سینماسینما، محمد حقیقت- پاریس؛
«اودیسه» قرار است از جمعه ۱۷ ژوییه در سراسر جهان همزمان اکران شود، اما به شکل استثنا از امروز، چهارشنبه در فرانسه روانه اکران سینماهای بسیاری شده است که در تعدادی از آنها به صورت imax نشان داده میشود. از آنجا که سه سال پیش در اولین سانس فیلم «اوپنهایمر»، کریستفر نولان ما را افسون کرده بود و بعد از خروج از سینما بلافاصله مطلبی تحسینآمیز درباره آن نوشته بودم، و عنوان مقاله «پرواز به سوی اسکار» بود؛ این بار هم ساعت ۱۰ صبح در اولین سانس فیلم «اودیسه» به همراه دوستی وارد سالن بزرگی شدیم و با علاقه و کنجکاوی خیره به تصاویر، آن را دنبال کردیم.
قبل از آن، در اوایل سال ۲۰۲۶ طی یکی از پیام با مدیر جشنواره کن، تییری فرمو، از وی سوال کردم آیا «اودیسه» نولان را در جشنواره کن خواهیم دید؟ وی جوابداد: «نولان فیلمش را به فستیوال نمیدهد و مستقیم آن را روی پرده سینماهای عمومی نشان میدهد»!
این فیلم دو ساعت و ۵۳ دقیقه با تصاویر زیبا، پرده عریض و دکورهای ناب، افسون کننده شروع میشود. در ابتدا، در تاریکی، صدای کوبیدن محکم چوبی روی تخته (مثل صحنه تئاتر قبل از اینکه پرده بالا رود) به گوش میرسد، سپس در صحنه اول مرد سیاه پوستی با لباس رمی قدیم، روی میز ضیافت بزرگی ایستاده، درحال کوبیدن چوبدستیاش روی میز است و داستان را روایت میکند، اما با هر کلمه یا جملهای، تصویری از داستانی که قرار است تعریف شود، برقآسا از جلوی چشم تماشاگر رد میشود.

داستان دور و دراز قهرمان فیلم که جنگ سختی را به پایان رسانده و حالا بعد از مدتها میخواهد به قصر پیش همسرش برگردد، روایت میشود. فلاش بکهایکوتاه کوتاه، با ترکیب بسیار از داستان پرماجرای اولیس را در دریاها و دیگر مکانهاییها با کشمکشهای قهرمان فیلم تعریف میکند از جمله وارد شدن (اسب افسانه تورا) که سربازان در دل آن مخفی شده بودند، تا خود را به درون قلعه برسانند و آنجا را فتح کنند، همچنین برخورد با غول سفید و یرزگ یک چشم، گرفتار شدن اولیس و باقیمانده لشگریانش در مصایب هولناک، نجات یافتن در وسط دریا از گردابی عظیم که آبها را در خود میبلعد و جنگهای نفس بر، تماشاگر را به دنبالخود میکشد.
از سوی دیگر پسر اولیس که هرگز پدر خود را ندیده به همراه مادرش سالها منتظر رسیدن پدر قهرمان خود است؛ اگرچه همه خواستگاران همسر اولیس در غیاب او، به خیال اینکه او در جنگها کشته شده، به وی دل بستهاند و تقاضای ازدواج دارند. در این میان مرد کوری که از اهالی دربار، استراق سمع میکند، باعث در جریان بودن فرزند جوان اولیس از اوضاع داخلی میشود. به این داستان شورانگیز و طولانی. متاسفانه تکرار بسیاری از صحنهها و موزیک اکثرا یکنواخت طبلهای عجلهوار، آسیب میرساند.
فیلم کریستفر نولان تبدیل به اثری کمی کشدار با صحنههای دو سه بار تکراری بویژه در انتهای فیلم میشود که از یکپارچگی مورد نظر و شیرینی ماجرا تا حدی میکاهد، و چه حیف …
اما بازیها، دیالوگ نویسیها، بسیاری از مناظر و مونتاژ خوب برخی صحنهها از نقاط قوت فیلم محسوب میشود. باید منتظر شد و دید در دیگران اکرانهای این فیلم در سرتاسر جهان آیا فیلم «اودیسه» که بر مبنای شاهکار ماندگار هومر اقتباس شده، میتواند در نهایت جزو پنج فیلم برتر سال ۲۰۲۶ درآید و اینکه شانس آن در جوایز اسکار ۲۰۲۷ چه خواهد؟
قابل ذکر است که ۲۳۴ هزار نفر در اولین روز اکران «اودیسه» در فرانسه به دیدن آن رفتهاند که رقم بسیار بالایی است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- ستایش سینمای ایران و کشف سینمای کریم لکزاده در جشنوارهای فرانسوی
- انتشار نخستین قسمت از سریال هوش مصنوعی «اُدیسه»/ روزگارِ فروافتادگی
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- روایت «نفرین توقیف» از مالیخولیای توقیف در سینمای ایران
- «دیگِر»؛ فیلمی که در یک صحنه تئاتر میگذرد
- کدام فیلمها اسکاری خواهند شد؟
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- چگونه سینمای فرانسه در انتخاباتِ ریاست جمهوری۲۰۲۷ تاثیر میگذارد؟
- ۲ رکورد مهم در گیشه؛ «اودیسه» پرفروشترین فیلم نولان و اکران آیمکس شد
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- درباره «بی همه چیز»؛ درامی پیچیده با شخصیتهایی چندلایه
- حقایقی درباره فیلم درباره الی
آخرین ها
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده
- ورنر هرتسوگ «پیادهروی زندگی» را میسازد
- «استیسی کیچ» درگذشت
- پرویز پرورش درگذشت
- روایتی از «زوج ناجور» نیل سایمون در برج میلاد
- جشنواره تونسی به «کارون – اهواز» جایزه داد
- کانون کارگردانان سینمای ایران، نمایندهای در شورای پروانه ساخت ندارد/ شرکت نکردن در شوراهای ممیزی
- پنج فیلمنامه پروانه ساخت گرفتند
- میرکریمی، «رئیسعلی» را میسازد
- تالار وحدت میزبان «امیرکبیر» شد
- ۵ دقیقه برای افسون کردن، ۳۰ دقیقه برای متقاعد کردن؛ وقتی رمانها تهیهکنندگان سینما را مجذوب میکنند





