پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

سینماسینما، زهرا مشتاق

بدترین بخش مشهور بودن، نداشتن حریم خصوصی است. انگار درست وسط یک آکواریوم زندگی بکنید و همه چیزتان در معرض نگاه و نظر
دیگران باشد. مگر آدم های مشهور زندگی شخصی ندارند؟ نباید داشته باشند؟ یا همه چیز و کارشان باید مطابق میل طرفداران و منتقدین و نظاره کنندگانشان باشد؟ آیا این نگاه قابل تغییر نیست؟ آیا مثلا یک نویسنده خیلی خوب نمی تواند خسیس باشد؟ یک کارگردان درخشان نمی تواند بداخلاق و نچسب باشد؟ یک هنرپیشه درجه یک نمی تواند مغرور باشد؟ من سال هاست که یاد گرفته ام، میان حرفه آدم ها، و منش و اخلاقشان فاصله گذاری کنم. و آموخته ام از هیچ انسانی، حتا آنهایی که دوست می دارم، برای خود الگو و بت نسازم. ما انسان هایی معمولی هستیم با توانایی ها و ضعف های بزرگ و کوچک. موفقیت و ناکامی. گاه تلاش و گاه خمودگی. هیچ کدام ما کامل نیستیم و ضعف هایی داریم که ترجیح می دهیم آن را اگر امکان درمانش نیست، پنهان کنیم. ما موظفیم برای حریم خصوصی یکدیگر احترام قائل شویم و مهم تر اینکه، از قضاوت بپرهیزیم. قضاوت نکردن باید مهم ترین و جدی ترین تمرین ما در زندگی باشد. من در تلاش برای این ممارست هستم. من وقتی به تلویزیون می روم، طبق قوانین آنجا موظف به پاک کردم لاک و پوشیدن مقنعه هستم. در حالیکه در شرایط عادی همیشه لاک داشته و حجاب معمولی دارم. آیا این دو رویی است؟ من در بیرون موظف به حفظ ساختارهای تعیین شده و رسمی در جامعه ای هستم که در آن زندگی می کنم، در حالیکه در محیط های دوستانه، یا سفر به کشورهای دیگر ممکن است پوشش من متفاوت باشد. آیا این باید موجب ایجاد هجمه و آسیب جدی شود؟ آیا برای مثال استفاده از مقنعه معنایش ترویج این پوشش است؟
باید باور کنیم قضاوت های ما می تواند زندگی دیگران را تا مرز نابودی پیش ببرد. هر کلمه ما می تواند خاطری را تا مرز جنون و اندوه یا شادی و آرامش ببرد. من فکر می کنم نه تعریف های غلو شده بکنیم نه نقدهای بیرحمانه. از کنار هم بگذریم. در سکوت، بدون قضاوت، بدون کینه و طعنه و نیش های گزنده. شایعه نسازیم. بزرگ را کوچک و کوچک را بزرگ نکنیم. پاپاراتزی زندگی هم نباشیم. کنکاش نکنیم، تا خود نیز سلاخی نگاه های بی رحم نباشیم. شاید آدم ها همان قدر که حق زندگی دارند، حق مرگ نیز داشته باشند. از زندگان و مردگان دست برداریم و به یاد بیاوریم سترگ ترین و شگفت انگیزترین صفت خداوند مستور بودن اوست. مستور باشید و یک دیگر را ستر کنید.