی شاید بیش از ۹۰۰۰ دیگر فرمالیته باشند! شما چه فکر می کنید؟ آیا بنظر شما توجیهی برای حضور ده هزار نفر برای رای گیری چند رشته اصلی اسکار وجود دارد؟ آیا واقعا بقیه اعضا نقشی تعیین کننده دارند؟ جالب خواهد بود شما خوانندگان در این بحث شرکت کنید و نظر بدهید.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- ستایش سینمای ایران و کشف سینمای کریم لکزاده در جشنوارهای فرانسوی
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- فیلم مجید مجیدی راهی اسکار ۲۰۲۷ شد
- روایت «نفرین توقیف» از مالیخولیای توقیف در سینمای ایران
- یک فیلم ایرانی نماینده انگلیس در اسکار ۲۰۲۷
- نمایندگان چین، عربستان، رواندا و نیجریه در راه اسکار ۲۰۲۷
- «دیگِر»؛ فیلمی که در یک صحنه تئاتر میگذرد
- «سرزمین فرشتهها» نماینده ایران در اسکار ۲۰۲۷ شد
- «توپ سیاه»؛ رکورد شکن گیشه اسپانیا
- کدام فیلمها اسکاری خواهند شد؟
- برنده شیرطلای ونیز در راه آکادمی داوری/ «زن ناشناس» نماینده دانمارک در اسکار۲۰۲۷ شد
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





