سینماسینما،ایلیا محمدی نیا:
به وقت شام اکشن با طعم هالیوود
در سینمای حاتمی کیا فیلم به” وقت شام” رویکردی تازه در کارنامه این فیلمساز باسابقه محسوب نمی شود.او پیش از این در فیلم های”چمران” و “بایگارد” هم همین رویکرد را داشت.در دوفیلم ذکر شده سینمای گفت و گو محور حاتمی کیا همنشین دیگری پیدا کرده بود یعنی حادثه و اکشن به سبک وسیاق سینمای هالیوود.حال در به وقت شام این نگاه بسیار پررنگ تر از فیلم های پیشین شده است.دیگر کمتر شاهد دیالوگ های آتشین و گاه خطابه گونه. آثار متاخرحاتمی کیا هستیم.حال آنچه که چربش بیشتری در فیلم او داردپرداختن به حادثه و اکشن در پیشبرد قصه و هدف مورد نظر اوست از این منظر باید جدیدترین ساخته حاتمی کیا را موفق ترین ساخته او دانست.هرچند این امر چندان به مذاق دوستداران سینمای او خوش نخواهد آمد
☀️☀️
خجالت نکش”طناز و شریف
رضا مقصودی را همیشه در قامت فیلمنامه نویس دیده ایم اما با فیلم خجالت نکش نشان داد فیلمساز خوبی هم هست.ویژگی بارز فیلم بازی های درخشان شبنم مقدمی و احمد مهرانفر در کنار گریم خوب آن است. اما مهم تر از هر چیزی فیلمنامه طنز خجالت نکش است که در هیاهوی فیلم هایی که با هر قیمتی ولو شوخی های سخیف و تکیه کلام های لوس و گاه شرم آور خجالت نکش اثری شریف و محترم است.
☀️☀️
“امیر” خسته کننده و ملال آور
نیما اقلیا در امیر تلاش دارد فضایی سرد را در بستر داستان تنهایی آدم ها به تصویر بکشد.او انقدر نگران به تصویر کشیدن تنهایی کاراکترهای فیلمش است که به قصه کمرنگ فیلمش قانع نیست و تنهایی را در سراسر فیلم با قاب بندی های تکار شونده که در انتها سرانجامی نمی یابد به رخ مخاطبش می کشد.اما نکته در اینجاست که پیش از هر چیز آدم های فیلمش بیشتر از آنکه از تنهایی و فقدان عشق رنج ببرند از بی هویتی و معلق بودن در عذاب هستند که این امرناشی از فیلمنامه ای لاغر با قصه ای فقدان جذابیت است.
امیر بی هیچ دلیل قانع کننده ای ملال آور است.
☀️☀️
“لاتاری” مهدویان عقب گردی بزرگ
لاتاری غافلگیر کننده شروع می شودوتا نیمه فیلم ادامه می یابد اما با تغییر لوکیشن فیلم از تهران به دبی به یک باره همه چیز ناامیدکننده می شود.فیلمنامه دوپاره در کنار کارگردانی سرگردان بخش دوم که ناشی از عدم درک و شناخت اتمسفر و لوکیشن خارج از کشور است و در نتیجه عدم اعتماد به نفس کارگردان باهوشی که می شناسیم موجب شده است.لاتاری تبدیل به اثری بی رمق و خسته کننده شود. به نظر می رسد مهدویان در کنار ادای دینش به فیلم های قیصر و آژانس شیشه ای نیم نگاهی عمیق به گیشه داشته است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- حاتمیکیا چرا ساخت سریال «موسی(ع)» را پذیرفت؟
- هفته فیلم مقاومت در شبکه نمایش
- معرفی فیلمهای سینمایی آخر هفته تلویزیون
- حسن عباسی:به وقت شام در مقابل هزارپا ساخته شد/فقط فیلمهای دفاع مقدس موثرند
- محمدحسینمهدویان: دیگر فیلم سیاسی نمیسازم/ باید سینمای موردعلاقهام را نجات دهم
- پخش «به وقت شام» برای نخستین بار از تلویزیون
- ادعای روزنامه جوان: فیلم «بدون تاریخ، بدون امضا» با امضای ترامپ به اسکار رفت/ چرا «به وقت شام»را نفرستادید؟
- حاتمی کیا در نشست خبری «به وقت شام» : از برخورد حاج قاسم سلیمانی با فیلمم میترسیدم
- قیصر علیه منافع ملی/ نگاهی به فیلم «لاتاری» به بهانه پخش در نمایش خانگی
- نامزدهای بیستمین جشن بزرگ سینمای ایران اعلام شدند/ پیشتازی «بدون تاریخ، بدون امضا» در ۱۰ رشته
- زیبا کرمعلی و نادر سلیمانی به «دینامیت» پیوستند
- بعد از ۱۰۰ روز اکران/ به دلیل تداوم فروش فیلم هایی که سینماهایشان را پس نمی دهند!
- غیرت شیشهای: خوانشی بینامتنی از فیلم «لاتاری»
- احمد طالبی نژاد : لاتاری و آیینه بغل هم فیلمفارسی اند
- تهیهکننده بهترین فیلم هنر و تجربه در جشنواره فیلم فجر/ سیمرغی که به «مغزهای کوچک زنگ زده» دادند تشریفاتی بود!
نظر شما
پربازدیدترین ها
- درباره شیدا ساخته کمال تبریزی به بهانه نمایش آن از تلویزیون
- نمایش فیلم «نفرین توقیف» در غیاب کارگردان
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- روایت «نفرین توقیف» از مالیخولیای توقیف در سینمای ایران
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
- بازگشت «دیوانه خانه زری بوره» بدون هیچ تغییری در کارگاه تئاتر
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- یخچال، سفره و خانواده/ «یخچال»؛ روایتی از فروپاشی تا بازگشت انسجام
- دراماتورژی چیست و چه میکند؟
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»
- نمایش کمدی «قبض روح» / گزارش تصویری
- پوستر «من میترسم» رونمایی شد
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- در ۷ ماه؛ فروش گیشه سینماها به ۱۰۰۰میلیارد تومان رسید
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- اکران خصوصی فیلم «کافه سلطان»/ گزارش تصویری
- اپرای عروسکی «عشق»/ گزارش تصویری
- درباره مستند «فراموشخانه»/ یادم تو را فراموش
- بلیت تئاتر، اقتصاد و فرهنگ
- نگاهی به اجرای «کارنامهی بندار بیدخش»؛ داستان کبوتری که نرسید و پیکی که در نکوفت
- مستند NAZA؛ وقتی انسان به عدد و خانه به هدف تبدیل میشود
- معرفی برگزیدگان شانزدهمین جوایز ایسفا
- فیلم مجید مجیدی راهی اسکار ۲۰۲۷ شد
- نمایش فیلم «نفرین توقیف» در غیاب کارگردان
- بوسان؛ جایی که آسیا آینده سینمایش را میسازد
- یک جایزه برای فیلمکوتاه ایرانی؛ جشنواره بوسان ۲۰۲۶ برگزیدگانش را شناخت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- «کارگردانی تئاتر عروسکی در عصر چندرسانهای» منتشر شد
- خانه سینما برگزار میکند؛ «۷ سال سینمای ایران»





