سینماسینما، محمد حقیقت؛
درباره فیلم ایناریتو «دیگِر (Dagger)» باید گفت که متاسفانه انتظار را بر آورده نکرد و چه حیف. کل داستان بهنوعی در یک صحنه بسیار و عظیم تئاتر میگذرد که البته تماشاگر در لحظات بسیاری آن را فراموش میکند. چون هربار که دوربین به داخل صحنه و سپس به پشت صحنه رفته، به جهان شخصیتهای فیلم سرک میکشد. همه دکورها ابعاد وسیع، به خود اختصاص میدهد، از هر لوکیشنی به لوکیشن به راحتی عبور میکند یا ادغام میشود و دوربین را با خود وارد تاریخ و ماجراهای آقای «دگر» ارباب یک شرکت بزرگ نفتی میکند که در روزگار گذشته پدر، عرصه یخهای قطب شمال را برای یافتن نفت حفاری کرده است. این حفاریهای بیحساب و کتاب کل منطقه را از نظر اکولوژی به ویرانی تهدیده کرده، اما اصلا برای شرکتهای نفتی، اهمیتی نداشته و به ویرانی طبیعت ادامه دادهاند. آنها به همراه و موافقت رییس جمهور آمریکا (که شباهتهای بسیاری به دونالد ترامپ دارد) در این ماجرا شریک هستند!
«دیگِر» مجبور است با رییس جمهور آمریکا هم برای تقسیم استخراج نفت کنار بیاید. باید اشاره کرد که تیتر فیلم را نباید ترجمه کرد زیرا اسم خود ارباب این بزرگ شرکت نفتی، «دیگِر» است. این شرکت که رو به ورشکستگی گذاشته و درحال ویران کردن یخهای قطب شمالی است، از یک متخصص مهم هندی در رابطه با اکولوژی، کمک گرفته اما دائما بر سر او فریاد میکشد. این فریاد و عربده کشیدنها و عصبانیتهای شخصیتهای فیلم شامل رییس جمهور هم میشود که برای خود فرمانروایی در آسمان و زمین درست کردهاند. لحظاتی همه این صحنهها را در پهنه تئاتر عظیمی میبینیم که تماشاگران در حال اجرا شدن این نمایش هستند.
دوربین به پشت صحنه و مسائل خصوصی «دیگِر» و… هم وارد میشود و هر بار ما را از دیدن نمایشنامه در حال اجرا، دور میکند اما در پایان که تماشاگران برای بازی آنان کف میزنند، ما دوباره وارد تئاتر شدهایم و هنگامی که تماشاگران از تئاتر خارج میشوند، شاهد ویرانیهای واقعی در دنیای واقعی میشویم. فیلم قرار است ما را در حیرت و جنون دنیای ایناریتو، مثل دیگر آثارش شریک کند اما بهنظر چندان موفق نمیآید.
بازی اغراقآمیز و دائم عصبیِ تام کروز که توام با صداهای بسیار بلند در سراسر فیلم است شامل کوبیدن مشت بر روی میز و شکستن اشیا هم میشود اما کمکی به خوب جلوه دادن فیلم و بازی او نکرده است!
بهنظر نمیآید درباره جوایز اسکار سال ۲۰۲۷ این فیلم و بازی تام کروز شانس زیادی داشته باشد. باید منتظر شد و نظر کارشناسان را دید. جدا از این، میتوان انتقادات دیگری هم به فیلم داشت که میماند برای بعد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- روایت «نفرین توقیف» از مالیخولیای توقیف در سینمای ایران
- شکست تام کروز و ایناریتو در اولین روز اکران «دیگِر»
- کدام فیلمها اسکاری خواهند شد؟
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- چگونه سینمای فرانسه در انتخاباتِ ریاست جمهوری۲۰۲۷ تاثیر میگذارد؟
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
- بحث بر سر فیلمی که نخل طلا گرفت
- تولد هفتادسالگی سینمای هنروتجربه
- شنبه روز خوبی است؟/ آنچه در جشنواره کن میگذرد
- گزارش محمد حقیقت از کن ۲۰۲۶؛ یک فیلم فرانسوی در صدر جدول منتقدان/ محبوبیت پایینِ «داستانهای موازی»
پربازدیدترین ها
- نمایش فیلم «نفرین توقیف» در غیاب کارگردان
- درباره شیدا ساخته کمال تبریزی به بهانه نمایش آن از تلویزیون
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
آخرین ها
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
- بازگشت «دیوانه خانه زری بوره» بدون هیچ تغییری در کارگاه تئاتر
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- یخچال، سفره و خانواده/ «یخچال»؛ روایتی از فروپاشی تا بازگشت انسجام
- دراماتورژی چیست و چه میکند؟
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»
- نمایش کمدی «قبض روح» / گزارش تصویری
- پوستر «من میترسم» رونمایی شد
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- در ۷ ماه؛ فروش گیشه سینماها به ۱۰۰۰میلیارد تومان رسید
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- اکران خصوصی فیلم «کافه سلطان»/ گزارش تصویری
- اپرای عروسکی «عشق»/ گزارش تصویری
- درباره مستند «فراموشخانه»/ یادم تو را فراموش
- بلیت تئاتر، اقتصاد و فرهنگ
- نگاهی به اجرای «کارنامهی بندار بیدخش»؛ داستان کبوتری که نرسید و پیکی که در نکوفت
- مستند NAZA؛ وقتی انسان به عدد و خانه به هدف تبدیل میشود
- معرفی برگزیدگان شانزدهمین جوایز ایسفا
- فیلم مجید مجیدی راهی اسکار ۲۰۲۷ شد
- نمایش فیلم «نفرین توقیف» در غیاب کارگردان
- بوسان؛ جایی که آسیا آینده سینمایش را میسازد
- یک جایزه برای فیلمکوتاه ایرانی؛ جشنواره بوسان ۲۰۲۶ برگزیدگانش را شناخت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی





